بنابراین حتی وقتی یک متن زرتشتی متأخر از چنین پیوندهایی سخن میگوید، باید تاریخ متن، لایهٔ زبانی، زمینهٔ دینی، مقصود نویسنده و تحول معنایی اصطلاح را بررسی کرد.
اینکه یک واژه در یک متن متأخر معنایی پیدا کرده، به هیچ وجه به این معنا نیست که همان معنا را میتوان بدون هیچ واسطهای به تمام دورههای پیشین تعمیم داد.
از این مهمتر، خود شهبازی میان شواهد افسانهای و شواهد تاریخی فرق میگذارد.
در منابع ایرانی، نمونههایی مانند پیوندهای خانوادگی در داستانهای اسطورهای و حماسی نیز وجود دارد. اما آیا یک پژوهشگر میتواند صرفاً به دلیل وجود چنین داستانهایی بگوید:
«پس ایرانیان واقعاً چنین میکردند»؟
طبعاً نه.
خود شهبازی تصریح میکند که این موارد را نمیتوان به عنوان گزارش تاریخی معتبر از رفتار مردم تلقی کرد. نهایتاً میتوان از آنها برای شناخت برخی تصورات، روایتها و ساختارهای اسطورهای استفاده کرد.
این تمایز برای هر پژوهشگر تاریخ ابتدایی است؛ اما ظاهراً برای پانتورکها چندان مهم نیست، چون نتیجه از پیش تعیین شده و سند باید خود را با نتیجهٔ مطلوب هماهنگ کند.
حتی اگر از این هم فراتر برویم، باید میان شاهان و خاندانهای سلطنتی و جامعهٔ عمومی تفاوت گذاشت.
در بسیاری از تمدنهای باستانی، ازدواجهای درونخاندانی در میان خاندانهای سلطنتی سابقه داشته است؛ گاه به دلیل حفظ دودمان، مالکیت، مشروعیت سلطنتی یا تصورهای خاص دربارهٔ خون و تبار.
آیا اگر یک خاندان سلطنتی چنین رفتاری کرده باشد، میتوان گفت «تمام مردم آن کشور چنین میکردند»؟
طبعاً نه.
همانطور که اگر در یک کشور معاصر، یک خاندان سلطنتی یا یک خانوادهٔ سیاسی مرتکب رفتار اخلاقاً ناپسندی شود، هیچ پژوهشگر عاقلی نمینویسد:
«این رفتار برای ملت X خوشایند بود.»
پس چرا وقتی موضوع ایران است، ناگهان ابتداییترین قواعد تعمیم تاریخی کنار گذاشته میشود؟
مشکل اصلی همینجاست.
پانتورکها از یک «مورد» به «جامعه»، از «جامعه» به «قوم»، و از «قوم» به «فرهنگ» میپرند.
این نه استدلال تاریخی، بلکه تعمیم ناروا است.
و نکتهٔ دیگری که باید به آن توجه کرد این است که گزارشهای یونانی و رومی نیز در خلأ تولید نشدهاند. برخی از نویسندگان کلاسیک دربارهٔ ایرانیان با فاصلهٔ زمانی، جغرافیایی و فرهنگی قابل توجهی مینوشتند. بعضی مطالب را از نویسندگان پیشین میگرفتند و گاه یک گ
29 · اگر قرار است به فلور استناد شود، باید به همان چیزی که فلور نوشته وفادار ماند، نه چیزی که از نوشتهٔ او برای حملهٔ ایدئولوژیک استخراج میشود.
گزارش یک پژوهشگر دربارهٔ اینکه در برخی منابع تاریخی چنین ادعاهایی آمده است، با پذیرفتن آن ادعا به عنوان ویژگی عمومی «پارسها» یکی نیست.
این تفاوت بسیار مهم است.
اگر فلور یک روایت تاریخی را نقل کند، روایت تاریخی همان روایت است.
اگر منبعی که فلور از آن استفاده کرده ادعایی دربارهٔ مغان، شاهان یا نجبا داشته باشد، آن ادعا همان ادعای آن منبع است.
و اگر از آن نتیجه گرفته شود «پس همخوابگی با مادران برای پارسها خوشایند بود»، این قسمت دیگر نتیجهگیری افزودهٔ خود پانتورکها است، نه محتوای مستقیم منبع.
بنابراین میان «منبع چه گفته» و «چه چیزی میخواهیم از منبع ثابت کنیم» نباید فاصله انداخت.
