به نظرم «ALICE» ترَکیه ک دربارهٔ تبدیل‌شدنِ رنج به خشم و تبدیل‌شدنِ خشم به هویت یک آدمه؛ آدمی که هم خودش رو قهرمان می‌بینه و هم در پایان، ناخواسته به این فکر می‌افته که شاید خودش به یک شرور تبدیل شده باشه.
در داستان اصلی، آلیس وارد جهانی می‌شه که قواعدش با دنیای عادی فرق دارن. منطق، هویت، اندازه‌ها و حتی رابطهٔ علت و معلول در اون جهان دائماً تغییر می‌کنن.
حالا jev. از همین تصویر برای ساختن یک تضاد استفاده میکنه.
«من هرگز وارد سرزمین عجایب نشدم!»
یعنی همینجا خودش سرزمین عجایب بوده بقیه‌ی چیزها عادی بودن.
تو موزیک یه جاش میگه:
«پدربزرگم شاهد نسل‌کشی بوده؛
چیزی که هیچ‌وقت از تلویزیون پخش نشد.
این میراث به من رسیده، عزیزم؛ حالا منم که وحشت‌زده‌ام.»
حالا تا قبل از این، ممکن بود او رو صرفاً رپری متکبر ببینیم که از ثروت، قدرت، رقابت و انتقام حرف می‌زنه.
اما ناگهان متوجه می‌شیم که در پس این شخصیت، اشاره‌ای به یک گذشتهٔ تاریخی خشونت‌آمیز وجود داره.
«ادیت اینستا»
jev. - ALICE.
"ÃAKLAB Soundcloud"
"ÃAKLAB Spotify"
Quality: 1080p
@Aaklab