راهیرا؛ سازمان معناگرا (کانال شخصی دکتر فاطمه قیطرانی)

✴️✴️ امان از نثر مصنوعی! هوش مصنوعی، نثر و قلم و اعتبار حرفه ای ما رو هم مصنوعی کرد! ✍دکتر فاطمه قیطرانی قبلترها که تازه فارغ التحصیل و تازه مدرس و تازه مشاور بودیم، هنر نوشتن و تبدیل مدلها و ذهنیت‌ها به کلماتی عمیق و در عین حال ساده و کاربردی، یک قدرت محسوب می‌شد. 📌اما الان چه؟ کافیه چند تا اصطلاح تخصصی بلد باشی، یک موضوع مدیریتی انتخاب کنی و از هوش مصنوعی بخوای برات یک متن علمی و حرفه‌ای بنویسه. چند دقیقه بعد، متنی داری پر از مدل و چارچوب و واژه‌های جدید و شیک؛ متنی که اتفاقا خیلی‌ها رو هم تحت تأثیر قرار میده! 📌اما یک سؤال: • کسی که از مدیریت عملکرد و شایسته‌سالاری حرف می‌زنه، وقتی پای رابطه‌ها، مصلحت‌ها و تصمیم‌های نادرست وسط میاد، چقدر می‌تونه پای حرفش بایسته؟ • کسی که از رهبری می نویسه، چقدر در خودش به جستجو و تقویت تمامیت، فروتنی، اصالت پرداخته؟ • کسی که از مدیریت افراد و استراتژی های منابع انسانی می‌نویسه، خودش چند بار با یک مدیرعامل بر سر تصمیمی که به نفع سازمان بوده اما به مذاقش خوش نیومده، درگیر شده؟ • کسی که درباره فرهنگ سازمانی نسخه می‌پیچه، چقدر با سازمانی مواجه شده که مدیرش خودش بخشی از مسئله است و حاضر نیست سهم خودش رو بپذیره؟ • کسی که درباره تحول سازمانی می‌نویسه، چند بار هزینه مقاومت آدم‌ها، عقب‌نشینی مدیرعامل یا برگشتن تصمیمی رو داده که برای اصلاحش وقت گذاشته؟ 📌 این تجربه‌ها رو نمی‌شه با چند دستور به هوش مصنوعی تولید کرد. می‌شه درباره‌شون متن نوشت؛ حتی متنی بسیار متقاعدکننده. 📌اما نوشتن درباره یک مسئله، با فهمیدن اون و توانایی مواجهه باهاش یکی نیست. 📌مسئله من، به هیچ وجه، استفاده از هوش مصنوعی نیست. خودم هم از ابزارها به خوبی استفاده می‌کنم. 📌 مسئله من جائیست که ابزار با هدف یکی گرفته میشه! هوش مصنوعی جای فکر کردن رو می‌گیره؛ متنِ تولیدشده، جای دانش رو؛ و ظاهر حرفه‌ای، جای صلاحیت حرفه‌ای رو! که دوستان و اساتید اهل فن میدونن چقدر برای تک تک اینها باید زحمت کشید و سیلی خورد و تلاش کرد و درون نگری و تجربه کسب کرد! 💥💥اعتبار حرفه‌ای ما هم داره مصنوعی میشه! و در حوزه مدیریت، این موضوع جدیه و پر ریسک! بارها شاهدم مدیران عامل و ارشد بر اساس همین نوشته‌ها تصمیم میگیرند، به یک مشاور اعتماد می کنند، یک مدل رو در سازمانشون اجرا می کنند… خواندن کامل ←