اگر بنا باشد با این شیوه تاریخ بنویسیم، از هر ملتی میتوان تصویری مضحک ساخت.
کافی است بدترین رفتارهای ثبتشده در منابع آن ملت را جمع کنیم، رفتار چند شاه و چند مجرم و چند گروه مذهبی یا اجتماعی را برداریم، سپس همه را به «مردم آن ملت» نسبت دهیم و در پایان نتیجه بگیریم که «این فرهنگ ذاتاً منحط بوده است».
اما این کار دربارهٔ هیچ تمدنی پذیرفتنی نیست.
چرا باید دربارهٔ ایران چنین باشد؟
اتفاقاً اگر قرار است اخلاق تاریخی را جدی بگیریم، باید معیارمان یکسان باشد.
ایران باستان به دلیل ایرانی بودن از قوانین تاریخ بشر مستثنا نبوده است. ایرانیان نیز مانند دیگر جوامع انسانی، هم فضیلت داشتهاند و هم خطا؛ هم شکوه داشتهاند و هم تاریکی؛ هم قانون ساختهاند و هم گاهی قانون شکستهاند.
اما این نگاه واقعگرایانه با پروژهای که میکوشد از چند مورد تاریخی تصویری کاریکاتوری از «فرهنگ ایران» بسازد، کاملاً متفاوت است.
اگر قرار باشد هر جامعهای را با بدترین گزارشهایی که دربارهٔ آن نوشتهاند داوری کنیم، تقریباً هیچ تمدنی از این آزمون سالم بیرون نمیآید.
بنابراین مسئله این نیست که آیا در ایران باستان هیچ موردی از ازدواج با محارم وجود داشته یا نه.
مسئله این است که از وجود چند گزارش و چند مورد، چه نتیجهای میتوان استخراج کرد.
اگر گفته شود:
«در برخی منابع باستانی و متأخر، گزارشهایی دربارهٔ ازدواج با محارم در میان برخی ایرانیان، مغان، نجبا یا خاندانهای سلطنتی وجود دارد و برخی متون زرتشتی
27 · وگرنه اینکه چند جملهٔ تند انتخاب شود، روی آنها «پارسها» و «فرهنگ ایرانی» نوشته شود و سپس با لحن پیروزمندانه اعلام شود «دیدید؟»، بیشتر از آنکه پژوهش تاریخی باشد، مصرف ایدئولوژیک تاریخ است.
پس اگر سندی وجود دارد، باید آن را آورد. اگر مورد تاریخی وجود دارد، باید بررسی شود. اگر دربارهٔ خوئیتودثه اختلاف نظر وجود دارد، باید دربارهٔ زبان، تاریخ تحول واژه و متون پهلوی بحث کرد. اگر دربارهٔ ازدواجهای خاندان سلطنتی سخن گفته میشود، باید مورد به مورد بررسی کرد.
اما از «چند گزارش» تا «همهٔ پارسها»، از «برخی متون» تا «فرهنگ ایران»، و از «گزارش یک رفتار» تا «خوشایند بودن آن برای یک ملت»، چندین مرحلهٔ استدلالی وجود دارد که این نوشتهٔ پانتورکیستی هیچکدام را طی نکرده است.
پس اگر قرار است به نام تاریخ سخن گفته شود، نخستین وظیفه این است که به تاریخ وفادار بمانیم؛ نه اینکه تاریخ را وادار کنیم آنچه را از پیش میخواستیم بگوید.
منبع: علیرضا شاپور شهبازی، «افسانهٔ ازدواج با محارم در ایران باستان»، باستانشناسی و تاریخ، سال ۱۵، شمارهٔ ۱ و ۲، اسفند ۱۳۸۰، صص. ۹–۲۹؛ متن منتشرشده در خردگان.
