نظرات کاربران کانال ع. سلیمانی

خدمت اعضای محترم گروه؛ با سلام و احترام؛ پیرو ادامه انتشار مطالب جعلی، باطل، متوهمانه و مغالطه آمیز جناب عامری علیه آموزه‌های سید احمد الحسن (ع), در لابلای پیامهای طولانی و بی‌ارزش خود در گروه (نظیر آنچه در باره نبوت و شفاعت و خلقت و غیره، منتشر کردند) لازم دیدم جهت تنویر افکار اعضای محترم و اعلام برائت از اطلاعات نادرست ایشان، نکاتی را صریحاً بیان کنم: ۱. تحریفِ مواضع و انتسابِ نادرست به دعوتِ مبارک (انصار امام مهدی علیه السلام): آنچه ایشان در لابلای پیامهای خودشان تحت عنوانِ «نقدِ سخنان و مبانیِ سید احمدالحسن (ع) یا انصار» در گروه منتشر می‌کنند، هیچ‌گونه سنخیتی با متن، روح و حقیقتِ مکتوبات و بیاناتِ ایشان ندارند ویا وارونه جلوه دادن حقایقی است که پاسخ و توصیف منطقی دارند. این‌گونه مطالب، صرفاً بازتابِ برداشت‌های سطحی، شخصی و تحریف‌شده‌ای هستند که از نگاه محدود مادی گرایانه صرف ایشان نشأت می‌گیرند. اینکه فردی پندارهای ذهنیِ خویش را به عنوانِ دیدگاهِ یمانیون مطرح کرده و سپس همان ساختارِ توهمیِ خودساخته را نقد کند! این روش، مصداق بارزِ «محاکمه‌ی غیابیِ یک تفکر با استناد به برداشت‌های شخصی» است و از نظر روش‌شناسی علمی کاملاً بی‌ارزش و نامعتبر است. ۲. فرار از گفتگوی مبنایی و عدم مطالعه‌ی پیام‌ها: همان‌طور که قبلاً نیز اعلام کرده‌ام، پیام‌ها و نوشته‌های افراد هتاک و یا کسانی که هتاکی ها را لایک کردند (مثل جناب عامری) ویا حاضر به گفتگوی مبنایی و علمی نیستند (همچون جناب عامری) و از روی تعصب و ناآگاهی ویا عمداً به این رویه ادامه می‌دهند، اصلاً ارزشِ خواندن و وقت گذاشتن ندارند و بنده اساساً پیام‌های ایشان را نمی‌خوانم. بارها از ایشان دعوت شد تا مبانی فکری خودشان را شفاف ارائه کنند و بفرمایند دقیقا به چه چیزی باور دارند تا به جای حاشیه‌روی، بحث خود را روی «مبانی و اصول (مبنی)» برپا کنیم و بر اساس روشی علمی و آکادمیک متمرکز کنیم؛ اما هر بار با امتناع از مواجهه‌ی مستند و منطقی، از گفتگو فرار کردند. 👈 این پیام بنده در گروه صرفاً به دلیل پاسخ عمومی به دغدغه و پرسشِهای فراوان برخی از دوستان محقق در پیام‌های خصوصی است (که شاید سوال دیگران هم باشد) که پیامهای ایشان را به بنده فوروارد میکنند و می‌پرسند آیا این ادعاهای جناب عامری صحت دارند و منطبق بر نظرات سید احمد الحسن(ع) هست… خواندن کامل ←

اسرا/٣٧: وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولًا. با تکبر بر زمین راه مرو؛ نه می‌توانی زمین را بشکافی و نه به بلندی کوه‌ها برسی.

