Kitabbull

SPOİLER, ONA GÖRE OKUYUN. (14 sene evvel cinayet işlemiş bir adam, işlediği cinayeti ilkkez birisine anlatıyor ve sonrasında ki aralarında geçen konuşma.) - Sana o gün ikinci gelişimi hatırlıyor musun?.. dedi. Hatta bunu unutmamanı söylemiştim. Niçin geldiğimi bili­yor musun? Seni öldürmeye gelmiştim. Bütün vücudumla ürperdim. - Evinden çıktım; karanlıktı... Sokaklarda dolaştım durdum. Kendimle mücadele ettim. Sonra birdenbire sana karşı öyle bir nefret duydum ki kalbim çatlayacaktı nere­deyse... "Şimdi bana yalnız o köstek oluyor," diyordum. "Yargıçlığımı yalnız o yapabilir. Onun yüzünden yarın ken­dimi teslim etmek zorundayım. Çünkü her şeyi bilen yalnız o var..." Beni ele vereceğinden korkum yoktu, (bunu aklım­ dan bile geçirmiyordum) ama şöyle düşünüyordum; "Gidip haber vermezsem yüzüne nasıl bakardım?" Dünyanın öbür ucunda bile olsan; sağ olduğunu, her şeyi bildiğini ve beni kınadığını düşündükçe dayanamazdım. Sanki her şeyin ne­deni, suçlusu senmişsin gibi senden nefret ediyordum.