28 · Файл
افسانه_ازدواج_با_محارم_در_ایران.pdf · 1.1 MB · click to show
افسانه_ازدواج_با_محارم_در_ایران.pdf · 1.1 MB · click to show
Файл
دروغ_آشکار_ازدواج_کوروش_با_محارم،.pdf · 623 KB · click to show
دروغ_آشکار_ازدواج_کوروش_با_محارم،.pdf · 623 KB · click to show
Файл
اتهام ازدواج با محارم.pdf · 519 KB · click to show
اتهام ازدواج با محارم.pdf · 519 KB · click to show
Видео
3.3 MB · click to show
3.3 MB · click to show
Файл
پاسخ به اتهامات (15).pdf · 156 KB · click to show
پاسخ به اتهامات (15).pdf · 156 KB · click to show
Фотография
click to show
click to show
📚 افسانه ی ازدواج با محارم
✍ علیرضا شاپور شهبازی
🆔 @Library92ZO
1.2K · #ازدواج_با_محارم
✍#موبد_کورش_نیکنام
بخش(۱)
دیر زمانی ست که دشمنان فرهنگ و تمدن ایران باستان و آیین پاک اشوزرتشت، ازدواج با محارم یا پیوند زناشویی با نزدیکان مانند ؛
خواهر و مادر را به زرتشتیان نسبت می دهند. و با این نگرش همراه با تهمت های دیگری مانند ؛
آتش پرستی و دوگانه پرستی برآنند تا شاید دلدادگان آیین راستی و خرد و خواستاران فراوان برای پیوستن به فلسفه و بینش اشوزرتشت اسپنتمان را گمراه و پشیمان کرده باشند.
پیوند زناشویی با نزدیکان نه تنها در بینش اشو زرتشت و سروده هایش گاتاها نیامده است و پیروان اشوزرتشت هیچ گاه از این چنین شیوه ی نادرستی پیروی نکرده اند بلکه اشوزرتشت در تنها موردی که درباره پیوند زناشویی در گاتاها سخن به میان آورده برای زناشویی کوچک ترین دخترش ،به نام پوروچیستا با جوانی خردمند و به دور از خانواده ی اشوزرتشت به نام جاماسپ بوده است.
با این گزارش چنان چه در بینش اشوزرتشت، تراداد (:سنت) زناشویی با نزدیکان پسندیده بود و جایگاه باارزشی داشت.
برای بنیان گذاشتن چنین رسمی بی گمان اشوزرتشت خودش با دخترش ازدواج می کرد و یا به یکی از پسرانش سفارش می کرد تا با خواهرشان پیوند زناشویی داشته باشند.
نه این که با آزادی گزینش از پورچیستا درخواست کند که با خرد خویش رایزنی کرده و سپس جاماسپ را که در دین داری نام آور شده را به همسری خویش بپذیرد.
《 تو پورچیستا اسپنتمان ای جوان ترین دختر زرتشت درباره ی او (:جاماسپ) که پای بند اندیشه نیک است و هم بستگی با راستی و خردمندی را به تو ارزانی می دارد با خرد خود رایزنی کن و سودمندترین کاری که بر پایه ی پارسایی استوار است در پیش گیر.
(گاتاها هات ۵۳ بند۳۳)》
برهمه آشکار است که در روزگاران گذشته یونانیان، رومیان و به ویژه تاریخ نگاران دوران هخامنشی و ساسانی مانند ؛
هرودت و یهودیانی که روی خوشی از ایرانیان نداشته اند گزارش های نادرستی از رفتار ایرانیان ثبت کرده اند. و پس از آن نیز تازیانی که به ایران روی آورده اند.
برای مثبت شمردن تازش خود به ایران به چنین دروغ پردازی ها و برداشت های نادرست دامن زده و از برخی واژگان اوستایی و پهلوی به ویژه واژه " خُواث وَدَتام" برداشت نادرست داشته اند.
پس از آن پژوهش گران ایرانی و خارجی نیز که در آیین اشوزرتشت پژوهش کرده اند از این گونه برداشت ها و دروغ پردازی ها بدون توجه به درستی و نادرستی
2.4K · #ازدواج_با_محارم
بخش (۲)
برداشت نادرست ؛
برکسی پوشیده نیست که چنان چه در برخی از نوشته های یونانی، تازی، سریانی و پهلوی در باره ی واژه "خُودث وَدَتام" جستجو شود، به برگردان نادرستی از این واژه خواهد رسید که، به پیوند زناشویی با نزدیکان نیز شباهت دارد.
واژه اوستایی "خُواَاِت وَدتَه" که در زبان پهلوی به ریخت (:شکل)، "خُوا یت وَدَس" و "خوایت وَدَت" نیز بیان شده است.
چم (:معنی) درست آن به خویشان رسیدن، به نزدیکان پرداختن، مهربانی با خویشان، ازخود گذشتگی و همانند آن هاست. و شباهت کاربردی نزدیکی با واژه " صِله رَحِم" دارد که، در رفتار اسلامی بر آن تاکید شده است.