سلام به تمامی اعضای گروه ، من در برابر احضارات ، ایشان که دوباره با هتاکی ونسبت ناروای دروغ ، مرا متهم میکنند ویا به فرار متهم میکنند ، که این ناشی از خود حق پنداری ، و خودمحوری ونیز بت سازی اشخاص وافراد دینی از جمله احمدالحسن ، می‌باشد ، و همچنین ناشی از خود بیگانگی ، و ذوب شدن در اشخاص وکیش شخصیت ایشان می‌باشد هیچ حرفی ندارم ، به جز ارجاع به خود منابع خودشان ، برخلاف تصور ایشان. من تمامی ویس ها وارجاعات ایشان را مطالعه میکنم ، از جمله امروز در باره ختم نبوت ، که با ارجاع به روایات متناقص ، به نفی ختم نبوت در حالت کلی آن میپردازند ، و برای اینکه بستر سازی برای غیب گفتن ، و ارتباط با غیب را آماده کنند ، حل این روایات متناقص را با چاشنی متشابه حل میکنند زیرا متشابه را تنها در ید احمد الحسن میدانند به نوعی باورشان شده است ، که احمدالحسن حتما هم غیب میداند وهم فرستاده خدا وامام زمان است ، تا اینجا هیچ اشکال ندارد ، زیرا زهرا ایرانی حق دارند هر باوری داشته باشند ، اما حق ندارند این باور را برای ما نیز ملزم نمایند ویا در باره شفاعت ، من بدون اینکه به کسی توهین کنم ، با خواندن مطالب ایشان فقط آن را نقد مینمایم ، یادر باره حضرت فاطمه که ویس ایشان را گوش کردم ، ودر اینده مطالبی عرض مینمایم اما چرا با ایشان مستقیم مناظره نمی کنم بعد از مناظره اول در باره موسی ، هرچه دلیل نیاوردم ایشان می گفتند که اینها ، برداشت مادی و جامعه شناسی هست یعنی برای بحث کردن باید با توجه به دستگاه فکری ایشان صحبت شود واین غیرممکن است .ایشان در یک دنیای اسطوره ای زندگی میکنند ، که زبان و اصطلاحات خاص خود را دارند ، بنابراین مثل کسی که زبان همدیگر را نمی فهمند مناظره کردند ، همچون داد وفریادی است که طرف مقابل را می‌آزارد بنابراین همانطور که سایر پست هایم گواه هست ، بدون توهین ومناقشه وبا مطالعه منابع آنها مسایل را نقد میکنم ، وایشان اگر نظری دارند متقابلاً بیان نمایند تا من دلایل را از خود منابع ایشان بیاورم

از نظر من انسان بودن یعنی گردن نهادن به حقیقت که مهم‌ترین بخش آن اخلاق و حقوق موجودات است. این همان اسلام فطری است که مقدم بر اسلام ظاهری است. من به قرائتی از اسلام ظاهری رسیده‌ام که کاملا با اسلام فطری منطبق است. پس دیانت من عین انسانیت من و انسانيت من عین دیانت من است. در دیانت من خداوند تنها یک چیز از من می‌خواهد و آن اینکه : " انسان باش!" @azadandish_soleimani

🕊🍃 🍃 🎬 توضیحات #سید_احمدالحسن در گفتگو با دکتر عبدالرزاق دیراوی پیرامون موضوعات کتاب #توهم_بی‌خدایی 🎤  https://t.me/atheism_delusion/544 موضوعات مورد بحث: الحاد علمی چیست؟ علت گسترش خداناباوری مغالطه استفاده از شکاف علمی نظریه تکامل و دین انفجار کامبرین تکامل خرد یا کلان جهش فرهنگی سومریان آغاز هستی ایثار حقیقی انواع رویا 🎙 دوبله شده در  موسسه وارثین ملکوت 〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️〰️   @atheism_delusion

