بیماری لکوز از جمله بیماریهای با اهمیت در دامداریهای متراکم می باشد.
این بیماری گسترش جهانی داشته و اغلب در گاوهای بالغ سه سال به بالا مشاهده می شود و معمولا بیماری از طریق انتقال خون آلوده، مصرف آغوز یا شیر آلوده و انتقال از طریق جفت در دوره آبستنی از دامی به دام دیگر منتقل می گردد.
گاو در تمامی سنین امکان ابتلا به این بیماری را دارد اما اغلب حیوانات ، خیلی زود پس از تولد از طریق خوردن شیر گاوهای آلوده مبتلا می شوند. بیماری در برخی از گاوان بالغ نیز دیده می شود .
ویروس عامل بیماری همچنین می تواند بوسیله راههای دیگری که باعث انتقال لنفوسیت های عفونی می شود مثل فعالیت های دامپزشکی (واکسیناسیون) ، بین حیوانات منتقل شود.
عفونت اغلب از طریق سرولوژیکی تشخیص داده می شود. روش های تشخیصی که اغلب استفاده می شود عبارتند از ، الایزا که برروی سرم یا شیر انجام می شود (کیت الایزای این تست به فرم تجاری در دسترس می باشد و اغلب حساسیت بالائی دارند) . تست ایمنودیفیوژن (ژل آگار) که در گذشته بسیار مورد استفاده قرار می گرفت اما امروزه بدلیل حساسیت پایین آن غیرمتداول گردیده است . PCR نیز بصورت معمول جهت تشخیص این بیماری استفاده می شود.