در بستر بیماری
شاعران باید بمیرند تا که جاویدان شوند
قدرشان آنی ندادند تاکه آسیبان شوند
من کنون در بستر بیماری ام ، کس پیش نیست
غرق دریای غمم من، کو که کشتیبان شوند
آن رفیقانی که میگفتند ما پیشت شویم
یا طرفداران من که این کنون بیجان شوند
هی ز رسم روزگاری که کنون بی کس شدم
حال ما یک کس نپرسد تا که بیدیوان شوند
قرص و دارو و عمل، زخمی که خوردم دی بغل
حال من این چون مثل، گچ را کجا سیمان شوند
ایلگارا از کسی چشم رفاقت می نبر
زخم و بیماری پذیر تا که خفا جیبان شوند
۱۴۰۵/۰۵/۰۹
#شعرشما_ایلگار_
#شبصدوهفتم
#شبشعر
💫📖@sut_reading
💫📖@sutreading_gap
158 ·