ThreadPink Floyd-Pigs
13 messages · –𝓐 بند اول — خطاب به مرد بزرگ و ثروتمند: ای مرد بزرگ، ای مرد خوک، تو فقط یک نمایش مسخرهای. با کفشهای گران و چرخ بزرگت، دستت را روی قلبت میگذاری و انگار آدم خوبی هستی. اما سرت در تغار خوک است و میگویی: «باز هم بکن». لکهٔ خوک روی چانهٔ چربت نشسته. در معدن خوک دنبال چه میگردی؟ تو نزدیک خندهای، اما در حقیقت یک گریهای. Big man, pig man, ha ha charade you are. You well heeled big wheel, ha ha charade you are. And when your hand is on your heart, You're nearly a good laugh, Almost a joker, With your head down in the pig bin, Saying "Keep on digging." Pig stain on your fat chin. What do you hope to find. When you're down in the pig mine. You're nearly a laugh, You're nearly a laugh But you're really a cry.F 𝓐 درود. روز بخیر. هر دو اثر از الگوی تمثیلی مشترک (حیوانات ) استفاده میکنند ، اما هدف نقدشان متفاوت است. کتاب تمثیل سیاسی علیه استالینیسم و انحراف کمونیسم شوروی نوشته شده، و آهنگ نقدی بر سرمایه داری و ریاکاری اخلاقی جامعه بریتانیا در اون دوران ۱۹۷۷ هست. نکتهی کلیدی این هست که واترز عمدا از ساختار "مزرعه حیوانات " اورول الهام گرفته و آنرا بروز رسانی کرد. شخصیت های اورول را برداشت و آنها را در بستر سرمایه داری مدرن بریتانیا بازتعریف کرد.💐❤️🙏F درود بر شما، روزتون بخیر 🌷 ممنون از توضیحات دقیقتون. فقط به نظرم یک نکته نیاز به تفکیک داره؛ شباهت تمثیلی و استفاده از حیوانات الزاماً به معنای بازتعریف مستقیم شخصیتهای «مزرعه حیوانات» در اثر واترز نیست. واترز از فضای تمثیلی و نمادین حیوانات برای بیان نقد اجتماعی و سیاسی خودش استفاده کرده، اما «Animals» بیشتر اثری مستقل با ارجاعات اجتماعی و سیاسی خاص خودش است تا بازنویسی یا بهروزرسانی مستقیم رمان اورول. در هر صورت، مقایسهی این دو اثر از نظر شیوهی استفاده از حیوانات برای نقد ساختار قدرت و جامعه، واقعاً جالب و قابل تأمله. 💐❤️ پ.ن ظاهرا واترز معتقده اسم کاپیتالیسم و سرمایهداری خیلی بده ولی پولش خیلی خوبه𝓐 درود بر شما، روز شما هم بخیر 🌷 خیلی ممنون از دقتنظرتون. کاملاً موافقم؛ صرف شباهت تمثیلی و استفاده از حیوانات به این معنا نیست که «Animals» بازتعریف مستقیم شخصیتهای «مزرعه حیوانات» است. واترز از قالب نمادین حیوانات برای نقد مستقل خودش از جامعه و سیاست بریتانیا در دهه ۷۰ بهره گرفته؛ نقدی که بیشتر بر سرمایهداری، طبقات اجتماعی و ریاکاری قدرت متمرکز است. با این حال، مقایسه این دو اثر از حیث «کارکرد حیوانات در نقد ساختار قدرت» واقعاً جالب و قابل تأمل است. 💐❤️ پ.ن: درباره واترز هم ظاهراً همین پارادوکس معروف برقرار است؛ اسم سرمایهداری بد، پولش خوب! 😄
𝓐 بند دوم — خطاب به زن ریاکار و پاکدامننما: ای کیفموشِ ایستگاه اتوبوس، تو فقط یک نمایش مسخرهای. ای عجوزهٔ خرابکار، تو فقط یک نمایش مسخرهای. از تو سرما و شیشههای شکسته میبارد. نزدیک خندهای، تقریباً ارزش یک لبخند سریع را داری. با سنجاق کلاه و تفنگ دستی خوش میگذرانی. تو نزدیک خندهای، اما در حقیقت یک گریهای. Bus stop rat bag, ha ha charade you are. You fucked up old hag, ha ha charade you are. You radiate cold shafts of broken glass. You're nearly a good laugh, Almost worth a quick grin. You like the feel of steel, You're hot stuff with a hatpin, And good fun with a hand gun. You're nearly a laugh, You're nearly a laugh But you're really a cry.𝓐 بند سوم — خطاب به «وایتهاوس» (مری وایتهاوس، نماد پاکدامنی ریاکارانه): هی تو، وایتهاوس، تو فقط یک نمایش مسخرهای. ای موش خانهتکانی، تو فقط یک نمایش مسخرهای. میخواهی احساسات ما را از خیابان جمع کنی. تو نزدیک یک خوشی واقعی هستی، با لبان سفت و پاهای سرد. آیا احساس توهین میکنی؟ باید سیل شر را مهار کنی و همهچیز را درون نگه داری. مری، تو نزدیک خوشایندی، اما در حقیقت یک گریهای. Hey you, Whitehouse, Ha ha charade you are. You house proud town mouse, Ha ha charade you are You're trying to keep our feelings off the street. You're nearly a real treat, All tight lips and cold feet And do you feel abused? You gotta stem the evil tide, And keep it all on the inside. Mary you're nearly a treat, Mary you're nearly a treat But you're really a cry.