چنان چه بخواهیم مهربانی کردن به خویشان را در پیوند زناشویی، نیز پذیرا باشیم، چرا خویشان را با خانواده از هم باز نمی شناسیم، فرزند خویشان به چم دختر و پسرخاله، خالو، عمو و عمه می باشند، که پیوند زناشویی با آنان ناشایست نبوده است.
بنابراین خویشان را با اهل خانه و خانواده که ؛
مادر و خواهر است اشتباه نگیریم.
در گذشته یکی از تراداد ها ی پسندیده این بود که چنان چه پسر و دختری در خویشاوندان باشد نخست آنان را به همسری می گرفتند تا همه فرزندان یک قبیله برای تداوم و پیش رفت خانواده سر و سامانی داشته باشند.
در نیایش روزانه زرتشتیان و در سرود مَزدیسنو اهمی از اوستای کشتی در بخش ویژه آن که پیمان داری به دین زرتشتی را یادآوری می کند از واژه خواَاِت ودتام نیز بهره گرفته شده است.
مَزدیسنُو اَهمی. مَزدیسنُو زَرَه توشتریش. فرَوَرانِه آستو تَس چا. فرَوَرتَس چا. آستویه هومَتم مَنُو. آستویه هوختُم وَچُو. آستویه هوَرشتِم شکیه اُتنم.
برمی گزینم دین مزدیسنا را که سفارش شده ی اشوزرتشت است. و استوارم براین کیش.
می ستایم اندیشه نیک را، می ستایم گفتارنیک را ، می ستایم کردار نیک را.
آستویه دَاِنام وَنگوهیم مازدَیسنیم. فرَسپایه اُخذرام. نیذاسنه یی تیشِم. خُوات وَدتام. اَشه اُونیم.
می ستایم دین نیک مزدیسنا را که نکوهنده ی جنگ و خون ریزی و ستایش گر آشتی و از خود گذشتگی و پارسایی است.
( خرده اوستا، اوستای کشتی )
در این سرود و در نیایش روزانه که هر زرتشتی با مزدا ( خرد رسا )،
پیمانی تازه می بندد، به واژه خُوات وَدَتام نیز اشاره و پیمان داری می کند.
بی گمان هدف او از این پیمان در نیایش روزانه، پیوند زناشویی با نزدیکان و ازدواج با خواهر
2.3K · #ازدواج_با_محارم
بخش (۳)
برداشت نادرست از این واژه هنگامی روی داده است که پژوهش گران این واژه را به استناد گزارش هایی از هرودت و دیگر کهن نگاران (:تاریخ نگاران) خارجی از کتیبه ی، کرتیر موبد دوره ساسانی، برخی از نوشته های پهلوی پس از ساسانی، داستان هایی مانند ویس ورامین و پیوند هایی نادرست در دربار برخی از پادشاهان گذشته اشاره می کنند. و چنین می پندارند که این گونه رویداد های نادرست از تاریخ را برآمده از واژه خوات ودتام اوستایی وبه اشتباه پیوند با نزدیکان دانسته اند.
بر همه آشکار است که برخی از واژگان کلیدی در زمانی ویژه و برای نیاز های اجتماعی و فرهنگی خاصی به کار گرفته می شوند که این شیوه گاهی از رهبران و راهنمایان دینی روی می دهد.
برای نمونه پس از انقلاب اسلامی در ایران واژه ی " شیطان بزرگ" بر سر زبان ها افتاد که برای استعمار گران به ویژه آمریکا نسبت داده شده بود.
در نظر بگیریم که کسی منظور و چم این واژه را ثبت نکرده باشد.
پس از هزاران سال پژوهش گری بخواهد کاربرد واژه "شیطان" و "بزرگ" را در تاریخ ایران بررسی کند به چه نتیجه ای خواهد رسید!؟
در روزگاران گذشته نیز چنین بوده است.
واژگان بی شماری داریم که زمانی کاربرد ویژه ای داشته ولی اکنون برگردان دیگری را به آن نسبت داده اند.
"یزدان" از ریشه یَزَته در اوستا است که در پارسی به ریخت (:شکل)، یَزَت در آمده است و به چم چیزهایی است که شایسته ی ستایش باشند.
مانند آب، نور خورشید و ایزدان دیگر ولی کاربرد نادرست کنونی واژه ی یزدان به چم خداوند است.
