شعر و عرش و شرع از هم خاستند
░
تا دو عالم زین سه حرف آراستند
نور گیرد چون زمین از آسمان
░
زین سه حرف یک صفت هر دو جهان
آفتاب ار چه سمایی گشته است
░
در سنا جنس سنایی گشته است
از کمال شعر و شوق شاعری
░
چرخ را بین ازرقی و انوری
باز کن چشم و ز شعر چون شکر
░
از بهشت عدن فردوسی نگر
شعر را اقبال جمشیدی ببین
░
مهر را شمسی و خورشیدی ببین
ور ز بالا سوی ارکان بنگری
░
هم شهابی بینی و هم عنصری
ور درین علمت کند شاهی هوس
░
علم اگر در چین است خاقانیت بس
چون بهشت و آسمان و آفتاب
░
چون عناصر باد و آتش خاک و آب
نسبتی دارند با این شاعران
░
پس جهان شاعر بود چون دیگران
#عطار_نیشابوری #مصیبت_نامه
#شعر_و_شاعری
#هنر_و_هنرمند