گروه انجمن علمی ادیان و عرفان دانشگاه تهران

این متن دفاعی عاطفی از شریعتیه که نقد رو با اتهام سیاسی جواب داده بی آنکه از خود شریعتی سندی بیاورد همه را به سرمایه داری آمریکایی نسبت داده این مغالطه است نه تحلیل... شریعتی از لحاظ نظری دچار ابهامات جدیست ترکیب عرفان مارکسیسم و تشیع در آثارش نظام فلسفی منسجمی نمیسازد او از تعهد میگوید اما در عمل سیاسی مشخصی وارد نشد این تناقض ها جای نقد علمی دارد. غنی نژاد تند رفته اما اصل نقد شریعتی بجاست و مدافعان شریعتی هم با برچسب هیستریک و سایکوتیک و اتهام بی سند آمریکایی همان خطا را مرتکب شدهاند ارجاع به گرامشی هم غیرعلمی و بیربط استت نقد چهره های تاریخی نه فقط تخریب هویت نیست بلکه نشانه بلوغ فکری جامعه است مشروط بر اینکه بر متن و استدلال باشد نه برچسب و اتهام که متاسفانه هر دو طرف از آن غافل شدهاند

ارجاع به گرامشی با موضوع نوشته همخوانی کامل نداره چون گرامشی در بستر جامعه صنعتی اروپا و با مفاهیم خاص خودش مثل هژمونی و روشنفکر ارگانیک تحلیل میکنه اما موضوع این نوشته نقد شخصیتهای تاریخی در فضای فکری ایرانه و نویسنده از این نظریه برای تاکید بر حفظ هویت جمعی استفاده کرده که هرچند هدفش قابل دفاعه اما این ارجاع بیشتر جنبه تمثیلی داره تا تحلیلی و اگر قرار باشه از گرامشی استفاده بشه باید مفاهیمش با بستر ایران تطبیق داده بشه که در متن بهش اشاره نشده

باشه من متن نخوندم حق با شماست ولی شریعتی شیاد بود

شریعتی هر چقدر هم با اندیشه هایی بزرگ در دوره ای می زیسته که هیچ نیازی برای ارجاع دادن صحبت هایش به یک فرد جعلی نداشته اینکه یک فرد باریان بار در سخنرانی ها و در کتاب های مختلف اسم این پروفسور جعلی از فرانسه رو برای مخاطبینی که اصلا نمی دونستن چنین شخصی وجود داره، می آورده و ارجاع می داده و هیچ وقت شریعتی در هیچ جایی از زندگیش اظهار حقیقت و پشیمانی در این مورد نکرد با احترام به معنای شیادی و کلاهبرداری بارز هست و در عرف علمی پذیرفته نیست و اگر کسی معتقده که اندیشه های شریعتی بزرگ و اثرگذار بوده فکر می کنم پس از چنین فردی انتظار بیشتری می رفته که حداقل بدیهیات عرف علمی رو رعایت کن

چرایی ناممکن شدن گفتگوی سنجشگرانه سعید پیوندی سالها پیش به همراه فرهاد خسروخاور و محسن متقی مقاله ای نوشتیم درباره پرخاش‌گری شماری از روشنفکرانی که از آن‌ها به عنوان "بلندپرواز" یاد کرده بودیم. در متن ما به چند چهره اصلی این مشاجرات مانند آرامش دوستدار، عبدالکریم سروش، جواد طباطبایی پرداخته شده بود. قصد ما این بود که به چرایی وجود این برخوردها و نبودن بحث‌های جدلی پرمایه، آن‌هم  در زمانه زوال نفوذ و اعتبار روشنفکران بپردازیم. پرخاشگری میان روشنفکران در سایر کشورها هم وجود دارد. اما در پس پرخاش‌گری و گاه تحقیر پای بحث و جدل نظری در میان است. حتا در تاریخ و سنت دانشگاهی دنیا هم جدل به عنوان فن یادگیری برای خود آداب و اخلاقی داشت. برخورد میان این دسته از روشنفکران پرخاش‌گر اما پر است از برچسب‌ها و اتهامات متقابل مانند نادانی، بی مایگی، کج‌فهمی، شیادی، سرقت علمی ... یک به دیگری لقب "هگل پای در گل" یا "نه آرام، نه دوستدار" می‌دهد، دیگری از "روضه‌خوانی علمی" "سخنان نادان‌پرست"... سخن به میان می‌آورد. برخی هم با وجود پرخاش‌گری پرداختن به نظرات دیگری را "اتلاف وقت" می‌دانند. مقاله به یک گونه‌شناسی سه‌گانه درباره اشکال پرخاش‌گری در میان روشنفکران اشاره می‌کرد : پرخاش‌گری کنشی، پرخاش‌گری واکنشی و پرخاش‌گری گزینشی. این گونه‌شناسی هم‌زمان به مرز میان مدارا و نامدارایی هم توجه داشت. نوشته در آن زمان به دلایلی با تصمیم خود ما منتشر نشد. این گونه برخوردها نوپدید نیستند. به خاطر دارم در اوایل انقلاب در یکی از نشریات حزب توده مقاله‌ای منتشر شده بود با عنوان "تربچه‌های پوک" دربرخورد با برخی گروه‌های دیگر چپ. دوستی که اهل فرهنگ و مطالعه بود از من درباره این مقاله پرسید. گفتم آئینه رابطه انتاگونیستی میان دو گروه سیاسی رقیب است. او ادامه داد که از چنین متون تحقیرآمیزی چه چیزی نصیب خواننده می‌شود؟ تیتر و لحن تحقیرآمیز و برخورد سودار و گزینشی سبب می‌گردد که مخاطبان اصلی این گونه جدل‌های کور هرگز شاید آن را نخوانند. این برخوردها شاید برای خودی‌ها جذاب باشد و بر یقین ایدئولوژیک و هویتی آن‌ها بیفزاید. ولی آن‌ها هم چیزی زیادی یاد نمی‌گیرند چون متن تقلیلی است و بیشتر تخریب و طرد حریف را نشانه رفته است. در حالی‌که یک نقد منصفانه اتفاقا می‌تواند بیشتر "حریف" را به بازاندیشی وادارد. دست بر قضا چن