برتری یهود و نصاری بر روافض (شیعیان افراطی) امام قرطبی در تفسیر خودش چنین می‌گوید ؛ «یهودیان و مسیحیان در یک ویژگی بر رافضیان برتری یافتند . از یهودیان پرسیدند: بهترین افراد امت شما چه کسانی‌اند؟ گفتند: یاران موسی. و از مسیحیان پرسیدند: بهترین افراد امت شما چه کسانی‌اند؟ گفتند: یاران عیسی. و از روافض پرسیدند: بدترین افراد امت شما چه کسانی‌اند؟ گفتند: یاران محمد ﷺ؛ در حالی که مأمور شده بودند برای آنان طلب آمرزش کنند، اما آنان را دشنام دادند.» وقال الشعبي:تَفَاضَلَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى عَلَى الرَّافِضَةِ بِخَصْلَةٍ، سُئِلَتِ الْيَهُودُ: مَنْ خَيْرُ أَهْلِ مِلَّتِكُمْ؟ فَقَالُوا: أَصْحَابُ مُوسَى. وَسُئِلَتِ النَّصَارَى: مَنْ خَيْرُ أَهْلِ مِلَّتِكُمْ؟ فَقَالُوا: أَصْحَابُ عِيسَى. وَسُئِلَتِ الرَّافِضَةُ: مَنْ شَرُّ أَهْلِ مِلَّتِكُمْ؟ فَقَالُوا: أَصْحَابُ مُحَمَّدٍ ﷺ، أُمِرُوا بِالِاسْتِغْفَارِ لَهُمْ فَسَبُّوهُمْ منبع: امام قرطبی، الجامع لأحکام القرآن، جلد ۱۸، صفحه ۳۳، ذیل آیه ۱۰ سوره حشر. اما قرآن درباره یاران پیامبر ﷺ چه می‌گوید؟ الله متعال در سوره فتح، آیه ۲۹ می‌فرماید: ﴿مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ﴾ محمد فرستاده خداست و کسانی که با او هستند، در برابر کافران سخت‌گیر و با یکدیگر مهربان‌اند. آنان را در حال رکوع و سجده می‌بینی که فضل و خشنودی خدا را می‌جویند؛ نشانه‌شان در چهره‌هایشان از اثر سجده نمایان است. چه تناقض آشکاری میان توصیف قرآن از یاران پیامبر ﷺ و دیدگاه این افراد وجود دارد که آنان را بدترین افراد امت می‌شمارند! چگونه کسانی که خداوند آنان را به ایمان، عبادت، مهربانی و طلب رضایت خویش ستوده است، در نگاه این گروه ، بدترین افراد امت پیامبر معرفی می‌شوند؟ آیا شایسته است محبت و احترام به پیامبر ﷺ را ادعا کنیم، اما یاران و همراهان او را چنین نکوهش کنیم؟ https://t.me/Islam_vs_Opponent

با درود 1-آنچه گفته شد؛ روایت های سینه به سینه نبود. همه آن ها ریشه های قرآنی دارد و به تعبیر شما مستند به قرآن است. اطاعت و تسلیم به خدا و پیامبر به فراوانی در آیات قرآن آمده و کسانی که این مسیر را نروند کافر قلمداد شده و نه تنها وعده عذاب الهی در جهنم و دنیای دیگر داده شده؛ بلکه جهاد با کفار توصیه شده است. جزیه نیز ریشه قرآنی دارد. 2-آیا محمدبن عبدالله قصد گسترشِ دعوتِ خود به همه شبه جزیره و بیرون از آن را داشت؟ پاسخ : بنا بر متن قرآن و منابع تاریخنگاری نخستین، آری، این قصد را داشت. در دید محمد هر چیزی که مانع رسیدن دعوتش به مخاطبان گردد؛ برداشتنِ آن مانع، کار مشروعی بود. بنا بر متنِ قرآن و سیره ها، کار محمد تنها ابلاغ زبانی نبود. نخست، دعوت می کرد؛ اگر در برابر این دعوت، مخالفت صورت می گرفت؛ آنگاه آن سه راه را پیش روی مخاطبان قرار می داد. دعوتِ محمد تنها ابلاغ یک پیام نبود؛ بطوریکه اگر کسی بخواهد می تواند بپذیرد یا نپذیرد. محمد از مخاطبانش اطاعت می خواست و بارها در قرآن این آمده است. اگر بحث اطاعت نبود؛ مشکلی پیش نمی آمد و اسلام در همان مدینه و پیرامونش یا مکه می ماند. نکته مهم این بود محمد در گسترش اسلام به همه شبه جزیره و بیرون از آن، از مردم می خواست به وی زکات یا جزیه دهند. تنها ابلاغ پیام نبود؛ بلکه اطاعت و تبعیت نیز بود. وی مانند عیسی، تنها یک مبلغ نبود. محمد بنا بر متن قرآن، به کسانی که در جهاد شرکت می کردند؛ حق برداشت 80 درصد از غنایم را داد. حتی در قرآن حق مالکیت زنانِ شوهرداری که اسیر می شوند به جهادگران داده شد. در قرآن بیشترین ستایش و ارزش به کسانی داده شده است که در راه خدا جهاد کرده و کشته می شوند. می توان به موارد دیگر نیز اشاره کرد. همه اینها یک فضای تهاجمی و میل به فتوحات و گسترش دعوت را نشان می دهد. القا چنین فضای تهاجمی از سوی محمدبن عبدالله به نزدیکترین یارانش باعث یورش به سرزمین هایی همچون ایران، شام، عراق و مصر درست چند سال پس از درگذشتش گردید. لشگرکشی به تبوک یکی از کارهای محمد بود. بنا بر تاریخنگاری اسلامی جنگ های رده، با مردمانی بود که به اسلام باور داشتند اما نمی خواستند به جانشین محمد زکات بپردازند. زکات، جزیه، غنیمت، مالکیت اسرا چنان ثروتی را نصیب محمد و جانشینانش و مسلمانان بیابانگرد، به ویزه پس از فتوحات سرزمین های ا… خواندن کامل ←

