رشتهٔ گفتگو ساختار سازی کد

دیگه ساختار مهمه مشتی پیشنهاد ساختار خودش critical thinking میخواد

نیما یه چیزیو داری در نظر نمیگیری. ما توی شرکتمون حداقل یک ماهه که حتی یک خط کد رو دستی ننوشتیم. نه من، نه cto، نه بقیه برنامه نویس هامون. شرکت های مرتبط بهمون هم که باهاشون در ارتباطیم هم دقیقا به همین صورت شدن. سرعت توسعه‌مون حداقل ۲، ۳ برابر شده. ولی، انتظارات هم ۲، ۳ برابر شده. تا قبل از ai، ما شاید تو یک ماه، انتظار داشتیم ۲ تا فیچر جدید اضافه میکردیم. ولی الان، انتظار داریم داریم که اون ۲ تا در عرض یک هفته اضافه بشن. و همچنین چون سرعت و توانایی تیم بالا رفته، دیگه به فیچر های ساده و دم دستی هم راضی نمیشیم، و روی فیچر هایی کار میکنیم که قبلا برامون ساده نبودن و بخاطر زمانبر بودنشون توی اولویت نمیزاشتیم. هدفم اینه که بگم هرچی ابزار ها راحتتر میشن و ai سریعتر و بهتر بشه، توقعات بالاتر میرن. پروژه سریعتر سنگین تر میشه. برای یه پروژه hobby یا به قول خودت founder mode، شاید اینکه همه چیز رو بسپاری به ai فکر بدی نباشه (ما توی شرکتمون همه ابزار هایی که حین توسعه نیاز داریم، با ai میزنیم و اصلا وارد دیتیل نمیشیم. فقط میگیم باید بتونی این یه کارو انجام بدی). ولی توی پروژه ای که مشتری هایی با بودجه میلیاردی قراره ازش استفاده کنن، و هر اشتباه میتونه یه مشتری با چند میلیارد رو از دست بده، باید نظارت کامل روی کد داشت. باید فهمید اون کد داره چیکار میکنه و چجوری باید ارتقا پیدا کنه. هوش مصنوعی هرچقدر هم که خوب باشه، ولی تا زمانی که AGI نشه که نمیدونم اون موقع واقعا چه اتفاقی میخواد بیفته، در حال حاضر که دارم این پیام رو مینویسم، باید حتما نظارت داشت روش. هوش مصنوعی، آدم رو گول میزنه. بار ها شده، یه کاری میخواستم بهش بسپارم، باهاش planning گرفتم و نزدیک یک ساعت راه های مختلف رو بررسی کردیم. چون خودم اشرافی روی اون موضوع نداشتم، ایده هاش رو تایید میکردم. جوری plan چید که فکر میکردم بهترین راهکار رو پیدا کردیم برای این مسئله. آخرش یکمی شک کردم، پرسیدم با توجه به سورس پروژه، مطمئنی جواب میده؟ جواب داد نه، این ایده بدرد نمیخوره. و اون یک ساعت بحث و گفت و گو یعنی کشک. اگر من شک نمیکردم، ایده ای که داده بود چنان افت پرفرومنس تو پروداکشن میزد که نگو. و درست کردنش هم کار حضرت فیل میبود.