Islom Asilbekov chati

#turkiya_kundaligidan Bugun yana Dilmerga bordim. Bu safar dars uchun ham, imtihon uchun ham emas, C1 belgisini olish uchun. Odatda C1 sertifikatlari imtihondan keyin bir oy ichida tayyor bo‘ladi. Ammo biz Türkiye Bursları talabasi bo‘lganimiz sababli C1 imtihonidan muvaffaqiyatli o‘tganimizni tasdiqlovchi hujjatni maxsus sahifaga yuklashimiz kerak, aks holda bursimiz to‘xtatilishi mumkin. Shu sababli sertifikatni kutib o‘tirmasdan, imtihondan o‘tganimizni tasdiqlovchi belgini olish uchun bugun Dilmerga bordim va nihoyat uni ham qo‘lga kiritdim. Lekin bugun Dilmerga kirib, yana o‘sha tanish muhitni ko‘rganimda, xayolimda hujjat yoki imtihondan ko‘ra boshqa narsalar aylandi. Biz bitirganimizga atigi ikki kun bo‘ldi, ammo men Dilmerni hozirdanoq sog‘inibman. Sinfxonamiz, ustozlarimiz, do‘stlarimiz, birga o‘tgan darslar, tanaffusdagi suhbatlar, kulgilar, imtihon oldidan bo‘lgan hayajonlar — bularning barchasi endi asta-sekin xotiraga aylanib boryapti. Ustozlarimiz doim: “Hayotingizdagi eng go‘zal davrlardan biri Dilmerdagi kunlaringiz bo‘ladi”, deb aytishardi. O‘shanda balki bu gaplarga bunchalik chuqur e’tibor bermagandirmiz. Bugun esa ularning naqadar haq ekanini his qilyapman. Chindan ham, nazarimda, eng quvnoq, eng samimiy va eng baxtli kunlarimiz Dilmerda o‘tgan ekan. Biz u yerga faqat turk tilini o‘rganish uchun kelgan edik, ammo u yerdan til bilimidan tashqari juda ko‘p go‘zal xotiralar, qadrli do‘stliklar, mehribon ustozlar va qalbimizda uzoq vaqt yashaydigan unutilmas lahzalarni olib chiqyapmiz. Bugun Dilmerdan yana bir bor chiqib kelarkanman, ichimdan “Hali ikki kun bo‘ldi-ku, nega shunchalik sog‘inib qoldim?” degan o‘y o‘tdi. Balki ayriliqning o‘lchovi vaqt bilan emas, bir joyning va u yerdagi insonlarning qalbimizdan qanchalik joy olgani bilan belgilanar? Dilmerdagi o‘n oy — hayotimning eng chiroyli xotiralaridan biriga aylangan butun bir davr. Rahmat, Dilmer. Rahmat, aziz ustozlarim. Rahmat, birga o‘qigan, birga kulgan, birga hayajonlangan va birg

#turkiya_kundaligidan Bugun Turkiyada 30 avgust Zafer Bayramı. Bu bayramni bu yerda, Turkiyada yashab nishonlayotganim men uchun o‘zgacha ma’no kasb etmoqda. Ertalabdan ko‘chalarda hilpirayotgan bayroqlarni, balkon va derazalarga ilingan qizil-oq ranglarni ko‘rib, beixtiyor Vatan va istiqlol haqida o‘ylab qoldim. O‘z yurtingdan uzoqda yashaganingda, aslida Vatan degan tushunchani yanada chuqurroq his qilar ekansan. Oddiygina bir bayroq ham ko‘zga boshqacha ko‘rinadi. Chunki uning ortida butun bir xalqning tarixi, kurashi, armonlari, umidlari va eng muhimi, ozodlik uchun berilgan qurbonliklar borligini his qilasan. 30 Ağustos — Turkiya tarixining eng muhim burilish nuqtalaridan biri. Bu Buyuk G‘alaba turk millatining hech qachon bosh egmasligini, o‘z Vatanida mustaqil va erkin yashash huquqidan aslo voz kechmasligini butun dunyoga ko‘rsatgan kun. Bugun shu yurtning ko‘chalarida yurarkanman, Gazi Mustafa Kemal Paşa va uning safdoshlari boshchiligida Milliy Kurashni buyuk g‘alaba bilan yakunlagan insonlarning jasorati haqida o‘yladim. Bugungi tinchlik va erkinlikning ortida qanday katta fidoyilik borligini yana bir bor his qildim. Turkiyada o‘tkazayotgan bu kunlarim menga nafaqat yangi joylarni, balki yangi tuyg‘ularni ham kashf etishni o‘rgatyapti. Bugun esa shu tuyg‘ulardan biri — boshqa bir xalqning Vataniga bo‘lgan muhabbatini yaqindan his qilish bo‘ldi. 30 Ağustos Zafer Bayramımız kutlu olsun! 🇹🇷 ✅ https://t.me/islom_asilbekov ✅