دیوانگارد

شاید فرق آدم با اشیا همین باشه. اشیا فقط وجود دارن، اما این ذهن ماست که بهشون معنا می‌ده. یه عکس، یه تکه وسیله یا حتی یه کیک، ذاتاً نه ترسناکن و نه دردناک. چیزی که درد داره، خاطره و تجربه‌ایه که باهاشون گره خورده. اما همون‌طور که ذهن می‌تونه به یه عکس این‌همه قدرت بده، می‌تونه یه روز اون قدرت رو هم ازش بگیره. شاید آزادی واقعی از همون جایی شروع می‌شه که این معناها دیگه بر ما سلطه ای ندارن.