واژه ی " کوشک " در گویش پارسی به بنای بزرگی گفته می شود که پیرامون آن را باغ و درختانی فرا گرفته باشد.
این واژه را ترک ها به ریخت "کوسک" در آورده و آن را به اروپا برده اند.
واژه ی انگلیسی کیوسک (kiosk) از آن درست شده و به اتاقک کوچکی گفته می شود که محل فروش روزنامه یا نصب تلفن می باشد.
واژه ی "دهقان" در آغاز به چم خداوند مالک روستا و مرتو (:انسان)، فرهیخته بوده است ولی اکنون به کسی گفته می شود که، پیشه ی کشاورزی و آبیاری را به دوش دارد.
واژه ی "فرنگی" که اکنون به اروپاییان گفته می شود از سده ی یازدهم ترسایی (:میلادی) به کار رفته که بخشی از اروپا به رهبری فرانسه ( فرانکی ) به مشرق زمین حمله کردند و جنگ های صلیبی را آغاز کردند. این واژه نیز امروز کاربرد دیگری به دست آورده است.
2.5K · #ازدواج_با_محارم
بخش (۴)
زنده یاد موبد اردشیر آذرگشسب
با اشاره به پنج نمونه پیوند زناشویی در ایران باستان برداشت نادرست دیگری را نیز بیان کرده است.
در آیين زرتشتى چند همسری رسم نبوده است بنابراین در آن زمان هیچ مردی حق نداشته بيش از يک زن داشته باشد.
به همین شوند (:دلیل) پيوند زناشویى در آن روزگار نسبت به چگونگی شرایط خانواده پنج گونه روی می داده است.
۱ - پادشاه زن
دختران پس از رسيدن به سن زناشویی با خشنودی پدر و مادر پیوند زناشویی داشته اند.
۲- چَكر زن
هر گاه زنى بيوه پس از درگذشت شوهر نخستين خود با ديگرى پیوند زناشویی داشت آن را زير نام چكر زنى ثبت مى کردند.
۳- ايوک زن
ایوَک در زبان پهلوی به چم یک است.
چنان چه مردى در زندگی زناشویی فرزند پسری نداشت و فرزندان او همه دختر بودند برای این که نام خانوادگی خویش را به وسیله ی پسرش به آیندگان برساند هنگامی که نخستین دخترش با پسری پیوند زناشویی می داشت.
دختر وظیفه داشت تا نخستین پسرش را که زایمان می کرد به پدر خود پیشکش کند تا نام خانوادگی پدر بر او( پسر دخترش ) گذاشته شود.
و به این ترتیب پدر از دخترش ایوک ( یک ) فرزند را به یادگار می گرفت.
و این نیز سبب برداشت نادرستی شده بود که می پنداشتند پدری با دختر خود پیوند زناشویی داشته در حالی که دختر چنین پدری پس از زایمان نخستین پسرش را به پدر پیشکش می کرد.
۴ - سَتَر زن
واژه سَتَر در زبان پهلوى به چم فرزند آمده است و واژه ی استر و سترون در گویش پارسى از اين واژه گرفته شده اند.
در آن روزگار چنان چه پسر يا مردى بدون زن و فرزند از جهان در می گذشت خويشان و بستگان او مى بايستى دوشيزه اى را با هزینه خود و به نام آن فرد درگذشته زير نام سَتَر زنى به پیوند زناشویی جوانى دیگردر مى آوردند.
شرط اين گونه پیوند زناشویى این بود كه زن وشوی می پذیرفتند تا يكى از پسران خود را به فرزند خواندگی شخص در گذشته پیشکش کنند.
تا نام کسی که بدون فرزند از جهان در گذشته نیز در خانواده یادآوری شود.
اين نوع زناشویى نیز يكى از برداشت های نادرست بود كه بهانه به دست دشمنان مى داد زيرا هرگاه خواهر درگذشته ای با کسی ازدواج می کرد و می پذیرفت که نخستین فرزندش را به نام برادر درگذشته اش به ثبت برساند آنان می پنداشتند که خواهری با برادرش پیوند زناشویی داشته است.
در حالی که چنین نبوده و خواهر پس از درگذشت ب
2.7K · #ازدواج_با_محارم
بخش (۵)
نتیجه:
چنان چه بدون تعصب بخواهیم رویداد های تاریخی مردم گوناگون را بررسی کنیم آشکار است که گاهی زناشویی با نزدیکان در تاریخ ملت ها روی داده ولی به ادیان نسبتی نداشته است.
