Replymessage unavailable
سلام، کم نبوده اند حکومت هایی که با اتکاء به مبانی ایدئولوژی و توسل به مقدسات مردم کشورشون را به خاک سیاه نشاندند، چه حکومت های دینی( اسلامی، مسیحی، یهودی …) و چه غیر دینی( سوسیالیستی، کمونیستی…)
در چنین حکومت هایی برای رسیدن به آنچه مقدس شمرده می شود مردم و منافع کشور نادیده گرفته می شوند و همه سرمایه های مادی و معنوی در خدمت هدف مقدس قرار می گیرد و هیچگونه شکست و ناکارآمدی و ناکامی نیز گردن گرفته نخواهد شد .
🖌 پهن کردن چتر تقدس بر سر نظام سیاسی یک سرزمین ، یکی از صدها اشتباه هولناکی هست که هرگز ترمیم نمی شود.
زیرا چه آنهایی که این چتر را باز می کنند و چه توده مردمی که در ابتدا آن را می پذیرند ، نمی دانند حکومت دستاوردی بشری ست و حاکمان نیز انسان هایی اند که شاید به انواع خطاها آلوده باشند.
این اشتباه هولناک صاحبان قدرت را از دایره نقد بیرون می برد و لباسی آسمانی بر قامتشان می دوزد.
وقتی نظام سیاسی مقدس شود دیگر نمی توان از کاستی های آن سخن گفت و هنگامی که اربابان قدرت مشروعیت خود را نه از سوی زمین ، بلکه از
آسمان دانستند؛ مسلما خود را پاسخگو به جامعه هم نمی دانند و به واسطه این توهم از مردم اطاعت مطلق و بی چون و چرا را طلب می کنند !
✍جورج ریتزر
📚نظريه جامعه شناسی دوران معاصر