کامنتینگ

۰۰۰ادامه قبل و شعر زیرِ پایِ عابران پهن شد و کفِ ایستگاه را پوشاند و مسافران بی‌آنکه بدانند روی شعر راه می‌رفتند و شعر زیرِ پایشان نفس می‌کشید --- در کتابخانهٔ ملی شعری در فهرست ثبت شده بود اما در قفسه نبود کتابدار برگه را با خودکارِ قرمز خط زد: «این شعر هنوز به دنیا نیامده اما پیش‌تر از مرگ مانده است» و برگه از دفتر بیرون افتاد و باد آن را به خیابان برد و رهگذری برگه را برداشت تا بخواند اما هرچه جلوتر رفت بیشتر خودش خوانده می‌شد --- در دفترِ شاعری کاغذی بود که سال‌ها سفید مانده بود و شاعر هر صبح پشتِ میز می‌نشست و به کاغذ نگاه می‌کرد و کاغذ به او شاعر گفت: «من منتظرِ کلمه‌ای هستم که هنوز در هیچ زبانی تلفظ نشده» و کاغذ گفت: «من سال‌هاست سفید مانده‌ام نه از بی‌کلمگی از بی‌شاعری» --- شب در چاپخانه ماشین‌ها از کار افتادند و کارگر گفت: «شعری در دستگاه گیر کرده شعری که چاپ نشد اما تمامِ حروف را بلعید» •┈┈••••✾•●🌿🌺🌿●•✾••••┈┈• #نعمت_طرهانی #جمعیت_شاعران_نويسندگان_آزاد_ایران #هم_سرایی کد اختصاصی شاعر در سايت همسرایی🔻 🌍http://www.hamsoraei.com/0000 🆔@hamsora94 •┈┈••••✾•●🌿🌺🌿●•✾••••┈┈•