نظر خاورشناسان در مورد آزادی ادیان در اسلام و دلایل گسترش دین اسلام | قسمت ۱۰ آقای هـ . ج. ولز (Herbert George Wells)، - متوفی 1946م- در کتاب «کلیات تاریخ» می‌نویسد: «مردم سرزمین پر آب بین النهرین توجهی نداشتند که خراج به بیزانس یا ایران یا مدینه بپردازند و از میان عرب و ایران بیشتر گوشه خاطرشان با عربان پیوند داشت که آشکارا از ایرانیان پاکدل‌تر و دادگسترتر و بشر دوست‌تر بودند.عربان مسیحی نیز به آسانی به مهاجمان می‌پیوستند. بسیاری از یهود نیز این چنین می‌کردند.»(۱) آقای ولز در باره فتح بیت المقدس توسط مسلمانان می گوید: «اورشلیم در زمان کوتاهی با بستن یک پیمان و بی آنکه گرفتار رنج شهربندان گردد مسخر مسلمانان شد و با این ترتیب بار دیگر صلیب راستین که اندک زمانی پیش ایرانیان بُرده بودند و هرقل (پادشاه) با رنج فراوان آن را پس گرفته بود از فرمان مسیحیان بیرون شد . با این همه ، باز صلیب در دست مسیحیان ماند . زیرا که مسلمانان با مسیحیان بردباری پیشه و به گرفتن خراج بسنده کردند و همه کلیساها و اماکن مقدس در دسترس و ضبط مسیحیان گذاشته شد.» (۲) دقت کنید ، متن بالا رو که بولد کردم 🔼 ، آقای ولز میگوید ؛ ایرانیان در نبرد با بیزانس وقتی در اورشلیم قدرت گرفتند ، صلیب رو با خود بردند که بعدها هرقل پادشاه بیزانس به بدبختی پس گرفت ، ولی وقتی مسلمانان در اورشلیم قدرت گرفتند ، صلیب رو در دستان مسیحیان گذاشته و بلکه به مانند قبل ، آزادی آنان رو تامین کردند! حتی همان تسلط هم با جنگ صورت نگرفت و قبلش خلیفه دوم با بیزانس پیمان بست و بعد پیمان بدون جنگ و حتی یک خونریزی ، اورشلیم ، فلسطین امروزی به دست مسلمانان افتاد ..‌. در حقیقت اسلام با سیستم حاکم مبارزه کرده و زمینه اصلاح قوانین ظالمانه آنان رو فراهم می‌کرد و در این بین ، تنها پیامد و ثمره اش به مردم عادی ، آزادی به آن مردم محلی بود , آزادی در انتخاب فکر و رهایی از قوانین طبقاتی و نژادی ظالمانه ! مثال : 🔽 همانند اینکه امروز مسلمانان با پیمان یا قدرت ، سیستم نظامی و قدرت یک کشور مث میانمار رو ساقط کنند ، تا زمینه اصلاحات فراهم شود ، چون نظامی قبلی اصلاحات را بر نمیتابد ، راهی جز برداشتنش نیست ، وقتی نظام قبلی برداشته شد ، مردم آن کشور در هر صورت به روش قبل خود باقی می‌مانند ، مگر اینکه به میل خویش مسلمان شوند و خراج هم ل… خواندن کامل ←

نقد و رد افسانه دروغین شهادت مادرمان فاطمه رضی الله عنها از نگاه و زاویه ی دیگر 🔽 https://t.me/Islam_vs_Opponent/92

