پست در آینده بشر حاکمیت خود را از دست می دهد حاکمیت را به موجودی می سپارد که خود ساخته است و آن را نمی شناسد، یعنی امکان شنا…

در آینده بشر حاکمیت خود را از دست می دهد حاکمیت را به موجودی می سپارد که خود ساخته است و آن را نمی شناسد، یعنی امکان شناختنش را ندارد. این موجود را می توان دیتا نامید، که در ابر موتورهای جست وجوی مجازی می بالد و رفته رفته بشر را از آن خود می سازد و او را از عرصه به در می کند و ربات های دست ساخته بشر جای بشر را می گیرند. ذهن منقضی می شود و ابر ذهنی که خود می سازیم و شاید مجموعه ای از همه ذهنهای ماست در نهایت ساختاری پدید می آورد که به ما و نه ذهن ما دیگر در آن جایی نخواهد داشت. دو امکان برای انسان در اینده وجود خواهد داشت، یا با آن نیرو مشارکت کند، یعنی در هستی خود دست ببرد، به واسطه کشت ژن و تزریق ریزتراشه به جسم خود، از انسان میرا به انسان نامیرا تبدیل شود، مرگ را بخرد و راهی به عالم لايتناهی بگشاید، یا امور را یک سر به خدمت کاران برنامه ریزی شده واگذارد و حکم انقضای خود را امضا کند. مبنای فلسفه و سیاست آینده، زیست شناسی و اقتصاد خواهد بود، مرزهای سیاسی معنای خود را از دست می دهند، مشاغل امروزی از بین می رود و ماشین جای انسان را می گیرد و در نهایت کاری نمی ماند که بشر بتواند بهتر از ماشین انجام دهد. پزشکی؟ ماشین ها انجامش خواهند داد. وکالت؟ آن را هم روزی ماشین ها بهتر از ما و علیه خود ما انجامش خواهند داد. حتی هنر؟ حتی شاعری؟ البته! همین امروز هم رباتی به نام آنی هایکوهایی می سراید که نمی توان تشخیص داد سروده آدمی نیست؛ فرق میان هوش و خرد از میان خواهد رفت، و نیاز به استدلال در الگوریتم های تازه ،خرد انتزاعی موضوعیت و مشروعیت خودش را از دست خواهد داد... در دهه ۱۹۸۰ که صحبت از ذات بی همتای انسان بود، معمولا از شطرنج به عنوان گواه اصلی برتری انسان یاد می شد. اعتقاد بر این بود که کامپیوتر هرگز در بازی شطرنج انسان را شکست نخواهد داد. در ۱۰ فورية ۱۹۹۶، دیپ بلو، کامپیوتر شطرنج باز شرکت آی بی ام، گری کاسپاروف، قهرمان جهان را شکست داد و بی پایه و اساس بودن ادعای برتری بشر را ثابت کرد! آیا آینده تیره و تار است؟ برگرفته از کتاب #انسان_خداگونه