فرزندان حضرت آدم و حوا، هابیل و قابیل خواهر وبرادری بودند که با یکدیگر پیوند زناشویی داشتند.
در نسک سپند (:کتاب مقدس) آمده که ساره همسر ابراهیم خواهر او بوده است.
(نسک پیدایش سوره ی ۲۰)
زئوس خدای بزرگ یونان نیز با خواهر خویش ازدواج کرده است.
(ایلیاد ، سرود هفدهم)
کلودیوس امپراتور روم با دختر خود ازدواج کرده و آن را به صورت دات (:قانون) در آورده است.
برخی پادشاهان مصر با خواهران خود پیوند زناشویی داشته اند. و ملکه عیلامی که دو برادر خود را به شوهری داشته است.
بنابراین همانند دیگر رویدادهای رنج آور و غیر انسانی که در تاریخ گذشته ی ملت ها پیش آمده است مانند جنگ و خون ریزی، غارت و چپاول، ستم و بیداد، جنگ های بین ادیان ومذاهب، برده داری ونژاد پرستی و کژروی هایی که اثر ناگوار آن تاکنون هم چنان برجای مانده است.
نمونه هایی از رفتار نادرست و بسیار اندک در برخی از خانواده ها مانند؛
پیوند زناشویی با نزدیکان نیز پیش آمده است که نباید آن را به دینی نسبت داد و پیروان کنونی آن را سرزنش کرد.
به ویژه پیروان بینش پاک اشوزرتشت که پیوسته آهنگ راستی و خردمندی را نواخته اند و نه تنها پیام آورشان چنین رسمی را بنیان نگذاشته است بلکه زرتشتیان نیز در گذر زندگی هازمانی خویش هیچ گاه پیوند زناشویی با خواهر و مادر خویش نداشته و با آن بیگانه بوده اند.
نسبت دادن این گونه دروغ ها ، تهمت و افترایی بیش نیست و گناهی نابخشودنی در پی خواهد داشت.
👇
2.8K · #ازدواج_با_محارم
بخش (۶)
نسبت ناروا به زرتشتیان
در تاریخ گذشته ایران نیز همانند دیگر ملت ها، کژروی هایی به ثبت رسیده که نمونه آن پیوند زناشویی با نزدیکان است.
که برخی از آن ها دروغ پردازی است و بقیه نیز با فرهنگ و دین زرتشت هیچ پیوند و نسبتی ندارد.
زیرا هرگاه در چنین مواردی از موبدان زرتشتی پرسش شده است این عمل را ناشایست و نکوهیده بیان کرده اند.
در یک روایت مسیحی آمده است که یزدگرد دوم در هشتمین سال پادشاهی خود با دخترش ازدواج کرده و سپس او را کشته است.
جالب این که کریستن سن نیز آن را در نسک "ایران در زمان ساسانیان" ، آورده است.
آن چه از زندگی درست یزدگرد در تاریخ داریم او به هنگام آغاز پادشاهی تنها ۱۵ سال داشته و در سال هشتم پادشاهی ۲۳ ساله بوده است.
چگونه ممکن است که در آن سن و سال دختری داشته باشد که بتوان با او ازدواج کرد!
داستان هما و بهمن در شاهنامه نیز مورد دیگری است که به آن اشاره می شود که بهمن دختر خود هما را به همسری خود در آورده است!
چنان چه این داستان روی داده باشد آیا آنان زرتشتی بوده اند یا برپایه ی کدام سفارش اشوزرتشت چنین کاری را انجام داده اند؟
مورد دیگر ازدواج کمبوجیه با خواهر خویش است که هرودت آن را چنین گزارش داده است :
کمبوجیه مردی بود خودسر و کینه جو وسنگ دل که تنها برادر خود بردیا را در جوانی بکشت تا مبادا روزی بر او شورش کند. و پس از آن عاشق دلداده خواهر خود هئوتسا شد و برآن شد تا با او ازدواج کند از آن جا که چنین رسمی در ایران سابقه نداشت از موبدان خواست تا پس از مشورت با یک دیگر، قانونی در دین بیابند که به این کار نادرست او اجازه داده شود.
موبدان که از تند خویی و خشم کمبوجیه نگران بودند به او گفتند "در دات های (:قانون های) ایرانی نگریستیم هیچ داتی
در دین نیست که پیوند زناشویی برادر با خواهر را روا دارد.