*کاش به اینجا نمی‌رسیدیم* *حسین قدیانی:* یقیناً دلم گرفته. چیزی مثل غم غروب جمعه و شاید بالاتر. ساعاتی پیش رفته بودم دندانپزشکی. دخترِ کلاس‌ششمیِ دکتر مرادی هم بود. باران. شوخی و جدی به حرف گرفتمش اما یک جای حرفهایش بدجوری باعث شد دلم بشکند. هنوز فکری‌م و شاید کفری‌م. باران می‌گفت سر کلاس مدرسه، شماری از دخترهای غیر محجبه پایین روسری‌ش را با خودکار خط‌خطی کرده‌اند و این کار را چند بار کرده‌اند. باران می‌گفت شماری از هم‌کلاسی‌ها به او و تعداد دیگری از بچه‌های محجبه «عرزشی» می‌گویند. ازش پرسیدم مگر در کلاس بحث سیاسی می‌کنید؟ گفت به هیچ وجه، فقط به خاطر ظاهرمان! من را این توان هست که ناظر بر همین قصه‌ی غصه‌دار فقط از مظلومیت محجبه‌ها بنویسم و دست‌کم جماعتی از مکشفه‌ها را هم به تندی بنوازم ولی از افق بالاتر که به موضوع نگاه کنی بهتر است و همه‌ی درد را و همه‌ی مسئله را با هم لحاظ کنی منصفانه‌تر است. گمانم آنچه دی ماه پارسال رخ داد، شکاف سال زن زندگی آزادی را رسماً به گسست تبدیل کرد. اصلاً بیایید یک چیز بدتر برای‌تان تعریف کنم. خیلی بدتر از اینکه به یک دختربچه‌ی محجبه بگویی عرزشی و برداری روسری‌ش را از پشت خط‌خطی کنی. من آدم حزب‌اللهی یا انقلابی یا سوپرانقلابی- بیایید سر اسمش دعوا نکنیم- می‌شناسم که می‌گفت اگر برادر خودم هم هجده و نوزده دی کف خیابان بود، عین آب خوردن می‌کشتمش. حالا بشنو جواب برادر را که من هم اگر می‌توانستم، تو را می‌کشتم. جای این دو برادر، عمو و برادرزاده بگذارید یا هر نسبت دیگر. به راستی داریم به کجا می‌رویم؟ به روح پدرم سر همین چیزهاست که من بارها از دوست‌داشتن هم‌زمان دبیر و خادم نوشته‌ام. کاش هیچ گروهی خودش را حق مطلق نبیند. ما وقتی در سال مهسا به نیکا و سارینا و آن همه زن و دختر فعال در جنبش زن زندگی آزادی حتی از تریبون صدا و سیما «فاحشه» می‌گوییم، چوبش را باران می‌خورد. آری چوب خطبه‌های خونی علم‌الهدی و قلم بی‌شرم و حیای شریعتمداری را باران بی‌گناه می‌خورد. جماعت بچه‌های سوپردردانه‌ی خود را به مدارس ایزوله از جنس دانشگاه امام صادق می‌فرستند و از زیر پوست شهر بی‌خبرند که در مدارس عادی چه می‌گذرد. ای کاش جامعه به اینجا نرسیده بود. چرا خطیب جمعه به دروغ می‌گوید بیشتر مردم خواهان بمب هسته‌ای هستند؟ بر اساس کدام نظرسنجی؟ طالقانی هم آیا دروغ می‌گفت؟ دلم… خواندن کامل ←

