♧کانالِ من♤

درست وسط روزمرگیام بودم آومد گفت : ببخشید ، فندک دارین؟ گفتم : نه ابرواشو بالا انداخت وگفت: پس ببخشید با اون گیسوای سیاهش  که صورت ماهش انگار توش خوابیده باشه... با چشمای خمار قشنگش یه نگا بهم کرد یه لبخند زورکی زد خواست بره گفتم : وایسا فندک‌ندارم ولی کبریت دارم بیشتر لبخند زد انحنای خط لباش خیلی قشنگ بود مثل یه نیروی غیبی که گونه شو بکشه بالا یه چوب کبریت در آوردم و آتیش زدم دستاشو دور شعله حلقه کرد  سیگارِ رو‌لبشو آورد سمت آتیش ... انگشتای قشنگ با ناخنای مصنوعیه چار گوشه که من عاشقشونم وطبیعیه انگاری که تایمای دلتنگیش نشسته وبا دقت سوهان زده باشه  ورنگ لیموئی بُراق متمایل به زرد ، دستاش بوی عطر خوبِ خاصی داشت که نتونستم بشناسمش گرمی دستشو حس میکردم  پشت دستام ... دستمو عقب  کشیدم گفتم : وایسا !!! ،یه کم وایسا بزار دود گوگرده بره برسه به چوب که طعم سیگارت خراب نشه... به چشام زل زده بود گفتش: چه حرفه ای... گفتم : قاعده ش اینه دوباره خندید گفت: باشه ممنونم گفتم: خواهش گفتم: لبات گفت: لبام چی؟؟؟ گفتم : هیچی ،خانوم‌ سیگارشو روشن کرد و... گفت : بگو لبام چشونه گفتم :لباتون خیلی قشنگه یه ذره اخم کرد گفت : تو دیونه ای گفتم : آره بازم لبخند زد زیباتر از قبل بنظرم میرسید... گفت : مرسیتم دیونه یه کام عمیق زد گفتم: چه عمیق کام میگیری؟ دوبار خندید چشاش برقی زد و گفت: قاعده اش اینه  دیونه ... خودافز گفتم: کجا؟ خندید گفت : بهت نمیگم دیونه... بازم خندید ورفت از جام پریدم شعله آتیش به انگشتام رسیده بود و انگشتم تیر میکشید ومیسوخت... ... ... چوب کبریت خاموش شده بود تو‌دستام بوی دود  سیگار وچوب ودستای نازکش توی هم پیچیده بودن... زیر لب گفتم : خدایاورت باشه دلبر...💔 جایی بری که غم نباشه ... شهرناآرام 🖤🫧🕊