id 1374558515Ссылка
Адмін, замест таго, каб змагацца з нейкімі фантомнымі ліцьвіна-фашыстамі вырашыў такі ўсё ж паспрабаваць паглядзець на сітуацыю не праз шызалетувіскую прызму? Гэта колькі прайшло? Год? Нарэсьце даведаўся пра тое, што яны робяць?
Фотография
click to show
click to show
10 жніўня 1787 года нарадзіўся Ігнат Даніловіч – гісторык права, даследчык гісторыі Вялікага Княства Літоўскага, выкладчык на Віленскім універсітэце, прыхільнік аднаўлення Вялікага Княства Літоўскага і шырэй Рэчы Паспалітай. У сувязі са справай Філаматаў і Філарэтаў рэпрэсаваны царскай адміністрацыяй і выгнаны з тэрыторыі былой Рэчы Паспалітай. Даніловіч падкрэслівай значанне мовы дакументаў ВКЛ.
5.3K · Rynkavy plac kala ratušy
MareyАдмін, замест таго, каб змагацца з нейкімі фантомнымі ліцьвіна-фашыстамі вырашыў такі ўсё ж паспрабаваць паглядзець на сітуацыю не праз шызалетувіскую прызму? Гэта колькі прайшло? Год? Нарэсьце даведаўся пра тое, што яны робяць?Ужо былі запісы на гэты конт, тут проста публікацыя ўчорашняга артыкула.
Ссылка
click to show
click to show
Падляшша
Беларускі выдавец Падляшша/Беласточчыны Яраслаў Іванюк напісаў запіс на конт назвы Падляшша/Беласточчына. Можна зразумець увагу, што часам беларускае (ці татарскае, або іншае тутэйша тамтэйшае) называецца падляскім, што можа прыхаваць народны/нацыянальны характар той ці іншай з'явы. Хаця Падляшша міжкультурнае і лагічна, што там мяшаюцца розныя ўплывы.
Аднак цяжка зразумець думку, што трэба выкарыстоўваць назву Беласточчына, замест Падляшша. Сам спадар Іванюк піша, што "Беласточчына — гэта тэрмін з канца XIX стагоддзя". Аднак дадае, што "У XX стагоддзі ён вырас у карэннае тоеснаснае (ідэнтыфікацыйнае) паняцце беларускай меншасці".
Падляшша - гэта ўсё ж такі гістарычная назва рэгіёну. Гаворка не пра сённяшную адміністрацыйную адзінку пад назвай Беластоцкае ваяводства, у склад якога ўвайшлі часткі іншых гістарычных рэгіёнаў. Таму ўзнікае пытанне, навошта (некаторыя) беларусы адмаўляюцца ад гістарычных назваў, каб потым наракаць, што "нам забралі/скралі"? Хопіць, што ў самой Беларусі тэрытарыяльны падзел даволі штучны, назвы на базе цэнтраў абласных цэнтраў, а напрыклад гістарычная Віленшчына падзеленая на тры адзінкі. І сёння большасць жыхароў там нават не ведае, што гэта за рэгіён.
Гістарычныя назвы - гэта гістарычная свядомасць і пераемнасць. Навошта адмаўляцца?
Варта нагадаць, што само Падляшскае ваяводства, тады яшчэ Вялікага Княства Літоўскага, узнікла ў 1513 г. Адносна этымалогіі, назва Падляшша выводзіцца ад "пад ляхамі", землю каля ляхаў, у суседстве.
666 · Фотография
click to show
click to show
Фотография
click to show
click to show
Падляскае ваяводства другой паловы XVI ст. і адлюстраванне герба з 1586 г.
689 · Фотография
click to show
click to show
Людзі, якія выступаюць супраць рэпрэсіі, але далей захапляюцца СССР і Расіяй.
5.4K · id 1374558515Віцебск у XVII ст.
Мастак: Павал Татарнікаў
Вы бачылі што людзі робяць з мухамі!? Это кокойто генацыд короче
Видео
Мілінкевіч.mp4 · 25.2 MB · click to show
Мілінкевіч.mp4 · 25.2 MB · click to show
Фрагмент інтэрв'ю 2023 г. Апісанне таго часу:
"Цікавасць свайго роду, да гісторыі сваёй краіны, патрыятызм ідзе ад ведання гісторыі"
Аляксандр Мілінкевіч не толькі прадстаўнік інтэлігенцыі, якія выдатна разумее пра важнасць гісторыі ў свядомасці (пры чым не толькі нацыянальнай), але таксама прыклад, што гістарычная сямейная памяць таксама вельмі важная. Пан Мілінкевіч з'яўляецца нашчадкам вызвольнага антырасейскага паўстання 1863-64 гг. і ў свой час папулярызаваў гісторыю ў роднай Горадні.
Пан Мілінкевіч адказвае таксама на пытанне хто мае адкрыць беларусам іхную гісторыю? Спойлер: YouTube, сям'я, каталіцкі Касцёл ці нават выпадковы чалавек. І чаму расейскі комплекс сярод беларусаў перашкаджае змяняцца.
