بسم الله الرحمن الرحیم
گاهی انسان تصور میکند شگفتیهای آفرینش فقط در آسمانها، کهکشانها و اقیانوسهاست؛ در حالی که اگر به درون یکی از سلولهای بدن خودمان نگاه کنیم، عظمت قدرت خداوند را بهتر خواهیم دید.
برای اینکه اندازه یک سلول را تصور کنید، کافی است یک دانه آرد را در نظر بگیرید. یک دانه آرد آنقدر کوچک است که شاید به چشم ناچیز بیاید؛ اما همین دانه کوچک، میتواند حدود ۵۰ تا ۱۰۰ سلول را در خود جای دهد. یعنی هر سلول، بسیار کوچکتر از یک دانه آرد است و با چشم دیده نمیشود.
اما شگفتی تازه از اینجا آغاز میشود.
درون هر سلول، رشتهای به نام DNA وجود دارد که اگر آن را کاملاً باز کنیم، حدود دو متر طول خواهد داشت. شاید باورش سخت باشد؛ چگونه ممکن است دو متر رشته، درون سلولی جا شود که دهها عدد از آن داخل یک دانه آرد جا میگیرند؟
راز این شگفتی در نظمی است که خداوند در آفرینش قرار داده است. DNA مانند یک نخ بسیار بلند، بارها و بارها با نظمی دقیق دور پروتئینهای ویژه پیچیده میشود، سپس چندین بار تا میخورد و فشرده میشود؛ به گونهای که همه آن رشته دو متری، در هسته سلول جای میگیرد، بدون آنکه اطلاعاتش از بین برود.
این نظم حیرتانگیز، نشانهای از علم، حکمت و قدرت بیپایان خداوند است. هرچه دانش بشر بیشتر پیشرفت میکند، پردههای بیشتری از این شگفتی کنار میرود و انسان بهتر میفهمد که آفرینش، بر پایه نظمی دقیق و حسابشده بنا شده است.
﴿سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ﴾
«بهزودی نشانههای خود را در جهان و در وجود خودشان به آنان نشان خواهیم داد تا برایشان روشن شود که او حق است.» (فصلت، ۵۳)