ማኅበረ ኤዶምያስ ጠቅላላ መንፈሳዊ ማኅበር

ወልድ “ቃል” የተባለው ሰው ከሆነ በኋላ ወይም ዓለም ከተፈጠረ በኋላ አይደለም። ልክ እሳት ከብርሃኑና ከሙቀቱ እንደማይለይ፣ አብም ከቃሉ (ከወልድ) እና ከሕይወቱ (ከመንፈስ ቅዱስ) ተለይቶ አያውቅም። ዮሐንስ 1፥1 ምስክርነት፡ “በመጀመሪያው ቃል ነበረ፥ ቃልም በእግዚአብሔር ዘንድ ነበረ፥ ቃልም እግዚአብሔር ነበረ።” ይላል። “በመጀመሪያ” ማለት ዓለም ሳይፈጠር፣ ዘመን ሳይቆጠር (ቅድመ ዓለም) ማለት ነው። በዚያን ጊዜ ወልድ “ቃል” ሆኖ ከአብና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር በህልውና ነበረ። 2. “ቃል” መባሉ ምን ማለት ነው? በኦርቶዶክስ ትምህርት ወልድ “የአብ ቃሉ” መባሉ በሦስት ዋና ዋና ምስጢራት ይተረጎማል፡- 1-ምስጢረ ልደት ሰው በአእምሮው የሚያስበው ቃል ሳይለየውና ሳይቃጠል ከውስጡ እንደሚወጣ፣ ወልድም ከአብ የተወለደው ያለ እናት፣ ያለ ሕማምና ያለ መለየት (በግብረ መንፈስ) በመሆኑ “ቃል” ይባላል። 2-ምስጢረ ክስተት በሰው ልቦና ያለ ድብቅ ሀሳብ በቃል እንደሚገለጥ፣ የማይታየውና የማይመረመረው የአብ መለኮታዊ ባህርይና ፈቃድ በወልድ ተገልጧል። 3-ምስጢረ ፍጥረት(ፈጣሪነት) እግዚአብሔር ዓለምን በቃሉ ፈጥሯል (መዝሙር 32፥6)። ያ ዓለም የተፈጠረበት መለኮታዊ ቃል ደግሞ ራሱ ወልድ ነው። በቅድመ ዓለም እና በድኅረ ዓለም (በስጋዌ) ያለው አንድነት ቅድመ ዓለም፦ ወልድ ስጋ ሳይለብስ በፊት ረቂቅ፣ የማይታይ፣ የአብ የባህርይ ቃሉ ሆኖ በሰማይ ነበረ። ድኅረ ዓለም (በዘመነ ሥጋዌ)፦ ያ ቅድመ ዓለም የነበረው ቃል፣ እኛን ለማዳን ሲል ከቅድስት ድንግል ማርያም ስጋንና ነፍስን ነስቶ (ተዋሕዶ) ሰው ሆነ። ይህንን ዮሐንስ ወንጌላዊ ሲገልጠው “ቃልም ሥጋ ሆነ፤ ጸጋንና እውነትንም ተመልቶ በእኛ አደረ” (ዮሐ 1፥14) ይላል።