صدای منتقد

‌ ‌ #پیام_مردمی ‌💢 قابل توجه مسئولان محترم و پرمدعای شهرستان کوهدشت!! وقتی بیماری برای تهیه یک آمپول ضروری مثل روگام ناچار است از این شهر به آن شهر سرگردان شود، مسئولین بی مسئولیت چه پاسخی می‌توانند به مراجعین و موضوع مورد بحث داشته باشند! تمام داروخانه‌های شهرستان رو گشتیم و آمپول نبود!!! داروخانه بیمارستان که باید وظیفه تامین  داروهای ضروری و اورژانسی رو داشته باشند،درپاسخ گفتند که خیلی وقته ما از داشتن این آمپول محرومیم!! روگام یک کالای تجملی نیست؛ دارویی ضروری است که نبودش می‌تواند خانواده‌ای را گرفتار نگرانی و خطر کند. پرسش روشن است، چرا باید مردم کوهدشت برای دسترسی به چنین دارویی، چشم‌انتظار پیگیری‌های شخصی و کمک دیگران باشند؟(شبانه زنگ زدیم یکی ازدوستان مراجعه کردن بیمارستان شهید رحیمی و گفتند اونجا این دارو فراوان دردسترسه)!! از مسئولان انتظار معجزه نداریم ؛ انتظار داریم حداقل نیازهای اولیه درمان را جدی بگیرند، برای تأمین داروهای ضروری برنامه داشته باشند و در برابر کمبودها پاسخ‌گو باشند. اگر پیگیری شده، نتیجه‌اش کجاست؟ اگر نشده، چرا؟ مسئولیت‌پذیری با سخنرانی و ادعا ثابت نمی‌شود؛ با دسترسی مردم به خدماتی سنجیده می‌شود که حق مسلم آن‌هاست!! #خبر_لرستان 🆔 @kh_lorestan

🔶ماجرای من و مگان 🔸بخش۲۶ 🔶علی گودرزیان ع پایدار ابزارهای جلوبندی را سفارش دادیم: "بوش رام اصلی" ۲عدد ۷میلیون تومان، "طبق کامل تُرک" ۱۲میلیون و هشتصد، "لاستیک چاکدار" ۲ عدد ۱میلیون، "سیبک فرمان" ۲عدد۳میلیون سیصد، "سیبک موجگیر" ۲عدد ۳ میلیون چهارصد، "تراشکاری رام" هفتصد هزار، "توپی سر" کمک ۲ عدد۴میلیون و هفتصد، "بوش جعبه فرمان" و سرویس ۱میلیون و چهارصد هزار و... اوسا ممد، ابزارها را یکی یکی سرجایشان انداخت و رام را زیر خودرو بست. حالا نوبت وارسی کمک های عقب شد و پس از بررسی روی چاله، به گفته ی آقای سلیمانی کمک ها سالم بودند. خودرو را به داخل کارگاه کشاندیم و برای تعویض "تسمه تایم"، علیرضا دست به کار شد. دقیق نمی دانم مگانک من با این تسمه تایم فعلی چند هزار کلیومتر طی کرده است؛ اما می دانم از ۴۰ هزار کیلومتر گذشته است و استاد علیرضا می گوید:" تعویض تایم به صلاح است..." روی ۵۲۲ هزار کیلومتر، تسمه تایم جدید نصب شد. اگر عمری باشد باید روی کیلومتر ۵۸۰ هزار تعویض شود. اینجا کارگاهی است که مثل ساعت کار می کند. هر کسی مهارت خود را دنبال می کند. برای تعمیر جلوبندی مگان، محمد سلیمانی که او را ممد صدا می زنند، بی وفقه دارد کار می کند. کار باز کردن و جمع کردن جلوبندی را تا ساعت ۷ عصر تمام کرد. علیرضا گویی مدیر کارگاه است؛ اما خودش عین یک کارگر فنی کار می کند. من که نفهمیدم چه کسی مدیر این کارگاه است! فقط از فرمان هایی که ناگزیر به علیرضا ختم می شود برایم روشن شد که مدیر علیرضاست. "مجید رحیمی"، لر و اهل ملایراست. سال ها پیش به تهران آمده است. می گوید:" فقط یک خاله و یک عمه در ملایر داریم. ما از همدان و ملایر بریده ایم..!" مجید بسیار خونگرم و بی کباده و ساده و صادق و در عین حال عین علیرضا دوست داشتنی است. "علی"جوانی بلند قد است که تازه دیپلم گرفته و به کارگاه آمده است. سال گذشته که بر حسب اتفاق ۳۱ شهریور من باز در این کارگاه بودم، علی اینجا نبود. علی بسیار مودب است و در این مدت، کار بلد شده است. می خواهد دانشگاه برود. علی می گوید:".. قرار است بدون کنکور دانشگاه آزاد بروم و رشته ی مکانیک بخونم..." او با این رزومه که دارد اگر ادامه ی تحصیل بدهد بدون شک یکی از موفق ترین استادان این حرفه خواهد شد. "بنیامین" و "امیرعباس" کرمانشاهی هستند. دانش آموز دوره ی راهنمایی اند. امیرعبا

