نیلی‌شرابی|مبینا وفا

یک مهر، شروع سال تحصیلی جدید به یاد همه‌ی دانش‌آموزها، دانشجوها، معلم‌ها و استادهایی که تو یک سال اخیر کشته شدن و جاشون تا همیشه تو کلاس‌های درس خالی خواهد موند.

از محتوای پیج تو بیزارم از عشق پشت صفحه‌ی این گوشی از این‌که در آن عکس، حواسم به تی‌شرت قرمزی‌ست که می‌پوشی از «پیج» در این مصرع ایرانی از «سین»‌ها به جای تماشایت از گشتن میان «ویو»هایم تا بلکه ببینم شده پیدایت دلتنگ حس واقعی‌ام، یعنی بوسیدن تو در شب و خاموشی لمس کف دست تو به آرامی شب‌گردیِ به جای هم‌آغوشی یا دیدن تو حین چای خوردن یا جوجه‌کبابی به‌جای سوشی یا گریه با تو از سر سرمستی یا خنده با تو تا خود بیهوشی از محتوای پیج تو بیزارم از محتوای پیج تو ممنونم چون عشق در عصری به فنا رفته از عکس تو جاری شده در خونم حالا منم اینجا و خیالاتم در حسرت چای‌‌ای که نمی‌نوشی شعری که برای تو نمی‌خوانم تی‌شرت قرمزی که نمی‌پوشی لعنت به مدرنیته و این گوشی لعنت به مدرنیته و این گوشی مبینا وفا @mobinavafaa

زندگی رنگ خیال بر رخ تصویر خواب بود.