جناب عامری عزیز از کلیات مطلب شما اینگونه متوجه شدم که : شفاعت چیزی نیست که شامل هرکسی شود . یعنی نمی شود فردی گناهکار باشه و در طول زندگی هر خطایی رو انجام بده و در روز قیامت به واسطه انتساب به یک مذهب یا دین خاص انتظار شفاعت بخشش داشته باشه . همانند انزاری که خداوند به دلیل ناشکری ها و توهماتشلن نسبت به برگزیده و مقبول بودنشان به بنی اسراییل میدهد که : و بترسید از روزى که هیچ کس چیزى [از عذاب خدا] را از کسى دفع نمى‌کند؛ و نه از او شفاعتى پذیرفته، و نه به جاى وى بدلى گرفته مى‌شود؛ و نه یارى خواهند شد. پس مشمول شفاعت شدن هم شرایطی دارد . شفاعت وسیله‌ای برای نجات و آمرزش انسان‌هایی دانسته شده که با وجود لغزش‌ها ، ارتباط ایمانی خود را با خداوند حفظ کرده‌اند و شایستگی رحمت الهی را دارند . برای نمونه امام صادق علیه السلام می‌فرماید شفاعت ما به کسی که نماز را سبک بشمارد، نمی‌رسد. یکی از شروط دیگر هم اینست که انسان از کرده خود پشیمان باشد و طلب مغفرت کند همانند فرزندان یعقوب ع که به پدر خود گفتند: «اى پدر، براى گناهان ما آمرزش خواه که ما خطاکار بودیم.» و یعقوب ع فرمود به زودی از خدای خود برای شما آمرزش میخواهم . بنابراین یکی از شروط رسیدن به شفاعت پشیمانی حقیقی و قلبی است . اما فرمودید اذن شفاعت محدود به چند نفر خاص نیست و تکوینا در عالم ساری و جاری است در حالیکه خداوند در سوره زخرف می‌فرماید : وَلَا يَمۡلِكُ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِ ٱلشَّفَٰعَةَ إِلَّا مَن شَهِدَ بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ (۸۶) و کسانى که به جاى او مى‌خوانند [و مى‌پرستند] اختیار شفاعت ندارند، مگر آن کسانى که آگاهانه به حق گواهى داده باشند خداوند درباره کسانی که اذن شفاعت دارند می‌فرماید ( الا من شهد بالحق) و در آیاتی دیگر از زبان حواریون می‌فرماید : پروردگارا، به آنچه نازل کردى گرویدیم و فرستاده‌[ات‌] را پیروى کردیم؛ پس ما را در زمره گواهان بنویس. یا در آیه ای دیگر می‌فرماید : سوره مبارکه مائده آیه 83 و چون آنچه را به سوى این پیامبر نازل شده، بشنوند، مى‌بینى بر اثر آن حقیقتى که شناخته‌اند، اشک از چشمهایشان سرازیر مى‌شود. مى‌گویند: پروردگارا، ما ایمان آورده‌ایم؛ پس ما را در زمره گواهان بنویس. یا از زبان ابراهیم ع خطاب به مشرکان می‌فرماید سوره مبارکه انبيا آیه 56 گفت: «[نه‌] بلکه پروردگ… خواندن کامل ←

تبدیل یهودیان به میمون؟🐒 (كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ) در قرآن، سوره بقره آیه ۶۵ در حکایتی عجیب از گروهی از یهودیان تحت عنوان "اصحاب سبت" یاد می‌شود که با تخلف از ممنوعیت‌ کار در روز شنبه خطاب به ایشان گفته شد: فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ پس بدیشان گفتیم که بوزینگانی رانده‌شده باشید. فارغ از پتانسیل این آیه برای برداشت معنایی تمثیلی و نه تغییر واقعی فیزیکی (مانند آیه‌ای دیگر در این سوره که برخی علمای یهود را به الاغ‌هایی که کتاب‌هایی حمل می‌کنند تشبیه کرده) و مفسری از قدما به نام مجاهد بن جبیر (متوفی ۱۰۲ ه.) که به همین شکل آن را مسخی معنوی درنظر گرفته، برداشت عامه‌ی مسلمین، وقوع واقعی و تاریخی آن است. اثری از چنین حکایتی در سنت دینی یهودی یا مسیحی که به نگارش در آمده است، مشاهده نمی‌شود. اما نکته قابل تأمل، وجود شواهدی است که نشان می‌دهد چنین باوری (تبدیل شدن انسان به حیوان نه تکرار چرخه تناسخ) در برخی نقاط خاور نزدیک باستان رواج داشته است. به صورت خاص، در سنت یهودی مشاهده می‌کنیم که برای مثال در برشیت ربا ۶:۲۳ نقل می‌شود که در زمان انوش (پسر شیث و نوه‌ی آدم) چهره انسان ها شبیه به میمون شد. در تلمود، سنهدرین ۱۰۹ الف اشاره می‌شود که برخی از افرادی که در ماجرای برج بابل (پیدایش ۶) حضور داشتند، به میمون تبدیل شدند و بدین گونه صورت انسانی خود که به تعبیر تورات، به صورت یا شباهت صورت خدا (سِلم الوهیم) آفریده شده بود را از دست دادند. همچنین جالب توجه است که در عهد عتیق، دانیال ۳۰:۴ بیان می‌شود که نبوکدنصر به دلیل تکبر مجازات گشته و به حالتی حیوان‌گونه تبدیل و از قدرت رانده شد. پس ممکن است مانند داستان "اصحاب کهف" و... چنین حکایتی به صورت شفاهی در میان حافظه جمعی برخی از یهودیان که با مسلمین اولیه در تماس بودند، رواج داشته (فارغ از وقوع خارجی آن یا اسطوره‌ بودنش) و قرآن نیز مانند سایر موارد، مطابق با رویه و منطق خود که استمساک به نظامی از شواهد محلی (صافات ۱۳۷، ابراهیم ۴۵ و...) و سنن دینی موجود در فاهمه اجتماعی مردم هم‌عصر خویش است، از طریق بازگویی این داستان، مقصود خود که لزوم پایبندی به قوانین الهی باشد را بازگو می‌کند (مائده ۶۸) و مانند سایر موارد آن را به عنوان آیتی برای پند گرفتن و عبرت آموزی به کار می‌گیرد و بدین گونه بخش از تعالیم اساسی خود ک… خواندن کامل ←

