Aquazadeh's Soul

همیشه اسفند یه ماجرایی برام پیش میاد که زیاد پیچیده نیست ولی تو خاطره بلند مدتم همیشه میمونه. اسفند سال 1403 فکر کنم حدود 11 12 روزی تو رابطه جدیدم بودم و بسیار دوست دخترمو دوست داشتم، یادمه رفته بودم موهامو درست کنم و خیلی خوش فاز و خوشحال بودم. موهارو ردیف کردم و تنهایی تو شهر یه سیگار مثل همیشه روشن کردم با چهره شاد شروع کردم به قدم زدن. همینجوری داشتم میرفتم جلو تا تو صدم ثانیه یه سنگینی نگاه حس کردم که خیلی فرق داشت انگار یه قدرت عجیبی داشت. خواستم ببینم کیه و در حد یه ثانیه بیشتر نشد ببینمش فقط یادمه قیافه خاص و زیبایی داشت و پایین موهاش هایلایت سرمه ای بود. وقتی ازش رد شدم خشکم زد و شرف و شخصیت و وفاداریمو ساعت ها زیر سوال بردم و اینکه همیشه تو دلم موند و از اون موقع تا حالا دیگه ندیدمش با اینکه یه سال و خورده ای گذشته. اینو تا حالا به هیچکدوم از اطرافیانم نگفته بودم چون ترس اینو داشتم شخصیتم از یه پارسا وفادار و لاوربوی تبدیل بشه به پارسا پلیر و کصکش ولی خب الان دیگه برام مهم نیست صادقانه(راستی اگه تویی که اسفند سال 1403 بامن اوکی شدی این متنو داری میخونی، فقط میتونم بهت بگم ببخشید خیلی خوشگل و ناز بود توهم حتی عاشقش میشدی).

عینکی نبود؟