Beitrag من خودم به این نتیجه رسیدم که حتی قصد ندارم هیچ کاری رو صرفاً با استفاده از هوش مصنوعی خودکار کنم.

من خودم به این نتیجه رسیدم که حتی قصد ندارم هیچ کاری رو صرفاً با استفاده از هوش مصنوعی خودکار کنم. نه اینکه بهش اعتماد نداشته باشم؛ اتفاقاً خیلی هم ازش استفاده می‌کنم. ولی می‌دونم که بعضی وقت‌ها بین چند پیام، ممکنه مسیر اشتباهی رو بره و این کاملاً طبیعیه. به نظرم در نهایت، ابزار باید دست شما رو بلندتر کنه، نه اینکه از دستتون جدا بشه و با یه طناب بهتون وصل بمونه. وقتی خودتون همچنان درگیر کار باشین، هم هزینه کمتری می‌کنین، هم تمرکز بیشتری دارین، هم توی حوزه‌های مختلف بیشتر یاد می‌گیرین و در نهایت نه‌تنها سریع‌تر میشین، بلکه سبک و اصالت خودتون رو هم حفظ می‌کنین. من خودم دوست دارم حس نزدیکی با کاری که انجام میدم داشته باشم. دوست دارم بدونم چیزی که دارم می‌سازم چطور کار می‌کنه و چرا به این شکل ساخته شده. به نظرم مهمه که اصول فناوری رو بفهمین. بدونین این تکنولوژی چطور به این مرحله رسیده، قبل از اون چه چیزهایی وجود داشته و اصلاً چرا امروز به این نقطه رسیدیم. اینکه بدون برنامه‌نویسی و به طور کلی علوم کامپیوتر نمیشه پیشرفت کرد، حرف درستیه؛ ولی برنامه‌نویسی بیشتر شبیه الفبای این حوزه‌ست. بلد بودن الفبا به این معنی نیست که نویسنده شدین. باید بتونین این حروف رو کنار هم بذارین، کلمه و جمله بسازین و در نهایت بدونین کِی، کجا و چرا باید از هر چیزی استفاده کنین. به نظرم الان بیشتر از همیشه باید هم کدنویسی بلد باشین، هم تئوری پشتش رو بفهمین. لازم نیست حتماً همیشه دنبال یه roadmap مشخص باشین یا همه‌چیز رو از قبل بدونین. اگه از کاری که انجام میدین لذت می‌برین و واقعاً کنجکاوین که بفهمین پشتش چه خبره، همین مسیر خودش می‌تونه باعث پیشرفتتون بشه.