اظهار نظر در کانال خورشید

آقا موسی برگرد! باوجودی که پند و اندرز کار نمیکنه، برگرد! نه نصیحت، نه توصیه، بلکه خواهش: برگرد! با امید و آرزوی سلامتی، برادرانه تقاضا می‌کنم. * آقای موسی غنی‌نژاد گرامی! این راه‌های ناراست را دیگرانی هم رفته‌اند و به جایی نرسیده‌اند، برگرد! اهانت به مصدق کردی، کجا را گرفتی؟! هیچ خدشه‌ای به درگاه مصدق بزرگ وارد نشد؛ گُنده‌تر از شما نیز به مصدق اهانت کردند، آیا چیزی از این مرد بزرگ کاسته شد! بیش از نیم قرن از فوتِ مصدق می‌گذرد، روزبه‌روز جنبه‌های مثبتِ این مردِ بزرگِ تاریخِ ایران و جهان، بیشتر و بیشتر نمایان می‌شود؛ آقا موسی، برگرد! بعد رفتی سراغ یرواند آبراهامیان و چه اهانت‌ها که نکردی. باور کن برادرانه عرض می‌کنم، گُنده نمیشی، برگرد. سیاست و حقانیّتِ مصدق را نتوانستی لگدکوب کنی، تاریخ و آثار واقعاً خواندنیِ آبراهامیان را هم نتوانستی پایمال کنی، رفتی سراغ ادبیات! آخه مرد محترم، در حدِ قد و قوارهٔ تو هست که خودت را نخود هر آشی می‌کنی! آخه شعر و رمان و ترجمهٔ آثار ادبی و سایر موضوعاتِ فرهنگی-هنری-ادبی، کارِ هر کسی نیست که خودت را وارد این مقوله‌ها می‌کنی! باور کن برادر گرامی، از سرِ دلسوزی و مصالح میهنم عرض می‌کنم. تا جایی که من می‌دانم، میشه برگشت و عذرخواهی کرد. ببین برادر عزیز! جنایت که نکرده‌ای، فقط به سه تن از بزرگواران این سرزمین که حتا مورد احترام انسان‌یاران دیگر کشورها نیز هستند، اهانت و بی‌حرمتی کرده‌ای. درست است که بدکاری کرده‌ای ولی کدام یک از ما اشتباه نکرده‌ایم و به بیانی دیگر، کیست که کامل باشد. درست است که بی‌احترامی و ناسپاسی نسبت به این سه بزرگوار — مصدق-آبراهامیان-شاملو— نه فقط عملی ناپسند بلکه کاری زشت و غیراخلاقی بوده است ولی با یک عذرخواهی کوچولو، مسئله حل می‌شود. ببین داداش موسی! اگر از این راهِ رفته که مطمئن باش به ناکجاآباد می‌رود، برگردی؛ یکی از بهترین کتاب‌های موثّق و معتبر —ایران بین دو انقلاب— نوشتهٔ یرواند آبراهامیان که جلدش زرد است ولی خودش سفیدِ سفید است عین چُله، تقدیمت می‌کنم تا بنشینی و بخوانی و حالش را ببری. ببین برادر ارجمند! دیگران رفتند (همین پریروز اکبر عبدی هم رفت)، آبراهامیان هم می‌رود، من و شما نیز خواهیم رفت و به بیانی دیگر، “یکی میره، دوتا می‌مونه” آنکه میره، خود آدم است ولی آن دوتایی که میمونه، یه خوبی‌ست و یه بدی. نامِ نیکو گر بمانَد ز آدمی به کزو مانَد سرای زرنگار تو را به موی سپیدِمون سوگند، قول بده از این کژراهه برمی‌گردی تا از پیشگاه ملتِ بزرگِ ایران تقاضا کنم تو را مورد بخشایش قرار دهد. ببین چه نام نیکی از مصدق و شاملو به یادگار مانده‌است (البته برای انسان‌دوستانِ جهان که طرفدار صلح و عدالت و مِهربانی هستند و ضدِ جنگ و خشونت و استبداد[به هر شکلی]). آقا موسی برگرد تا دوستت بدارم و حالا پیشاپیش، شعرِ فریدون مشیری را تقدمت می‌کنم: من نمی‌گویم در این عالَم، گرم‌پو، تابنده، هستی‌بخش، چون خورشید باش؛ تا توانی پاک، روشن، مثل باران، مثل مروارید باش. مُدافع حق و حقیقت تقی عطایی 🌿 @sazotabiat 🌿 • درود! بیش از ۱۰۰۰ بازدید، حتا یک منفی نداشتیم. شما که طرفدار صلح و عدالت و انسانیّت هستید، لطفاً بفرستید برای دوستانِ‌تون.