فلسفه معیشت در قرون وسطا کار 🔻 در سنت مسیحی انسان هیچگاه بخشیده نشد و خداوند هر یک بازیگران قصه‌ی گناه نخستین را به نحوی از بهشت راند و با کیفری به زمین فرستاد؛ شیطان، مار، طاووس، حوا، وَ سرانجام آدم(ع) که پس از هبوط به او گفته شد زین پس «با عرق پیشانی نان خواهی خورد.» [1] و این یعنی «کار» مجازات ابدی انسان گناه‌آلود است. فیلسوفانی چون #آگوستین قدیس و متفکرانی چون بندیکت کوشیدند تا درک تازه‌ای از کار را وارد جهان مسیحی کنند. آنان این رنج را نوعی عبادت، وسیله‌ای برای طهارت و تقدیس نفس و راهی برای مشارکت در هستی تبیین کردند. شعار رهبانان بندیکتی Ora et Labora: «دعا کن و کار کن.» نیز گویای این بود که کار فقط تامین معاش نیست. اما هیچ یک از این تلاش‌های نظری و عملی سبب نشد تا «کار» فی‌نفسه موضوعیت پیدا کند یا از رنج‌آلود بودن آن در نگاه انسان مسیحی کم شود. قیمت عادلانه 🔻 مفهوم «قیمت عادلانه» یکی از بزرگ‌ترین ابداعات فلسفه معیشت در قرون وسطی است. #آکوئیناس می‌پرسد: قیمت واقعی کالا چیست؟ و بی‌شک پاسخ او، چنانکه ما امروزه درک می‌کنیم محصولِ «عرضه و تقاضا» نیست. قیمت عادلانه یعنی قیمتی که نه فروشنده را استثمار کند و نه خریدار را، زیرا هدف بازار عدالت است، نه سود. در نگاه آکوئیناس تمام قواعد و مناسبات بازار باید مبتنی بر عدالت بویژه «عدالت توزیعی» باشد به گونه‌ای که ثروتمندان و فقرا به یک میزان امکان و فرصت حضور و قدرت انتخاب داشته باشند. 🔸 در سنت‌های حکمی پیشارنسانی، اشیاء در نسبت با حقیقت فهم می‌شوند و هیچ چیزی وجودی مستقل از نظم الهی و شانی قائم به خود ندارد؛ «کالا» نیز از این قاعده مستثنی نیست. بنابراین قیمت نه در برابر ارزش اشیاء (زیرا اشیاء به خودی خود موضوعیت ندارند) بلکه از آن جهت که باید در راستای تحقق ایده‌ی عدل قرار بگیرند ارزش‌گذاری می‌شوند. بازار نیز مانند تمام ساحات حیات انسان باید به شیوه‌ای سامان یابد تا در نهایت انسان را به «رستگاری» برساند. تثبیت گسست میان فضیلت و معیشت یا زمین و آسمان 🔻 گفتیم که انسان مسیحی ساکن دائمی زمین و مالک هیچ یک از نعمت‌های الهی نیست. انسان زائر (Pilgrim) و امین (Steward) است. سراسر زندگی زمینی انسان مرحله‌ای #موقتی در مسیر بازگشت به وطن حقیقی یعنی ملکوت اعلا به شمار می‌آید. سنت مسیحی بارها انسان را «غریب»  «مسافر» این جهان

