هیچ آفتی در زندگی به اندازه میان مایگی آدم را تهدید نمی کند، مثل این است که آدم اسبی دونده داشته باشد و فقط در حیاط کوچک خانه اش اسب سواری کند . شبیه این است که در خانه ای بزرگ که فقط یک اتاقش قابل سکونت است زندگی کنی ،مثل این است که یک عمر از چیزی که تا سی سالگی یاد گرفته ای بخواهی پول در بیاوری ،پشت خاکریز ها بمانی ، سنگر فکرت را از ترس دشمن فرضی ترک نکنی .....
رمان فلسفی
نشانه هایی از زندگی احمق ها
مهدی میرگلوی بیات