به قیمت دو تا پفک وقتی «پفک» واحد سنجش اقتصاد می‌شود! چند روز پیش، در یک مکانیکی شهر، برای تعویض یک سوکت، چهارصد هزار تومان مطالبه شد. وقتی از قیمت پرسیدم، مکانیک با لحنی که گویی پاسخی بدیهی به پرسشی بدیهی می‌دهد، گفت: «مگر از قیمت‌ها خبر نداری؟ پول دو تا پفک است!» همین جمله ساده، بیش از آنکه پاسخ یک مکانیک به یک مشتری باشد، به نظرم رسید خلاصه‌ای از حکایت اقتصاد امروز ماست؛ حکایتی که قهرمان آن دیگر «نان» نیست، «مسکن» نیست، «بنزین» نیست، بلکه پفک است! آرایشگر از گرانی اصلاح مو می‌گوید و می‌گوید درآمدش کفاف خرید دو پفک را نمی‌دهد. جایگاه‌دار از قیمت بنزین سخن می‌گوید و حساب می‌کند که ده لیتر بنزین، معادل قیمت یک پفک شده است. مرغدار از نهاده‌های گران‌قیمت می‌نالد و می‌گوید هزینه تولید یک کیلو مرغ، با دو پفک قابل مقایسه نیست. مکانیک نیز قیمت قطعه و اجرت را با پفک توضیح می‌دهد. و چنین است که «پفک» از یک خوراکی ساده به یک واحد پولی، یک شاخص تورمی و حتی یک معیار اقتصادی تبدیل شده است! قدیمی‌ها می‌گفتند: «هرچه بگندد نمکش می‌زنند؛ وای به روزی که نمک بگندد.» اکنون باید پرسید اگر معیار سنجش ارزش‌ها نیز دچار اختلال شود، چه چیزی قرار است معیار را اندازه بگیرد؟ مسئله فقط گران شدن یک سوکت، یک اصلاح سر، بنزین یا مرغ نیست. مسئله آن است که وقتی شهروند برای توضیح قیمت کالا و خدمات، ناچار می‌شود قیمت‌ها را با یکدیگر مقایسه کند، یعنی زبان اقتصاد روزمره نیز به زبان اضطراب تبدیل شده است. در گذشته می‌گفتند: «این کالا چند کیلو گندم می‌ارزد؟» یا «اجرت این کار چقدر است؟» امروز اما ظاهراً باید پرسید: «این چند پفک می‌شود؟» و این تغییر زبان، شوخی کوچکی نیست. زبان اقتصاد، آینه حال اقتصاد است. که نشانه‌های یک مسئله مشترک‌اند: اقتصاد، قدرت سنجش و پیش‌بینی خود را از دست داده است. برای کنترل قیمت‌ها، پفک را ارزان کنید! اگر زبان مردم از «پفک» سخن می‌گوید، شاید باید به جای خندیدن به این تعبیر، به آن گوش بدهیم. پفک اینجا دیگر پفک نیست؛ واحد اندازه‌گیری سقوط قدرت خرید است. روزی اقتصاد را با طلا می‌سنجیدند، روزی با دلار، روزی با سکه و امروز شاید با پفک. این تغییر واحد اندازه‌گیری، خود یک خبر است. و چه بسا خبر اصلی نه این باشد که یک سوکت چهارصد هزار تومان شده است؛ خبر اصلی آن است که برای توضیح چهارص

