گپستان کانون ادبی دانشجویان فنی_کاف

سلام ان‌شاءالله برای دیدن بشه که بیام

قسم به فقر که حلّال رنگ ایمان است قسم به «نان» که میان حروف «انسان» است قسم به سگ که نمی‌ترسد از وفاداری قسم به مرد که تا بوق سگ پیِ نان است! قسم به «درد» که از هر طرف که می‌بینیش یکی‌ست، خیره از آن سان که حال «نادان» است قسم به مردم نادان که با کمال قصور خیال می‌کند از پیروان لقمان است! قسم به خون که روان است سوی نیشابور قسم به «چشم» که سوغات فتح کرمان است قسم به گندم ری گرچه مدتی‌ست مدید خراج خاصهٔ دولتسرای طهران است! بقای سلطنت هیچ‌کس نمی‌بینم مگر خدا که به ذات از قدیم سلطان است... #حسین_جنتی

🔲⭕️لپ تاپم را با من دفن کنید: زندگی به سبک تحصیل کردگان بی سواد! سایمون کوپر ژورنالیست در فایننشال تایمز می نویسد: دستگاه‌های دیجیتال باعث شده‌اند ما یعنی انسان‌های امروزی، «بیشتر» از هر دورۀ دیگری در تاریخ بشریت بخوانیم. اما دیگر مثل قبل نمی‌خوانیم. خواندنِ دیجیتال، به تجربه‌ای تکه‌تکه، سرسری و سطحی تبدیل شده. بنابراین شاید تعداد کلمات خیلی زیادی در روز بخوانیم، ولی همۀ آن‌ها در قالب متن‌های چند کلمه‌ای یا نهایتاً چند خطی است. حال اگر بخواهیم همان تعداد کلمه را در قالبِ یک متن واحد بخوانیم، با دشواری بسیاری مواجه می‌شویم. زیرا درک متنی طولانی نیازمند مهارت‌ «خواندن عمیق» است. این روزها هیچ کس متن های طولانی را نمی خواند. بیش از نیمی از افراد همین متن را تا انتها نمی خوانند. انسان‌ها در خواندن متن‌های طولانی به مشکل خورده‌اند. مجموعه‌ای بیش از دوهزار ناشر، محقق، کتابدار و نویسنده و دانشگاهی سراسر جهان، چندی پیش در  مانیفستی اعلام کردند: «خواندنِ دیجیتال» در حال تخریب عادتِ «خواندن عمیق» در میان ماست. خواندن عمیق نقشی حیاتی در تمدن بشری داشته. استیون پینگر، روان‌شناس آمریکایی می گوید از اواخر قرن هفدهم با رواج خواندنِ متن‌های طولانی در بین مردم، توانایی همدردی با دیگران افزایش یافت. مردم با خواندنِ متن‌های طولانی دربارۀ زندگیِ دیگر انسان‌ها، توانستند دنیا را از چشم آن‌ها ببینند و تأثیر بسیار مهمی در تغییر نگرش آن‌ها دربارۀ موضوعاتی مثل برده‌داری، شکنجه و استبداد گذاشت. خواندنِ عمیق باعث رویدادهای دوران‌سازی مثل انقلاب آمریکا و انقلاب فرانسه شد. ماریان وولف، محقق آمریکایی، می‌نویسد: ما در دنیای آنلاین دائماً در حال اسکرول‌کردن، نصفه‌نیمه خواندن یا ذخیره‌کردن متن‌هاییم تا در آینده‌ای نامعلوم آن‌ها را بخوانیم، چون این رسانه ها برای خواندنِ عمیق طراحی نشده اند. (بارنویسی شده از این منبع:نشریه ترجمان) یکی از دوستانم به شوخی می گفت می خواهم وصیت کنم لپ تاپم را با من دفن کنند چون کلی فایل ذخیره کرده ام که بعدا بخوانم و احتمالا تا زمان مرگ فرصت نمی کنم که بخوانم شان تحلیل و تجویز راهبردی: ما در دام سه گانه Skimming, Scanning, Scrolling (3S) افتاده ایم. ترجمه شان می شود نگاه گذرا، جستجوی سریع، رد کردن یا رد شدن از مطالب برای دیدن مطلب بعدی. خب این چه مشکلی ایجاد می کن

هر آنچه نقد در آن جایی نداشته باشد، دشمن اندیشه است.

خوشبختی انسان در گرو پذیرش خویشتنِ خود است.

بی‌ کیمیای مستی تبدیل غم محال است یا مِی حلال فرما یا غم حرام گردان... #نظیری‌_نیشابوری @khalvatepenhan

بر درگه خلق، بندگی ما را کشت هر سو پی نان دوندگی ما را کشت فارغ نشویم یکدم از فکر معاشای ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت!

روزگارم خوش نیست؛ حالم، حال دانش آموزیست که تمام سوالات هندسه را میداند و اما در جلسه‌ای امتحان ذهنش فلسفه بافی می‌کند از تفکرات نیچه می‌گوید از شعرهای فروغ از نقاشی‌های ونگوگ. روزگارم خوش نیست؛ تمامی وجودم را اندیشه‌ها دردناک فراگرفته است. می‌اندیشم به بانگ کلاغ‌ها به چهره‌ای گل شبدر به سیاهی یک رنگ به عدد سیزده به سادگی کودکی کندذهن به زشتی یک صورت. می‌اندیشم؛ در وجود هر چیزی که بد می‌پنداریم. آیا همه‌ای آن‌ها انتخاب کرده‌اند؟ می‌اندیشم، به اندیشه وجودی همه‌ای آن‌ها. خوب می‌دانم، کلاغ هم دوست داشت کبوتر باشد شبدر آه می‌کشد از دیدن گل رز عددی نحس که بیست بودن را می‌خواست سیاه شرمگین می‌شود از سیاهی افکار کودک کند ذهن می‌خندد به احمق بودن یک دانش آموز باهوش رخ‌ها حقیقت نهان نمی‌گویند. اما، بسیاری نمیدانند، نمیدانند و بر هر چیزی برچسبی بی‌رحمانه می‌زنند. می‌اندیشم به هر آنچه که اندیشیدن در آن راه ندارد.

دچار؛ دچار مفهوم‌زدگی بی‌حاصل.