ولی داتی هست که شاه در انجام هرکاری آزاد است"
بنابراین اگر چنین رسمی تا زمان هخامنشی شناخته شده بود موبدان سفارش آن را به کمبوجیه نیز کرده بودند!
برخی از پژوهش گران نیز بر این باورند که ازدواج با محارم در بین زرتشتیان وجود داشته ولی پس از آمدن اسلام به ایران از بین رفته است. این نیز نادرست و دروغ است زیرا زرتشتیان پس از ساسانیان هم چنان آداب و رسوم خود را در هر شرایطی مخفیانه پیروی کرده اند.
و تغییری در آن نداده اند. چنان که همه جشن
3.8K · Видео
3.3 MB · click to show
3.3 MB · click to show
🔥توضیح موبد رستم شهزادی
🔥سو استفاده ایرانستیزان از واژه خوات و دتام به معنی ازدواج با محارم
〰️〰️〰️〰️
پ.ن: هرچند این کلیپ قدیمیست و بارها دست به دست شده ولی بازهم ارزش دیدن را دارد.
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
🆔 @Institute_vohman
542 · Видео
cd633890-f8d0-46e6-aa34-17248924c75e.mp4 · 12.5 MB · click to show
cd633890-f8d0-46e6-aa34-17248924c75e.mp4 · 12.5 MB · click to show
🎦 نرخ سوم بنزین تغییر کرد/ سهمیه اول و دوم بدون تغییر
🔹سخنگوی دولت: نرخ کارت جایگاه سوخت از بامداد ۱۷ شهریور به ۱۰ هزار تومان افزایش خواهد یافت.
🔹در جلسات کارشناسی اعداد متفاوتی گفته میشد اما چون رئیسجمهور به مردم قول داده بود همان ۱۰ هزار تومان تعیین شد.
🔹۶۰ لیتر بنزین ۱۵۰۰ تومان و ۵۰ لیتر بنزین ۳۰۰۰ تومان همچنان بدون تغییر ماند.
🔹افزایش قیمت نرخ کارت جایگاه صرف معیشت مردم خواهد شد.
👥#گروه_لاهیجان🚀
🆔@Lahijan_Group
📢#کانال_لاهیجان🚀
🆔@Lahijan_Channel_013
4.6K · Видео
11.8 MB · click to show
11.8 MB · click to show
بر اساس گزارش منابع محلی شماری از اهالی سمنان یکشنبهشب ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ به خوابگاهی که گفته میشود دانشجویان عراقی آنجا ساکن هستند هجوم بردند.
دقیقا پیدا نیست علت این اقدام چه بوده اما برخی مدعی شدند آنها باعث مزاحمت و اذیت و آزار برای دختران شدهاند. برخی مردم میگویند بیشتر ساکنان این خوابگاه دانشجو نیستند و اعضای حشدالشعبیاند.
رایزن فرهنگی عراق در ایران با محکوم کردن تعرض به دانشجویان عراقی، اعلام کرده موضوع را با مقامهای مسئول پیگیری خواهد کرد تا امنیت و حقوق این دانشجویان تضمین شود.
بغداد الیوم گزارش داده که نیروی انتظامی دخالت کرده اما اقدام قابل توجهی انجام نداده است.
587 · Видео
4.6 MB · click to show
4.6 MB · click to show
آبگرفتگی منازل در پی بارش و طوفان شدید در مازندران
نیوز
😁 @Pm_Afshaa
41.1K · Видео
264905282_665458431305462_7337189209193031698_n.mp4 · 5.4 MB · click to show
264905282_665458431305462_7337189209193031698_n.mp4 · 5.4 MB · click to show
💟ساحل زیبای متل قو♥️💃
👥#گروه_لاهیجان🚀
🆔@Lahijan_Group
📢#کانال_لاهیجان🚀
🆔@Lahijan_Channel_013
86 · Видео
15.2 MB · click to show
15.2 MB · click to show
🎥نمایی زیبا تلهکابین نمکآبرود چالوس😍🤩
👥#گروه_لاهیجان🚀
🆔@Lahijan_Group
📢#کانال_لاهیجان🚀
🆔@Lahijan_Channel_013
115 · Видео
295623292_145774524782670_4527741918233193143_n.mp4 · 4.4 MB · click to show
295623292_145774524782670_4527741918233193143_n.mp4 · 4.4 MB · click to show
💟مازندرنیا، شِمه عید مِوارِک😍
✴️سال طبری با فردینه ما (۲ مردادماه) آغاز و با نوروز ما (تیر ماه) تمام میشه💃
✳️مبداء سال طبری از دوم مرداد ۱۳۳ سال پیش از هجرت، مصادف با پادشاهی «قباد ساسانی» و حاکم شدن فرزندش «کیوس» بر تبرستان بودش♥️
💢از اونجا که دوازده ماه سی روزه برابر سیصد و شصت روز میشه، پنج روز اضافه محاسبه نمیشه🤩
💠پنج روز اضافه هر سال پیتِک نامیده میشه و به آخر سال اضافه میشه، اهالی سعی میکنند که این پنج روز رو در دامان طبیعت استراحت کنن و به ششمین روز اضافه سالهای کبیسه ششک گفته میشه😍
👥#گروه_لاهیجان🚀
🆔@Lahijan_Group
📢#کانال_لاهیجان🚀
🆔@Lahijan_Channel_013
86 · 🔲 🔲 🔲 «هویت ایرانی» پیش از «دولت-ملت» مدرن: شاعران بزرگ و مسئله تداوم تاریخی ایران
🔲
🔳 شاهنامهٔ فردوسی، بوستان، گلستان و غزلیات سعدی و حافظ، رباعیات خیام و هزاران نشانهی دیگر، خانهٔ مشترک حافظهٔ ما ایرانیاناند؛ اینها نه دارایی یک تیره و دودمان ویژهاند، نه ابزار سروری یک نظام سیاسی ویژه، بلکه سرپناهی فرهنگی برای همهٔ مردمانی هستند که در این جغرافیای زبانی و تاریخی زیستهاند. اما انکارِ این میراث، همیشه در قالبِ انکار صریح روی نمینهد. نفی تعلق این میراث به ملت ایران (در یکپارچگی آن) ، امروز در چهرهای پنهانتر خود را مینماید: با مسئلهساز کردن "صفت ملی". برآنند که چون در زمان فردوسی یا حافظ، nation-state مدرنی در کار نبوده است، بهرهجستن از واژهٔ «ملت» یا «شاعر ملی»، برای کسانی مانند فردوسی یا نظامی و خاقانی نادرست است.
میگویند چون در غزل حافظ حتی یک بار هم نام «ایران» نیامده، پس او دغدغهٔ ملی نداشته؛ اما نمیپرسند چرا حافظ خود را از تبار جمشید و فریدون و کیخسرو میفهمد، نه از نوادگان آگاممنون، تمیستوکل، اسکندر یا ژولیوس سزار؟ فراموش میکنند که هویت ملی، همیشه نیازمند برگفتن آشکار نیست؛ بلکه بیشتر در بافتِ استعارهها، یادمانها و یادگارهای تاریخی، حسهای جمعی و انتخابهای حافظهای ریخت یافته است. وقتی سعدی از هرمز و انوشیروان (برای بیان برترین ایدئالهای فرهنگی ایرانیان) سخن میگوید، یا خاقانی بر ویرانهٔ مداین میگرید، یا نظامی گنجوی ایران را «دل جهان» مینامد و زیباترین جلوههای فرهنگ ایرانی را در چهره کسانی مانند خسرو پرویز و شیرین و نیز هفتپیکر بهرام گور (و دیگر داستانهای ایرانی) نگارگری میکند، دارند نظام ارجاعیای را بازتولید میکنند که «هویت و کیستی ایرانی» ما را بر شانههای فرهنگ و تاریخ این کهن بوم و بر استوار میسازد.
ملت، پیش از آنکه یک پروژهی سیاسی باشد، یک افق مشترکِ یادها، رنجها، آرزوها و روایتهاست (از «یادگار زریران» گرفته تا «دماوندیه» ملکالشعرای بهار، از «آخر شاهنامه» مهدی اخوان ثالث و «آرش کمانگیر» سیاوش کسرایی تا اشعاری میهنی شهریار تبریزی:
روز جانبازی است ای بیچاره آذربایجان
سرتو باشی در میان ، هرجا که آمد پای جان
ای بلا گردان ایران سینه زخمی به پیش
تیرباران بلا باز از تو می جوید نشان
کاخ استقلال ایران را بلا بارد به سر
پای دار
582 ·