Қақнус чати.

#Қафасдаги_юраклар. Муаллиф: Махлиё Абдуллаева 89— қисм. — Эйй сен нега безрайиб ўтирибсан — Мени пулим йўқ. — Ёлғон гапирма. Тинтларинг. — Ҳакимбек қочишга тушди. Қозоқлар эса сўкинганча уни ортидан қувиб кетишди. Таксичи эса фурсатдан фойдаланиб қолган йўловчилар билан машинага ўтириб қочиб қолишди. Ҳакимбек ҳолдан тойгунча югурди. Қозоқлар кўпчилик бўлгани учун уни етиб олишди. Аввалига хуморларидан чиққунича калтаклашди. Кейин эса бор будини олиб ўзини овлоқ жойга ташлаб кетишди. Ҳакимбек қанча ётганини билмади. Аммо қаттиқ совуққотганидан дир —дир титраётганини сезиб уйғонди. Ўрнидан туриб атрофга қаради. Кун ёришиб кетган бутун танаси зирқираб оғриқ берарди. Сал нарироқда ётган одамга кўзи тушди. Бир амаллаб юриб ёнига бориб титкилади. Оёқ қўллари музлаб, хатто бироз қўланса хид тарқаётган бу одам аллақачон ўлиб бўлганди. Ҳакимбек дахшатга тушиб қолди. Ўзи ҳам шу ахволга тушишини ўйлаб аввалига телба бўла ёзди. Кейин эса роса хўрлиги келди. Оғриқдан, очликдан, чорасизликдан жуда қаттиқ истироб чекди. Аммо таслим бўлгиси келмади. Ҳалиги одамни устидаги қалин курткани ечиб кийиб олди. Куртка жуда эски оғир куртка бўлса ҳам кийиб олиб йўлга тушди.Ҳакимбекка фақатгина бошига шу кунлар тушушига сабабчи бўлган Сатторга нисбатан чегарасиз нафратгина куч берарди. Катта йўлни топиш учун таваккал йўл олди. Анча йўл юриди. Оғриқдан, очликдан жуда холдан тойди. Аммо амаллаб катта йўлга чиқиб олди—ю. Ўша ерда яна хушини йўқотди.