CodeNeuron
یه نکته ریز ولی فوقالعاده کاربردی برای ساخت MCP Toolها:
عوض کردن UUIDها با عددای ساده (Integer) یا اسمهای قابل فهم، آمار خطای ایجنتها رو بهشدت میاره پایین!
حالا چرا مدل سر UUID گیج میزنه؟
یک رشته مثل a3f9c1e2-88b4-4d1e-9c77... برای مدل هیچ منطق قابل درکی نداره.
وقتی مدل مجبور میشه توی ورودیِ پارامتر یک UUID بفرسته، چیزی رو یادآوری نمیکنه؛
فقط داره ظاهرِ یک UUID رو الگوبافی (Pattern Matching) میکنه.
نتیجه چی میشه؟ یک رشته که کاملاً قیافهش شبیه UUID هست، اما کلاً وجود خارجی توی دیتابیس شما نداره!
مشکل اصلی از کجاست؟
توی REST API: کلاینت کد میزنه، ID رو قبلاً از دیتابیس گرفته و دقیقاً همون رو میفرسته.
توی MCP:مدل داره پارامترها رو از روی متن و کلمات Context می سازه، نه حافظه قطعی.
راهکار چیه؟
اصلاً نذارین مدل UUID خام رو ببینه!
توی ابزارتون به جای UUID، یک Index ساده (مثل ۱، ۲، ۳) یا یک اسمِ خوانا به مدل نشون بدین، بعد سمت کدِ خودتون اون رو به UUID واقعی دیتابیس مپ (Map) کنین.
دفعه بعد که خواستین Primary Key دیتابیس رو مستقیم بفرستین توی Schema ابزار ایجنت، حتماً این نکته رو یادتون باشه.
#AIAgents
#MCP
#AIEngineering
#برنامهنویسی
#هوش_مصنوعی
#تجربه_توسعه
71 ·