نشانه ها کم کم نمایان می شود.
دولت و بخشی از حاکمیت پی برده اند آخر کار چه می شود و دست و پا می زنند شاید آن بخش دیگر که دهان گشاد و صدای بلند دارند و در طبل جنگ می کوبند را متوجه بی ریخت شدن اوضاع کنند. اما سنگ است سنگ و کاریش نمی شود کرد.
پالایشگاه ها و پتروشیمی ها به بهانه تعطیلات تابستانی یکی یکی درشان را می بندند اما چه کسی نمی داند که چه خبر است.
برخی گمان می کنند که آمریکا به ناگزیر و از نگرانی شدت پاسخ جمهوری اسلامی جنگ را معلق کرده اما جریان به تماشا نشستن خرد شدن استخوان های اقتصاد کشور است که صدایش بلند شده و خودکار ریش آقایان را از ریشه در خواهد آورد.