Replymessage unavailable
سلام
وقت شما بخیر
امکان داره تکرار صحبتهای بزرگواران باشه اما بنده هم نظرمو میگم خدمتتون.
با توجه به پالسی سیستم اموزشی در ایران تمام این سالها بعنوان نسل دوم دانشگاه ها (پزوهش محور بودن) هدف جدا شدن پرکتیس و تئوری از هم بوده (ب عمد و غیر عمد) و این خلا باعث شده فرق قابل توجهی بین مدرسینی که تربیت میشن برای تدریس و مستقیما در جریان تدریس هستند باشه با افرادی که هدفشون صرفا پژوهش و رزومه اکادمیک بهتر. مثلا اساتید دانشگاهی در مقطع تحصیلات تکمیلی مرتب تاکید میکنن کار نکنید فقط باید وقت بزارید درس و پژوهش انجام بدید. خب در این مدت زمان طلایی فرد دچار نوعی خو گرفتن فقط با یک نوع روش میشه یا پرکتیس و یا تئوری