✨ تامل ۳ الهی بروی جایی که غم نباشد... آرزوی خوبی است یا نفرین؟ یک شب در خیال رفتم به شهری که درش غم نبود.!. چهره مردمش همه خندان کسی بغضی نبود کسی دلش برای کسی تنگ نبود محسن چاوشی، سیاوش قمیشی، ابی، داریوش حتی رضا صادقی هم نداشتند! هیچ کس از کسی حالش را نمیپرسید، اخر چه بپرسد؟ همه که خوب اند. کسی نبود که طعم شب تا صبح بیداری، هق هق زیر پتو، خیس شدن بالشت از گریه را تجربه کرده باشد. با خودم گفتم اگر آدمی گریه نکند آن همه بغض کجا می رود؟ اشک مانند سوپاپی است که نمیگذارد آدم از درون بترکد. هیچ خاطره ای ته دل کسی سنگینی نمی کرد تا درموردش با کسی صحبت کند. اصلا خیلی از حرفا رد و بدل نمی شد، کتگوری مکالمات محدود به چیزهایی می شد که انگار همش تکراری اند، توی کافه ها همه دور میز نشسته بودند ولی انگار حرف تازه ای برای زدن نبود، آخر درد و دلی وجود نداشت نه کسی دلش گرفته بود، نه دلتنگ بودند، حرف هایشان تمام شدنی بود. انگار غم که رفته بود بعضی گفتگو ها را هم با خود برده بود. هیچ کس سیگاری بر لب نداشت تا بخواهد دودش را بفرستد جای حرف هایی که نمی تواند بزند. روانشناس و تراپیست هم نداشتند که حتی برای کلاسش هم که شده یک نسخه بروند پیشش. قبرستانشان باز بود ولی هیچ کس داخلش نبود؛ اخر بی انصاف ها مگر می شود آدم دلتنگ کسی که رفته نشود؟ خدا را شکر گفتم که بعضی دعا ها مستجاب نمی شوند شاید غم دشمن زندگی نباشد شاید جایی که غم نباشد زندگی هم معنایی ندارد شاید غم، مالیاتی‌ست بر ارزشِ افزوده‌ی زندگی گاهی غم اثر زندگی است شاید اشک قیمتی است که آدم برای واقعی زندگی کردن می دهد. اورول هم انگار از همین جا رد شده که می نویسد: «او دریافت که غم و اندوه مربوط به گذشته‌ هاست، زمانی که هنوز زندگی خصوصی، عشق و دوستی مفهوم داشت و اعضای یک خانواده، بی ‌آنکه نیازی به دانستن دلیل داشته باشند، از هم پشتیبانی می‌کردند.» شاید آرزوی واقعی، جایی نیست که غم نباشد. جاییست که غم، هنوز از دوست داشتن بیاید دیگر مطمئن نیستم الهی بروی جایی که غم نباشد آرزوی خوبی است.... پ ن : به تازگی کانالی باز کرده ام ، اگر از قلمم خوشتان آمده، خوشحال خواهم شد قابل بدانید. 🙏🌺 https://t.me/dar_sotoor

https://survey.porsline.ir/s/v1O1CU9W سلام و نور🌱 این لینک برای پرسشنامه پایان‌نامه کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی سیاسی هست. موضوع پایان‌نامه درباره «نقش اینستاگرام در تحول اعتماد سیاسی دانشجویان دانشگاه‌های دولتی شهر تهران» است. نیازی به ثبت اطلاعات هویتی و ذکر نام نیست. چند دقیقه هم بیشتر زمانتون رو نمی‌گیره. اگر برای دوستان واجد شرایط‌تان هم بفرستید، لطف بزرگی در حق من می‌کنید. ممنون از همراهی‌تون 🙏🌸

کسی رفت اینو ؟

واقعا هم شیاده

تک تک بت‌هایی که از مسببین این وضعیت ساخته‌اند چنان پودر خواهند شد که گویی هرگز نبوده اند.

https://survey.porsline.ir/s/v1O1CU9W سلام و نور🌱 این لینک برای پرسشنامه پایان‌نامه کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی سیاسی هست. موضوع پایان‌نامه درباره «نقش اینستاگرام در تحول اعتماد سیاسی دانشجویان دانشگاه‌های دولتی شهر تهران» است. نیازی به ثبت اطلاعات هویتی و ذکر نام نیست. چند دقیقه هم بیشتر زمانتون رو نمی‌گیره. اگر برای دوستان واجد شرایط‌تان هم بفرستید، لطف بزرگی در حق من می‌کنید. ممنون از همراهی‌تون 🙏🌸

سلام وقت بخیر کسی ارشد ادیان و عرفان هست داخل گروه؟ چندتا سوال داشتم

خدا رحمتشون کند، روحشون شاد.

شخصیتی با اخلاق و آرام و با متانت بودند صداشون مدام در گوشم می‌ پیچه... و آفرین گفتنشون از خاطرم محو نمی شه بعضی آدم ها قرص و محکم می مانند در خاطره ها