AI Plus - هوش‌ پلاس

وقتی چند منبع مختلف جلوت داری، معمولاً یا اونی رو انتخاب می‌کنی که از قبل باهاش موافقی، یا از ⁦AI⁩ می‌خوای خلاصه‌ای بده که همه چیز رو یکدست کنه. هر دو راه اختلاف‌های مهم رو پنهان می‌کنن. این ⁦Prompt⁩ به‌جای صاف کردن تناقض‌ها، یه نقشه می‌سازه: کجاها توافق وجود داره، کجاها منابع واقعاً ضد همن، و چه سوال‌هایی اصلاً بی‌جواب موندن. یه تفکیک مهم هم داره بین اختلاف واقعی (یکی احتمالاً اشتباه می‌کنه) و اختلاف تفسیری (هر دو می‌تونن درست باشن) — چیزی که اکثر خلاصه‌ها نادیده می‌گیرن. برای هر جلسه یا تصمیمی که به چند منبع ناهماهنگ وابسته‌ست مفیده. 📋 پرامپت کامل (لمس کن تا کپی بشه): Role: Act as a research synthesis analyst who specializes in finding genuine points of agreement, disagreement, and unaddressed gaps across multiple sources covering the same question — not a summarizer who blends everything into one smooth narrative. Context: I am researching [YOUR RESEARCH QUESTION]. Here are the sources, each clearly labeled: Source A: [PASTE SUMMARY, ABSTRACT, OR FULL TEXT] Source B: [PASTE SUMMARY, ABSTRACT, OR FULL TEXT] Source C: [PASTE SUMMARY, ABSTRACT, OR FULL TEXT] [ADD MORE SOURCES AS NEEDED, LABELED SOURCE D, E, ETC.] Task: Produce a structured synthesis that: 1. Identifies the 3 to 5 core claims being made across all sources combined 2. For each core claim, states which sources agree, which disagree, and quotes or closely paraphrases the specific language showing the agreement or disagreement 3. Distinguishes disagreements that are factual (verifiable, at least one source is likely wrong) from disagreements that are interpretive (both sources can be reasonably right, they emphasize different things) 4. Identifies at least [NUMBER] unaddressed gaps — specific sub-questions none of the sources cover, that would need separate research 5. Flags any source that appears to have a conflict of interest or vested stake in a particular conclusion, such as a vendor-sponsored study or an advocacy group Constraints: - Do not average disagreements into a vague middle-ground co… خواندن کامل ←

یه ایجنت داره تو سیستمت کار می‌کنه. می‌گه «فایل رو خوندم» یا «سرچ زدم». ولی خودِ مدل هیچ‌کاری نکرده — و این رو اکثر آدما نمی‌دونن. مدلِ زبانی نمی‌تونه کد اجرا کنه، ⁦API⁩ صدا بزنه، یا چیزی از دنیای بیرون لمس کنه. تنها کاری که بلده اینه: متن تولید کنه. پس ⁦Function Calling⁩ چطور کار می‌کنه؟ مدل یه متنِ ساختاریافته تولید می‌کنه — معمولاً یه ⁦JSON⁩ با فرمتِ مشخص. مثلاً: ‏{"⁦name⁩": "⁦search_web⁩", "⁦args⁩": {"⁦query⁩": "قیمت دلار"}} این فقط یه متنه. هیچ اتفاقی نیفتاده هنوز. برنامه‌ای که بیرون از مدله — کدِ ⁦Python⁩ یه ⁦developer⁩، یه ⁦framework⁩ مثلِ ⁦LangChain⁩، یا یه پلتفرم مثلِ ⁦Claude.ai⁩ — این متن رو می‌خونه، تشخیص می‌ده که الگوی درخواستِ ابزار رو داره، خودش ابزار رو اجرا می‌کنه، نتیجه رو به‌عنوانِ یه پیامِ جدید به ⁦context⁩ اضافه می‌کنه، و دوباره مدل رو صدا می‌زنه. مدل نتیجه رو می‌بینه انگار که یه نفر جوابشو بهش داده، و ادامه می‌ده. یه جایی که این مهم می‌شه: وقتی مدل یه ⁦JSON⁩ غلط تولید می‌کنه — یه فیلد اشتباه، یه علامت نقل‌قول جا افتاده — ابزار اصلاً اجرا نمی‌شه. مدل نمی‌دونه که چیزی اشتباه شده. ممکنه از روی ⁦context⁩ بقیه رو تکمیل کنه و یه جوابِ ساختگی بسازه انگار که ابزار کار کرده. به همین دلیله که ایجنت‌ها وقتی اشتباه می‌کنن، اشتباهشون خیلی آروم و بدونِ سر و صداست. مدل با اطمینانِ کامل یه چیزی می‌گه که اصلاً تأییدش نکرده. اگه داری ایجنت می‌سازی، یه لاگ از همه‌ی ⁦Tool Call⁩‌ها نگه دار — نه فقط از جوابِ نهایی. جایی که مدل ادعا می‌کنه ابزار کار کرده ولی هیچ لاگی نیست، اونجاست که باید نگران باشی. ⚡

⚡ مدل ⁦FLUX 3 Max⁩ معرفی شد — یه ویدیوساز ⁦AI⁩ که ادعا می‌کنه سریع‌ترین در نوع خودشه. یه ویدیوی ۱۰ ثانیه‌ای رو در ۱۲.۴۵ ثانیه می‌سازه؛ در مقایسه، همین ویدیو با مدل ⁦Seedance 2.5⁩ حدود ۲۷۷.۸ ثانیه طول می‌کشه. شرکت سازنده می‌گه مدل جدیدش حدود ۲۲ برابر سریع‌تره. از ویدیوهای ۵ تا ۲۰ ثانیه‌ای پشتیبانی می‌کنه و خروجی پیش‌فرضش ۷۲۰ پیکسل هست، با امکان ارتقا به ۱۰۸۰ پیکسل. صدا رو می‌شه فعال یا غیرفعال کرد و قالب افقی، عمودی یا مربعی هم قابل انتخابه.

