محمد مهران

✍️آیا همه عقاید قابل احترام هستند؟ رایج شده که میگویند : باید به عقايد دیگران احترام گذاشت" ؛ اگر احترام به معنای بدل نکردن اختلاف نظر به خشونت در عمل است ، این سخن سنجیده‌ای است . ولی اگر مراد آن است که من می‌توانم نسبت به عقیده‌ی شما بی‌تفاوت باشم ، می‌شود در آن مناقشه کرد ! من وقتی می‌توانم نسبت به عقیده‌ی شما بی‌تفاوت باشم که عقیده‌ی شما هیچ تاثیری در زندگی من نگذارد و مرا از حقی محروم نکند . اگر همسایه‌ی من به پانزده خدا باور داشته باشد ، ولی این باور او باعث نمی‌شود زباله‌هایش را جلوی خانه‌ی من بریزد و مزاحمت صوتی و روانی برای من ایجاد کند ، من به عقیده‌ی او درباره‌ی خدایان احترام می‌گذارم ؛ یعنی به آن اهمیتی نمی‌دهم ! ولی اگر عقايد دیگری بر زندگی من اثری مستقیم یا نامستقیم بگذارد ، دیگر احترام بی‌معناست ! من باید به آن عقیده اهمیت بدهم . باید با شما وارد گفت‌وگو شوم . اگر اهل گفت‌وگو نیستید هر قدم عملی را بردارم برای این‌که از تاثیر عقايد شما بر زندگی خودم بکاهم . باید بتوانم از تحمیل عقايد شما بر زندگی خودم پیشگیری کنم.. !  👤محمدرضا مهدوی #روجین 🌹

سلام 🌷 امروز نتایج کنکور بچه های ۴۰۵ می آید کنکور که چه عرض کنم ....... جنگ بین بودن یا نبودن ............اما برای آنها مساله ای نبود 🌹 تا روز آخر پای آرزوهایشان ایستادند و یادشان بیش از دیگر کنکوری ها در تمام عمر با من خواهد بود. از صمیم قلب دعایشان کنید که تاب آوردن این لحظات، به اندازه همان کنکور، نفس گیر است متنی از آقای فهیم عطار دیدم برای امروز و چنین روزهایی بسیار دلچسب است. فارغ از هرگونه سیاست ورزی ....... قربان دل مالامال از دلهره تان❤️ اهمیت در مبارزه است، نه در سرنوشت. این حرف تو بود جانانم. آن را سال‌ها پیش پشت یک خاور سبز خوانده بودی. روزی که داشتیم می‌رفتیم کاشان تا طلبت را زنده کنی. این جمله  انگِ آن سفر بود. همه می‌دانستیم که آن پول زنده شدنی نیست و رفته توی شکم آن مردک و کود شده تا حالا. اما برای تو خودِ مبارزه مهم بود و نه سرنوشت مبارزه. درست برعکس من که معتقد بودم اهمیت در سرنوشت است. فرق بزرگ من و تو همیشه همین بود. من همیشه به فکر ته خط بودم. تو همیشه لذت طول خط را می‌بردی. من هیچ وقت یاد نگرفتم که طول خط، زندگی است و ته خط مرگ. تو زندگی کردی و من دویدم به سمت مرگ. خوش به حال تو. روزهای انتخابات یادت هست که برای خاتمی رز  پخش می‌کردیم بین مردم؟ بعد می‌رفتیم رستوران مسلم؟ بس که گرسنه بودیم. لای هزار نفر دیگر ریسه شدیم توی صف غذا. تا نوبت‌مان بشود و از لای پله‌های تنگ مسلم برویم بالا و ماهیچه سفارش بدهیم. بعد آن‌قدر لای میزها دور دور بزنیم تا بالاخره جای نشستن پیدا کنیم. من از ثانیه اول که می‌ایستادیم ته صف، به فکر لقمه‌ی آخر بودم که قاشقم را می‌گذارم توی سینی چرب و از ازدحام می‌زنم بیرون. اما تو در ثانیه‌ی اول فقط به فکر ثانیه‌ی اول بودی. اصلا هر ثانیه به فکر همان ثانیه بودی. نه قبل و نه بعد. من به ثانیه‌ی سیر شدن فکر می‌کردم و تو به مسیر سیر شدن. سیاست را هم همین‌طور می‌دیدی. من ناامید از اصلاحاتی که رخ نخواهد داد و تو سرمست از مبارزه برای اصلاحاتی که می‌دانستی رخ نخواهند داد. تو سیاست را زندگی می‌کردی و من هیچ. تو جمله بودی و من نقطه‌ی ته خط. تو سرِ فرصت زندگی کردی و من بی‌توجه دویدم به سمت مرگ. تمام راه تا برسیم کاشان من به فکر آن مشتی بودم که قرار است چهار ساعت دیگر پای چشمم بادمجان بکارد. تو داشتی خاور سبز را نگاه می‌کردی که پ… خواندن کامل ←

یه بار هم بیایید بگید نمی‌شه اجناسی رو که قیمتش در عرض چند سال ده برابر شده خرید. یه بار هم بگید هزینه شیمی‌درمانی از ده سال پیش تا الان صد برابر شده، یه بار هم بگید یه ورق قرص در دو سال اخیر ده برابر شده... فقط بنزین، بنزین، بنزین. انگار درد دیگه‌ای وجود نداره جز بنزین.

این کتاب ماه پیش منتشر شده. احتمالا الان چند تا ناشر (و چند اکانت AI) مشغول ترجمه‌اش هستن. بیایم آرزو کنیم یکی‌شون دیرتر، باحوصله‌تر و دقیق‌تر از بقیه یه نسخهٔ تمیز و خوب فارسی تحویل‌مون بده. اینجور کتابها کلاسیک میشن. قرار هم نیست ویراست بعدی داشته باشن. ده‌ها سال قراره خونده بشن. اصلا مهم نیست یک ماه دیرتر ترجمه بشن یا مثلاً یک سال. ممنون از ناشران عزیز 😉

کشفی هنوز زود است تا به خبر تبدیل شود هنوز بررسی‌های علمی درباره ردپاهای تازه‌شناسایی‌شده به پایان نرسیده است. انتشار شتاب‌زده اطلاعات و نتیجه‌گیری‌هایی که هنوز ارزیابی تخصصی نشده‌اند، ممکن است به برداشت‌های نادرست از اهمیت و ماهیت یافته‌ها منجر شود. از سوی دیگر، اعلام جزئیات محل کشف و هویت افرادی که این آثار را شناسایی کرده‌اند، می‌تواند امنیت محوطه و اشخاص مرتبط با آن را در برابر تخریب‌کنندگان آثار طبیعی، سودجویان و قاچاقچیان فسیل به خطر بیندازد.

با خود کج و با ما کج و با خلق جهان کج آخر قدمی راست بنه ای همه‌جا کج