Post هرچی جلوتر می‌ریم و بیشتر با Coding Agentها کار می‌کنیم، یه تغییر جالب بیشتر به چشمم میاد:

هرچی جلوتر می‌ریم و بیشتر با Coding Agentها کار می‌کنیم، یه تغییر جالب بیشتر به چشمم میاد: ما کم‌کم داریم به‌جای اینکه فقط با هم پیام رد و بدل کنیم، Context رد و بدل می‌کنیم. این روزها خیلی وقت‌ها می‌بینم با همکارها Citationهای Agentها و فایل‌های Markdown به اشتراک می‌ذاریم؛ چیزی که حتی توی پادکستی که والرا مجریش بود هم بهش اشاره شد. اولش شاید یه چیز ساده به نظر بیاد، ولی به‌نظرم پشتش یه تغییر مهم وجود داره. مثلاً به‌جای اینکه توی Jira یه تیکت طولانی بنویسیم یا چندین پیام رد و بدل کنیم، می‌تونیم یه فایل MD داشته باشیم که داخلش مشخص باشه: - مشکل دقیقاً چیه - چه چیزی باید بررسی بشه -خود Agent باید روی چه بخش‌هایی تمرکز کنه - چه فایل‌ها یا منابعی مرتبط هستن - چه محدودیت‌هایی وجود داره - نتیجه یا خروجی مورد انتظار چیه بعد هم کنارش فقط یه پیام کوتاه: «این فایل Context مسئله‌ست، یه نگاه بنداز.» به‌نظرم این می‌تونه کم‌کم تبدیل بشه به یکی از Good Practiceهای کار با Agentها. همون‌طور که امروز انتظار داریم وقتی یه سؤال می‌پرسیم، به‌جای «سلام» و چند پیام رفت‌وبرگشتی، مستقیم و کامل مسئله رو توضیح بدیم؛ یا وقتی توی یک Ticket به منبعی اشاره می‌کنیم، لینک اون منبع رو بذاریم. حتی Documentation پروژه هم داره به همین سمت می‌ره: یه ساختار مرتب، Markdownهای قابل فهم، لینک‌ها، Index و Context کافی برای اینکه هم انسان و هم Agent سریع‌تر بفهمن با چی طرف هستن. شاید در آینده، Context Engineering فقط برای Agentها نباشه؛ بخشی از فرهنگ همکاری تیم‌های نرم‌افزاری بشه. پ.ن. به‌نظرم Markdown داره از «فرمت مستندسازی» کم‌کم به یکی از مهم‌ترین فرمت‌های ارتباطی بین انسان و Agent تبدیل می‌شه. #Ai #Coding