🛑 دکتر محمد مصدق : مملکت مال مردم آست مصدق یک وطن‌ پرست بود و در سیاست پیگیر عزت و حرمت و منافع ایران بود از مخالفتش با پلیس جنوب گرفته تا کوشش برای لغو کاپیتولاسیون و حفظ منافع ایران در جنگ جهانی دوم و در نهایت رهبری نهضت پرافتخار ملی. مصدق هرچه داشت هزینۀ وطن کرد، با سخاوتی بی‌دریغ ، درستکاری مصدق هنوز که هنوز است مثل زده میشود در تمامی مقام‌هایی که تصدی کرد چه در مالیه، چه وزارت خارجه، چه در مجلس و چه در نخست‌وزیری... او تمام عمرش از دولت حقوق نگرفت و خدماتی را که انجام داد مجانی و بلاعوض بود حقوقش را صرف خیریه کرد دولت او پاک‌دست‌ترین دولتی بود که ایرانیان دیده‌اند و هنوز کسی نتوانسته در این باب، حتی از دور، رقیب وی به شمار بیاید پابندی وی به استقلال ایران نیز در بالاترین حدی است که دیده‌ایم. نهضت بزرگ ملی بود که دست استعمار انگلستان را از ایران کوتاه کرد و غرور ملی مردمان ما را با این کار بزرگ احیا نمود. استقلالی که از قرن نوزدهم پامال مطامع قدرت‌های بزرگ شده بود و کشور ما را از ردۀ بازیگران سیاست جهانی بیرون برده بود و نقش پیرو درجۀ دوم را به وی محول نموده بود. مصدق با درک درست و عمیقی که هم از دمکراسی داشت و با آشنایی کم‌نظیرش با ساختار اجتماعی و اداری ایران قبل از مشروطیت و نیز خود انقلاب مشروطیت و مدرن‌سازی پس از آن، بهترین راهنما برای بردن کشور ما به‌سوی دمکراسی بود و تثبیت این نظام سیاسی. شاید بتوان، در کنار همۀ اینها، مهم‌ترین دستاوردش را در زمینۀ آزادی‌خواهی، آزادی بیانی دانست که از روز اول صدارتش در ایران برقرار ساخت و تا روز آخری که بر قدرت بود، پاس داشت. دوران مصدق دوران طلایی آزادی بیان در ایران است و هنوز که هنوز است فروغش از ورای سال‌ها، خاطر ما را روشن میکند. می‌پرسید که مصدق امروز به چه درد ما می‌خورد؟ مصدق در این هر چهار مورد که خواست‌های حیاتی ماست، معیار و حدنصاب تاریخی است، سرمشق است و نماد. معیار است چون همۀ اینها را در بالاترین حد تحقق بخشید و برای ما به یادگار گذاشت وقتی میخواهیم موقعیتمان را بسنجیم به او رو میکنیم. سرمشق است چون با نگاه به اوست که میتوانیم راهجویی کنیم، ببینیم که از کدام طرف باید برویم و چگونه راه بپیماییم، رفتارمان را با او میزان می‌کنیم و بسا اوقات از خود می‌پرسیم که اگر او جای ما بود چگونه رفتار می‌کرد.… خواندن کامل ←