💠 هشدار :
وقتی یک پیام با چند لمس ساده میتواند در چند دقیقه به هزاران نفر برسد، مسئولیت ما در برابر هر آنچه منتشر میکنیم، کمتر از مسئولیت ما در برابر سخنی که رو در رو بر زبان میآوریم نیست. هر مطلبی که رنگ دین، علم یا حقیقت به خود گرفت، الزاماً حقیقت نیست و هر سخنی که با لحنی قاطع و هیجانانگیز بیان شد، دلیل بر درست بودن آن ندارد.
گاهی یک ادعای بیاساس، با چند واژه علمی، چند روایت مبهم و عباراتی مانند «تحقیقات نشان داده» چنان آراسته میشود که مخاطب گمان میکند با یک حقیقت مسلم روبهروست؛ در حالی که پشت آن نه پژوهشی وجود دارد، نه منبع معتبر و نه استدلالی قابل دفاع. خطر اینجاست که چنین مطالبی وقتی به نام دین و سلامت مردم منتشر میشوند، تنها یک باور نادرست نمیسازند؛ بلکه اعتماد مردم به علم و حتی اعتماد آنان به سخنان دینی را نیز خدشهدار میکنند.
تازگی یا نشر زیاد یک مطلب، دلیل درستی آن نیست؛ هیجانانگیز بودن یک خبر، مجوز انتشارش نیست؛ و دینی بودن ظاهر یک سخن، آن را از نیاز به بررسی و تحقیق بینیاز نمیکند. گاهی بهترین کار اخلاقی در فضای مجازی این نیست که چیزی را منتشر کنیم، بلکه این است که انگشت خود را از روی دکمه «ارسال» برداریم و بگوییم: «نمیدانم؛ پس منتشر نمیکنم.»
📚📚📚
88 ·