Gp jfj Ghost

شاید آدم‌ها فکر کنند خوشبختی یعنی رسیدن. اما نه... خوشبختی یعنی بعد از هزار بار شکستن، هنوز قلبی برای دوست داشتن داشته باشی. یعنی بعد از هزار «نه»، هنوز امیدت را آن‌قدر محکم بغل کرده باشی که وقتی «بله» از راه می‌رسد، بتوانی با تمام وجودت لبخند بزنی.و من... اگر قرار باشد دوباره زندگی کنم، اگر دوباره بدانم قرار است سال‌ها برای دوست داشتنت صبر کنم، دوباره همان راه را انتخاب می‌کنم. دوباره همان شب‌ها را گریه می‌کنم. دوباره همان «نه»ها را می‌شنوم.دوباره همان التماس‌های بی‌صدا را در دلم نگه می‌دارم.چون حالا می‌دانم، پشت تمام آن رنج‌ها، آغوشی منتظر من بود؛ آغوشی که سال‌ها دیر رسید، اما وقتی رسید، تمام عمرم را جبران کرد.آن روز فهمیدم... بعضی عشق‌ها برای این دیر می‌رسند که وقتی بالاخره به هم می‌رسند، دیگر هیچ قدرتی در دنیا نتواند از هم جداشان کند. و اگر از من بپرسند عشق چه رنگی دارد... می‌گویم رنگ همان لبخندی را دارد که بعد از سال‌ها، روی لب‌هایم نشست؛ لبخندی که می‌گفت: «دیدی؟ ارزشش را داشت... حتی اگر برای رسیدن به این لحظه، باید هزار بار دیگر هم قلبم می‌شکست.»