Аляксандр Мілінкевіч: Без ідэнтычнасці мы прайграем Беларусь
654 · Фотография
click to show
click to show
Аляксандр Мілінкевіч адзначаўся тым, што быў свядомы таксама гістарычна. Варта нагадаць, што ён пісаў і казаў. Выбранае:
- Пра 1939 год і савецкую акупацыю - Яшчэ раз пра 1939 (і тут) - Не нейкі нацыянал-сацыялізм, а заходнерусізм Беларусі - Вынік адсутнасці дастатковага асэнсавання сталінізму - Жывы бальшавізм Расіі - Высновы з расійскай агрэсіі ва Украіне - інтэрв'ю - нацыянальная ідэнтычнасць і свядомасць праз сям'ю - камунізм - 2006 і "хорошие" расейцы - расійская імперскасць не ў беларусаў - помнік Вітаўту - патрыятызм праз веданне гісторыі - хамства не наша традыцыя - нашчадак паўстанцаў 1863-1864 - сям'я - сям'я і гістарычная памяць - дэнацыяналізацыя пад саветамі - Аляксандар Мілінкевіч, Станіслаў Аўгуст Панятоўскі і Воўчын
570 · Фотография
click to show
click to show
Фотография
click to show
click to show
Фотография
click to show
click to show
Фотография
click to show
click to show
11 жніўня 1937 году НКВД СССР выдаў загад №00485, які распачаў адну з самых масавых нацыянальных аперацый савецкіх карных органаў падчас Вялікага тэрору - так званай "Польскай аперацыі".
Першапачаткова аперацыя мела доўжыцца 3, але расцягнулася на 14 месяцаў - са жніўня 1937 па лістапад 1938 г. Яна была скіраваная супраць палякаў СССР.
Гэтая нацыянальная меншасць найбольш актыўна супраціўляліся калектывізацыі і атэізацыі і разглядаліся ўладамі як "ненадзейны элемент", патэнцыйная "пятая калона", якая існуе да меркаванай вайны паміж СССР і Польшчай і краінамі Захаду.
Аднак у жорнавы рэпрэсій паводле загаду № 00485 таксама траплялі беларусы, рускія, украінцы, яўрэі і прадстаўнікі іншых нацыянальнасцяў.
У 1937-38 гадах НКВД арганізаваў шэраг нацыянальных аперацый, напрыклад, супраць латышоў, немцаў. Аднак "польская аперацыя" адрознівалася выключным маштабам рэпрэсій, размахам і жорсткасцю. Дакладная колькасць рэпрэсаваных паводле гэтай аперацыі да гэтага часу невядомая. Па дадзеных расейскага «Мемарыялу», паводле загаду № 00485 у БССР рэпрэсіям падвергліся прынамсі
19931 чалавек, з іх расстраляныя не менш за 17772 чалавек, астатнія 2159 - накіраваныя ў лагеры.
У 2022 годзе Цэнтр дыялогу Юліюша Мерашэўскага выдаў унікальны зборнік «Польская аперацыя» НКВД у Беларускай ССР у 1937-1938 гадах. Дакументы". Складальнікамі выступілі беларускія гісторыкі. Яны збіралі дакументы ў Нацыянальным архіве Рэспублікі Беларус і варшаўскім Архіве дакументаў найноўшай гісторыі (Archiwum Akt Nowych), а таксама выкарысталі матэрыялы беларускага савецкага друку 1930-х гг. і ўспаміны сведкаў тых трагічных гадоў.
Апроч таго Цэнтр Мерашэўскага стварыў адмысловую старонку, прысвечаную "пльскай аперацыі", дзе сабраў частку імёнаў ахвяраў, успміны сведкаў, месцы памяці.
На здымках вокладка кнігі "Польская аперацыя...", а такама здымак і дакументы паляка Станіслава Каржанеўвскага, расстралянага ў Воршы 10.11.1937
4K · Фотография
click to show
click to show
Фотография
click to show
click to show
12 жніўня 1861 года ў Коўне адбылася маніфестацыя адзінства Рэчы Паспалітай. Падобныя акцыі адбываліся таксама ў іншых гарадах былой Рэчы Паспалітай.
7.5K · Фотография
click to show
click to show
12 жніўня 1654 года адбылася бітва пад Шкловам, у выніку якой войскі Рэчы Паспалітай (6-8 тыс.) пад камадваннем Януша Радзівіла перамаглі маскоўскія сілы (не менш за 20 тыс.) Цікавостка: у гэты ж дзень адбылося сонечнае зацьменне.
25.7K · Фотография
click to show
click to show
Фотография
click to show
click to show
Змена шыльды на былым Ленінскім праспекце ў сувязі з перайменаваннем яго ў праспект Францыска Скарыны, 1992 г.
6.3K · Фотография
click to show
click to show
Святкаванне 80-годдзя Беларускай Народнай Рэспублікі. Менск, 1998 год.
5.3K ·