پنج تا ⁦plugin⁩ هست که ⁦Claude Code⁩ رو به‌کل متفاوت می‌کنن. قبل از هر کاری نصبشون کن. ۱. پلاگین ⁦Claude Code Router⁩ — وقتی سهمیه‌ت تموم شه، به‌جای اینکه جلسه قطع بشه، خودش می‌ره روی مدل بعدی. ‏⁦npm install -g @musistudio/claude-code-router⁩ ۲. پلاگین ⁦Caveman⁩ — حرف‌های اضافه رو از جواب‌ها حذف می‌کنه. همون نتیجه، با نصف ⁦Token.⁩ ‏⁦npx -y github⁩:⁦JuliusBrussee/caveman⁩ ۳. پلاگین ⁦Ponytail⁩ — به‌جای اینکه هی فایل‌هات رو از اول بخونه، از کل پروژه یه گراف می‌سازه و فقط همون تیکه‌ی لازم رو برمی‌داره. ‏/⁦plugin install ponytail@ponytail⁩ ۴. پلاگین ⁦Agent Skills⁩ — چرخه‌ی ⁦plan⁩ و ⁦test⁩ و ⁦review⁩ و ⁦ship⁩ رو خودش رعایت می‌کنه. مثل یه مهندس ⁦senior⁩ کد می‌زنه. ‏⁦npx skills add addyosmani/agent-skills⁩ ۵. پلاگین ⁦claude-mem⁩ — به ⁦Claude Code⁩ حافظه‌ی بین‌جلسه‌ای می‌ده. فردا یادش می‌مونه دیروز چی‌کار کردی. ‏/⁦plugin install claude-mem⁩

یه آسیب‌پذیری تو اندروید پیدا شده که با یه پیامک ساخته‌شده می‌تونه گوشیت رو کرش کنه — حتی تماس‌های اورژانس رو وسط مکالمه قطع کنه — بدون اینکه روی هیچ چیزی کلیک کنی یا پیامی باز کنی. اسمش گذاشتن «⁦SMS of Death⁩» و کد رهگیریش ⁦CVE-2026-58882⁩ هست. محقق امنیتی مارک بلاشچیک کشفش کرد و نرخ بازتولیدش رو روی هر دو ⁦Google Pixel⁩ و ⁦Samsung Galaxy⁩ صد در صد گزارش داد. مشکل تو یه بخشِ داخلیِ اندروید به اسم ⁦WapPushOverSms⁩ هست که پیام‌های ⁦WAP Push⁩ رو مدیریت می‌کنه. ⁦WAP Push⁩ یه مکانیزم قدیمیِ ارسال پیام روی شبکه‌ی سلولاریه که اپراتورها هنوز ازش برای تنظیمات و پیام‌های سیستمی استفاده می‌کنن. این کد وقتی طول هدرِ پیام رو می‌خونه، هیچ اعتبارسنجی‌ای نمی‌کنه. یه دنباله‌ی پنج بایتیِ خاص می‌تونه باعث بشه مقدار منفی تولید بشه، و وقتی اندروید می‌خواد برای این عدد منفی حافظه تخصیص بده، کرش می‌کنه. نتیجه‌اش اینه که پروسه‌ی ⁦com.android.phone⁩ — همونی که مسئول تماس‌ها و تلفنیه — می‌میره. ظرف یکی دو ثانیه ری‌استارت می‌شه، ولی اپراتور می‌تونه همون پیام رو دوباره بفرسته و کرشِ جدید راه بیندازه. با حدود ۲۰ پیامِ مخرب می‌شه گوشی رو برای مدت طولانی از کار انداخت. قربانی هیچی نمی‌بینه — نه اعلان، نه شماره‌ی فرستنده. پیامِ مخرب مستقیم تو صفِ داخلیِ سیستم می‌شینه، نه صندوق ورودیِ پیامک. بلاشچیک این آسیب‌پذیری رو ۵ مه ۲۰۲۶ به ⁦Google⁩ گزارش داد. گوگل ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶ پچ رو آماده کرد و تو آپدیت امنیتیِ اکتبر ۲۰۲۶ برای اندروید ۱۴ تا ۱۷ منتشر شد. اما اندروید ۱۲ و ۱۳ پچ نگرفتن — با اینکه هنوز پشتیبانی می‌شن. طبق داده‌های ⁦StatCounter⁩، این دو نسخه روی حدود یک چهارمِ کلِ گوشی‌های اندرویدیِ فعال دنیا هستن، یعنی صدها میلیون دستگاه هنوز در معرض خطرن. گوگل این ⁦CVE⁩ رو حتی تو بولتن امنیتیِ عمومیِ اکتبرش هم فهرست نکرد. برای گوشی‌هایی که هنوز آپدیت نگرفتن، هیچ راه‌حل نرم‌افزاریِ سمتِ دستگاه وجود نداره. اگه گیر کنی تو حلقه‌ی کرش، یا باید صبر کنی تموم بشه، یا از ابزاری به اسم ⁦Android Debug Bridge⁩ (⁦ADB⁩) استفاده کنی که قراره گوشی رو از طریق کامپیوتر دیباگ کنه — کاری که از دستِ کاربرِ معمولی برنمیاد.