♧کانالِ من♤

چای از دهان افتاده بود بوسه ها را دانه دانه از قندان برمیداشتم و لبانت را تر می کردم، سکوت زیبایی فاصله بود و زبان پر از حرف ناگفته... به تیک تاک ساعت با چشم ها سلام می کردی و سرانگشتانم را با لمس بی جانی سرمست... گلویم پر از بغض های شکسته بود🫀 #آزاده_خدادادی