‌ ‌💢 ‍در استان سن خودکشی پایین است و نوجوانان و جوانان  به دلیل نیاموختن مهارت‌های مختلف زندگی و دلایل مختلف روانشناختی، اجتماعی و اقتصادی بیشتر دست به خودکشی می‌زنند بر اساس آمارهای رسمی  یشترین خودکشی‌ها در افراد ۱۵ تا ۴۵ سال رخ می‌دهد زیرا افراد در این دروه، بحرانی‌ترین زمان زندگی خود را طی می‌کنند و بروز تغییر در هورمون‌ها زمینه خودکشی را تقویت می‌کند. ارائه خدمات از طریق تلفن به افراد دچار مشکل در مراجعه به مراکز حضوری، پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی از طریق ارائه اطلاعات و آگاهی، کمک به تماس‌گیرنده در تصمیم‌گیری و انتخاب راه‌حل مناسب، کمک به تماس‌گیرنده برای شناخت توانایی‌های خود، تغییر نگرش و کاهش یا رفع مشکلات، آشنا کردن تماس‌گیرنده با اصول و فرآیند مشاوره و درمان و نتایج آن و ارجاع موارد خاص به خدمات حضوری از اهداف مشاوره و مداخله تلفنی به شمار می‌رود که از سوی بهزیستی برای پیشگیری از خودکشی و رفتارهای خطرآفرین در دستور کار قرار گرفته است اما لزوم کار علمی وآموزشی برای مقابله با آسیب های اجتماعی در چنین حوزه هایی مهم تر به نظر می  رسند. تحقق نیازهای فردی و اجتماعی در جامعه ما به سمتی رفته که در سایه آسیب هایی چون فقر و بیکاری قرار گرفته و همین امر باعث می شود تا افراد در قبال مشکلات مقاوم نباشند و با کوچکترین مشکلی چون توان مقابله ندارند دست به رفتارهایی بزنند که پرخطر است آمارها حاکی از پایین آمدن سن خودکشی در جامعه است به طوری که بیش از ۷۵درصد خودکشی ها را جوانان زیر ۴۰ سال و  ۴۰ درصد از مجموع خودکشی ها هم در بین زنان لرستانی انجام می‌گیرد که آماری بسیار نگران کننده است. بر اساس آمارهای پزشکی قانونی در دو دهه گذشته یشترین میانگین برای استان ایلام با ۱۷.۳ در ۱۰۰ هزار جمعیت بوده و  بعد از آن کرمانشاه با ۱۳.۶ در ۱۰۰ هزار جمعیت و سپس لرستان با ۱۱.۱ در ۱۰۰ هزار جمعیت است. این موضوع نشان می دهد جامعه لرستان در یک شرایط بسیار حاد از حیث آسیب های اجتماعی قرار گرفته که بخش اعظم این وضعیت معلول شرایط سخت زندگی در این استان و معیشت مردم و بیکاری و فقر آشکاری است که سالهاست لرستان را با وجود همه پتانسیل ها و استعدادها در یک وضعیت سختی قرار داده و نرخ بالای بیکاری ، طلاق و خودکشی و سایر آسیب ها نشان از این وضعیت دارد . بین خودکشی جوانان ۱۵ تا ۳۴ سال با مسائل خانوا

خاطره و مستندنگاری ماجراهای من و سیاست فصل سوم/ بخش۹۰ علی گودرزیان ع پایدار در پی انتصاب های پیاپی سازمان آ و پ این بار بیژن حسین پور در سمت رئیس اداره ی روابط عمومی سازمان به جای نصرت میردریکوند(۱) که بعدها میر شد، نشست. حسین پور برای من نامی آشنا بود. ما باهم در نشریه ی سیمره قلم می زدیم. استثنایی ترین نیروی موتلفه ای ها بود. هم کتاب خوان و هم اهل قلم بود و هم با رقیبانِ فکری گفت و گو و تعامل می کرد. بیژن، گاه گاهی به عنوان منتقدِ مشی برخی از نویسندگان سیمره، در سیمره قلم می زد. انتصاب او در روابط عمومی سازمان شایسته و بجا بود از آن روی که روابط عمومی، پیشانی اداره ی کل است و ایشان مناسب ترین چهره ای بود که می توانست در آن جایگاه بنشیند انتصاب او برای سازمان فرصت بود اگرچه این جایگاه چیزی به بیژن نیفزود! (۲) افزون بر این انتصابات مهم، کسانی دور و بر دفتر مدیر کل می پلکیدند که هیچ نسبتی با نظارتی ها نداشتند از جمله آقای غلامرضا نوری زاده، محمدعلی نوریزاده، سیاهپوش های الشتری، رفیعیان و... تازه در انتصاب های بعدی باز ردی از یاران نظارتی پیدا و چیزی دستگیر شریعتمداران نشد! با این همه، سر زبان مردم هم افتاده بود که موتلفه ای ها قرار نیست از نیروهای نظارتی استفاده کنند و گویا اصولگرایان سیاستمدار، شمشیر را از رو بسته اند. در مجلس شورای اسلامی قدرت الله ایمانی، طرح استیضاح وزیر آ و پ آقای محمود فرشیدی را  که خود از بطن نیروهای موتلفه بیرون آمده بود، به مجلس کشاند!(۳) ایمانی در مجلس یک نیروی جریانی بود و برای وزیر چالش ایجاد نمود. واسطه ها از جمله معاونت پارلمانی مجلس جناب میرزاپور پادرمیانی کردند. آقای ملکشاهی در پاسخ به تماس آقای میرزاپور می گوید:" برای این که وزیر از زیر تیغ استیضاح بگذرد من حاضرم کنار بروم و از مدیر کلی استعفا بدهم؛ اما آقای میرزاپور می گوید:" نه شما باید بمانید؛ اما اگر امکان دارد از این نیروها استفاده کنید!" کار تغییرات در سازمان آموزش و پرورش به سطح کارشناسان مسئول و بدنه ی کارشناسی سازمان رسید. دیداری با آقای ملکشاهی راد برای من میسر شد. من به ایشان یک توصیه داشتم باور دارم امروز هرگز به یاد ندارد چون نکته ای که من عرض کردم هیچ جایگاهی در جغرافیای ذهن سیاست آلود نه تنها ایشان؛ بلکه هیچ مدیری در دهه ی هشتاد نمی توانست داشته باشد! به ایشان