🏯رهروان فدراسیون کهکشانی نور🏯

بی کلام آیا انگورها در خُم می‌دانند که در پسِ این فاسد شدنشان چه چیزی در انتظارشان است؟ آیا وقتی دارند له می‌شوند وقتی پوسته‌شان ترک می‌خورد شیرینی‌شان می‌ریزد و بوی ترشیدگی بالا می‌زند به امید فکر می‌کنند یا به شراب شدن؟ یا به روزهایی فکر می‌کنند که در زیر نور خورشید از تاکی آویزان بودند با نسیم‌ها می‌رقصیدند هم‌نشین پروانه‌ها بودند و هیچ نمی‌دانستند که پایان این رقص تهِ خمی‌ست در تاریکی بدون بازگشت شاید هیچ‌کدام را نمی‌دانند شاید اصلاً نمی‌پرسند شاید همین است حکمتِ شراب اینکه هیچ شرابی با امید ساخته نشد فقط با رها شدن و این یک قمار عاشقانه است