اظهار نظر در کانال خورشید

دوبلینی‌ها ویل دورانت گفته بود : « اگر تمام فرزندان ادبی ایرلند مثل سویفت، بورک، گلد اسمیت، برنارد شاو، جویس و....در این سرزمین می‌ماندند، ایرلند در ادبیات جهان به چه مقام رفیعی دست می‌یافت »...اما چرا همه روشنفکران و نویسندگان ایرلندی ، از کشورشان فراری شدند؟ دلیلش سخت‌گیری ها و سانسور کلیسای انگلیکن بود که هر نوشته و تفکری را که بر ضد آنها بود، مغایر با مذهب کاتولیک و روح ایرلندی می دیدند ... اگر کسی مثل جویس یا بکت به آنان ایراد می‌گرفت ، تندروها (چون در دوره استعمار ، با انگلیس مبارزه کرده بودند) این حق را به خود می دادند که بقیه را متهم به وطن فروشی کنند ... احتمالا در اواخر قرن نوزدهم در شبکه چهار  تلویزیون دوبلین ، زنی با چادر و حق به جانب گفته بود: « هر کی دوست نداره ، جمع کنه بره» ...!! و اینطوری بود که نویسندگان و روشنفکران ترجیح دادند به تبعید خود خواسته بروند تا کتاب‌هایشان بدون سانسور در خارج از فضای ایرلندی چاپ شود.... می گویند جویس که در 22 سالگی دوبلین را ترک کرده بود ، بعد از نوشتن رمان بی پروا و ساختار شکن «اولیس» از ترس ترور شدن هیچگاه به ایرلند برنگشت ، اما همیشه دلش با دوبلین بود و بیشتر از هر نویسنده‌ای از دوبلین نوشت .تا اینکه در سال 1941 در تنهایی و غربت در پاریس جان سپرد... منابع: تفسیر های زندگی؛ ویل دورانت؛ مترجم ابراهیم مشعری نشر نیلوفر/ زندگی جویس؛ نادر شیخ زادگان؛ نشر مرکز «برگرفته از کانال بدون سانسور»