🌐 تولد Web 1.0: وقتی جادهای به اسم اینترنت صاحب ماشین شد! (پارت ۲)
توی پارت قبل دیدیم که اینترنت چطوری به عنوان یک زیرساخت نظامی متولد شد. اما تا اواخر دهه ۸۰ میلادی، اینترنت مثل یک بزرگراه خالی و تاریک بود. برای استفاده از اون باید دستورهای پیچیده ترمینال رو بلد میبودید و عملاً به درد مردم عادی نمیخورد.
تا اینکه در سال ۱۹۸۹، یک فیزیکدان انگلیسی به اسم تیم برنرز لی (Tim Berners-Lee) در مرکز تحقیقاتی CERN سوئیس با یک مشکل روبرو شد: دانشمندها کلی سند و مقاله روی کامپیوترهای مختلف داشتن، اما هیچ راه راحتی برای لینک کردن و جابجایی بین این اطلاعات وجود نداشت.
💡 یک راهکار سه ضلعی انقلابی: تیم برنرز لی برای حل این چالش، سه ستون اصلی وب رو خلق کرد که هنوز هم بعد از دههها، کل زندگی ما برنامهنویسها بهشون وابستهست:
1️⃣ زبان HTML: برای ساختاردهی و نوشتن صفحات.
2️⃣ پروتکل HTTP: به عنوان زبانی برای انتقال این صفحات بین کلاینت و سرور.
3️⃣ مفهوم URL: به عنوان آدرسی یکتا برای پیدا کردن هر صفحه در این دنیای جدید.
با این سه ابزار، World Wide Web (WWW) متولد شد.
📟 دوران وب ۱.۰ یا «وبِ فقط خواندنی» (Read-Only Web) صفحات وب در دهه ۹۰ میلادی رو یادتونه؟ بکگراندهای خاکستری، لینکهای آبی زیرخطدار، فونتهای زشت و نهایتاً چندتا گیف متحرک! در این دوران، ۹۹٪ کاربران وب فقط مصرفکننده و خواننده متنهای ثابت بودن. هیچ خبری از دکمه لایک، کامنت، پنل کاربری یا دیتابیسهای پویا نبود. داشتن وبسایت هم کار هر کسی نبود؛ باید دستی کد HTML مینوشتید و با متدهایی مثل FTP روی سرور آپلودش میکردید.
وب ۱.۰ مثل یک روزنامه دیجیتالی غولپیکر بود؛ اطلاعات رو میدیدیم اما نمیتونستیم باهاش تعامل کنیم. این سکوتِ وب دوام زیادی نداشت تا اینکه سر و کله دیتابیسها و جاوااسکریپت پیدا شد تا انقلابی به اسم Web 2.0 رو رقم بزنن...
❇️ @razavituts
2.6K ·