စုံစီနဖာအသံများ

တပခဂွင်က စစ်သတင်းလေးအချို့ ရထားတာရှိပါတယ်။ သတင်းသေချာမှုက ၁၀၀%ပါပဲဗျာ။ မတင်ဖြစ်သေးတာက တင်သင့်လား မတင်သင့်လား စောင့်ကြည့်နေလို့ပါဗျာ။ မီဒီယာတွေထက်မှာတော့ မတွေ့ရသေးပါဘူး။ နီပိန်းနဲ့ ပဒက်အားပေးမီဒီယာတွေဘက်ကတော​့ တင်မှာမဟုတ်ပါဗျာ။ ဘာလို့ဆို သူတို့ခံလိုက်ရတဲ့သတင်း ဖြစ်နေလို့ပါ။ ဒါမျိုးဆို ဖုံးဖိပြီး ဘယ်တော့မှတင်မှာမဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေကို တိုက်ပွဲနဲ့ဝေးတဲ့ ရန်ကုန်လိုမြို့ကြီးပြကြီးတွေနဲ့ နိုင်ငံခြားရောက်နေတဲ့ ပြည်သူတွေကတော့ ဘယ်တော့မှသိမှာမဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ သူတို့သိတာ fbသတင်းလောက်ပဲ သိကြတာပါ။ ဒါတောင် နီပိန်းမီဒီယာတွေဖြစ်တဲ့ ခေတ်ပျက်၊ မိစိမ တို့သတင်းလောက်ပဲကြည့်ပြီး တိုက်ပွဲဖြစ်လိုက်တိုင်း စစ်တပ်ကဘယ်လောက်သေ၊ ဘယ်လောက်ထွက်ပြေး ဒါတွေလောက်ပဲ ဖတ်ပြီး ကျေနပ်အားရနေကြတာပါ။ ဒါတွေကိုပဲ အမှန်ထင်နေကြတာပါဗျာ။ တကယ်တမ်း စစ်မြေပြင်တိုက်ပွဲတွေနဲ့ လက်တွေ့နေထိုင်နေရတဲ့ ပြည်သူတွေကတော့ လိုင်းပေါ်မှာ သိပ် မတွေ့ရတဲ့ ဖြစ်ရပ်မှန်၊ သတင်းမှန်တွေကို သိပြီးသားပါဗျာ။ နီနီစိမ်းစိမ်း နှစ်ကြာလာတာနဲ့အမျှ စစ်ပွဲတွေကို မုန်းတီးနေကြပြီး မိမိရပ်ရွာမှာပဲ အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်လုပ်ကိုင်စားသောက်ချင်နေကြပါပြီဗျာ။ တိုက်ပွဲဆိုတာ နှစ်ဖက်အထိအခိုက်တွေ ရှိကြပါတယ်။ သူက စားလိုက်၊ ကိုယ်က စားလိုက် ပွဲတွေလည်းရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လိုင်းပေါ်မှာလို စစ်တပ်ဘက်ကပဲ ကျနေပြီး ပဒက်တွေက မကျသယောင်နဲ့ ဝါဒဖြန့်ကာ သတင်းရေးနေကြတဲ့ နီပိန်းမီဒီယာတွေ၊ လော်ဘီတွေကို အဓိက ပြောလိုချင်းဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။ စာရေးသူတို့ တပခကလည်း သတင်းလျှို့ဝှက်တဲ့အထဲ ပါပါတယ်။ တော်ယုံတိုက်ပွဲဆို မီဒီယာပေါ် မတင်ပါဗျာ။ တပ်တည်တပ်လှုပ် အလွန် လျှို့ဝှက်တဲ့ တပ်တွေထဲမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ တချို့သတင်းတွေဆို နီပိန်းမီဒီယာတွေက အရင်ဝါဒဖြန့်တင်ကာမှ နောက်ကပြန်ချေပပြီး သတင်းလိုက်တင်တာတွေ့ရပါတယ်။ တချို့အကျိုးအမြတ်ရခဲ့တာလေးတွေတောင် မီဒီယာထက် သတင်းတင်တာ မတွေ့ရပါဘူး။ လောလောဆယ် သတင်းအမြည်းကျွေးပါမယ်။ တပခရဲ့ ပဲခူးအရှေ့ခြမ်းဂွင်တွေထဲမှာ တချို့ဂွင်တွေကို ငှက်နဲ့အစာကောက်တာတွေရှိတယ်။ ဒီထဲမှာစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက ဒရုန်းကိုယ်စီနဲ့ သူချကိုယ်ချ ဂွင်တစ်ခု ရှိတယ်။ ပဒက်က လာချလိုက်၊ တပ်က ပြန်ချလိုက်ပေါ့။ တပ်က ချလိုက်တဲ့ ဒရုန်းတစ်ခုက Knuငပွေးနဲ့ ပဒက်စုဖွဲ့ရာ နေရာတစ်နေရာကို ကွက်တိ။ ပဒက်တွေမသာပေါ်တဲ့သူပေါ်၊ ဒဏ်ရာ ရတဲ့သူရ၊ ပွထနေတာပဲ။ ဒါမျိုးကို နီပိန်းမီဒီယာတွေကတော့ သတင်းဖုံးပြီး တင်မှာမဟုတ်ပါဘ

ခေတ်သစ်စစ်ပွဲ ခု ဖြစ်နေတာက ခေတ်သစ်စစ်ပွဲတွေပါ။ အရင်ခေတ်ကတိုက်ပွဲတွေနဲ့ နှိုင်းယဥ်ပြီး စာအုပ်ကြီးအတိုင်း လုပ်နေလို့မရတော့ပါဘူးဗျာ။ အမြဲတမ်း မဟုတ်ရင်တောင် တိုက်ရမယ့် တိုက်ပွဲနဲ့ နယ်မြေအခြေအနေပေါ်မူတည်ပြီး စစ်ဗျူဟာတွေကို တစ်ပွဲတိုး ပြောင်းသင့်ပြောင်းရပါမယ်၊ ပြင်သင့်ပြင်ရပါမယ်။ အရင်ခေတ်က နည်းဗျူဟာတွေ၊ ဖွဲ့စည်းပုံတွေ အတိုင်း တိတိကျကျ လိုက်နာပြီး လုပ်ဆောင်နေလို့ အဆင်မပြေတော့ပါဘူး။ ဒီနည်းဗျူဟာတွေဆိုတာကလည်း စာရေးသူတို့ထက် တာဝန်ရှိ တပ်မတော်ခေါင်းပေါင်းတွေက အဆဆအရာရာ ပိုနားလည်ပါတယ်၊ ပိုသိပါတယ်၊ ပိုကျွမ်းပါတယ်။ စာရေးသူတို့ကတော့ အကြံပေးယုံသပ်သပ်ပါ။ ဥပမာပြောရရင် စစ်ကြောင်းတွေမှာ လက်နက်နဲ့လူအင်အားဖွဲ့စည်းပုံရှိပါတယ်။ တပ်စိတ်တွေ၊ တပ်စုတွေ၊ တပ်ခွဲတွေမှာ ကိုင်ရမယ့် လက်နက်အမျိုးအစားအသီးသီးရှိပါတယ်။ ရိုင်ဖယ်ဘယ်နှစ်လက်၊ စက်လက်ဘယ်နှစ်လက်၊ RPJဘယ်နှစ်လက်၊ စနိုက်ပါ ဘယ်နှစ်လက် စသဖြင့်ပေါ့။ ဒါတွေ​က အရင်ခေတ်ကတော့ ရန်သူက ခုလောက် လက်နက်၊နည်းပညာ မဖွံ့ဖြိုးသေးတဲ့အတွက် အဆင်ပြေကောင်းပြေနိုင်ပါတယ်။ ခု လက်ရှိလည်း ​အညာဒေသလို ပြည်မတိုက်ပွဲတွေအတွက် အဆင်ပြေနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် တောတောင်ထူထပ်တဲ့ တောင်ပေါ်ဒေသလို တိုက်ပွဲတွေအတွက်ကြတော့ အဆင်ပြေချင်မှပြေတော့မှာပါ။ ဘာလို့လည်းဆို ရန်သူကလည်း လက်နက်နဲ့ နည်းပညာမြင့်လာကြလို့ပါပဲ။ ဥပမာ ကရင်နဲ့ ရခိုင်ဘက်မှာဆို ရန်သူတွေက စနိုက်ပါတွေကို ဖောဖောသီသီ သုံးကြတာတွေ့ရတယ်။ မိမိစစ်ကြောင်းတွေကို စနိုက်ပါနဲ့ အဝေးကနေ ထောက်ထားတယ်။ မိမိစခန်းတွေကို စနိုက်ပါနဲ့ လာလာချောင်းပြီး အမှည့်ချွေတယ်။ တပ်က ဘာမှပြန် မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဒီလိုနဲ့ တိုက်ပွဲကမစရသေးဘူး။ မိမိအင်အားက သုံးပုံတစ်ပုံ လောက် ပြုန်းတီးကုန်ပြီ။ ဖွဲ့စည်းပုံက မပြည့်တော့။ တကယ်တမ်း တိုက်ပွဲလည်းဖြစ်ရော ရှုံးရော။ ဒါကြောင့်မို့ စာရေးသူသာ တပ်မတော်တာဝန်ရှိသူဆို တိုက်ပွဲနယ်မြေအလိုက် လက်နက်ဖွဲ့စည်းပုံကို တစ်ပွဲတိုးပြင်သင့်ရင်ပြင်မယ်။ တောတောင်ထူထပ်ရင် စနိုက်ပါတွေကို ဖောဖောသီသီသုံးမယ်။ စစ်ကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ပုံမှန် စနိုက်ပါ၅လတ်လောက်သုံးရင် ၁၀လတ် အလတ်၂၀လောက်ပိုသုံးပစ်မယ်။ အဓိက ရန်သူဆော်သလို ပြန်ဆော်လို့ရဖို့ပဲမလား။ စနိုက်ပါအဖွဲ့ငယ်လေးတွေခွဲပြီးတောင် ရန်သူကို ပျောက်ကြားနည်းနဲ့ ပြန်ချလို့တောင်ရတယ်။ လက်နက်ပေါ်မူတည်ပြီး အမျိုးမျိုး ဗျူဟာပြောင်း စစ်ကစားလို့ရတယ်။ စာရေးသူကတော့ စနိုက်ပါကို ဥပမာပေးပြီး အကြံပေးယုံသပ်သပ်ပါပဲ။ ပြောရရင်တော့ တ

မိအေးနှစ်ခါနာ မဖြစ်စေဖို့ ခု ဆိုရှယ်မီဒီယာတွေတော်တော်များများမှာ အများအပြားတွေ့လာလို့ မသိသေးတဲ့ ပြည်သူတွေကို သတိပေးချင်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် Tiktokပေါ်မှာ အများဆုံး တွေ့ရတတ်ပါတယ်။ ဒါက ဘာလဲဆိုတော့ တပ်က ဗိုလ်ကြီးလိုလိုဘာလိုလိုနဲ့ ပုံတွေဘာတွေတင်ပြီး ပေါ်တာဆွဲခံရတဲ့ လူငယ်တွေကို ပြန်လိုက်ထုတ်ပေးသည် ဆိုပြီး ရေးတင်လာကြတဲ့ပိုစ့်တွေ တော်တော်များများ တွေ့မြင်လာရပါတယ်။ အဲ့တာ သွားမယုံပါနဲ့။ လူလိမ်ပါ။ ခေတ်နဲ့အညီလိုက်ပြီး ပြောင်းလဲအသုံးချနေတဲ့ လိမ်နည်းတမျိုးပါပဲ။ ပုံလည်း သူ့ပုံအစစ်မဟုတ်ပါဘူး။ ပုံတွေ ၊နာမည်အမှန်ကြီးတွေ တင်တာတွေ့လို့ တကယ်ထင်ပြီး သွားမယုံလိုက်ပါနဲ့။ ခံလိုက်ရပါမယ်။ တလောက ဗိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ဆို tiktokမှာ သူ့ပုံနဲ့ သူ့နာမည်နဲ့ဖွင့်ထားတဲ့ အကောင့်အတုတစ်ခုကိုတွေ့လို့ အဲ့တာ သူ့အကောင့်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းခဲ့တာတွေ့လိုက်ရပါသေးတယ်။ အဲ့လို စစ်သားဟန်ဆောင် လူလိမ်တွေက လူရည်လည်ပါတယ်။ ပီရိပါတယ်။ လူလိမ်ပါဆို မလည်ပဲ ဘယ်နေမလဲဗျာ။ ဘယ်နေ့ ဘယ်တိုင်းရုံးမှာ ဘယ်သူ့ကို သွားထုတ်ပေးခဲ့ရတယ်။ ဘယ်နေ့ ဘယ်နေရာမှာအဆွဲခံလိုက်ရတဲ့ ဘယ်သူ့ကို တစ်ပတ်အတွင်း လိုက်ထုတ်ပေးခဲ့တယ်။ စသဖြင့် နည်းမျိုးစုံ ယုံအောင်ပြောပါတယ်။ တချို့ဆို ကိုယ့်အကောင်အတုနဲ့ ကိုယ် ကွန်မန့်ပြန်ရေးပြီး '' ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်မတူလေးကို ဒီဗိုလ်ကြီး လိုက်ထုတ်ပေးတာပါ '''စတဲ့ ကွန်မန့်လိုမျိုး လူတွေယုံအောင် ရေးကြပါတယ်။ မသိတဲ့သူက ကွန်မန့် ဖတ်ပြီး တကယ်ထင်တာပေါ့ဗျာ။ အဲ့လိုနဲ့ တချို့က ကိုယ့်သား၊ကိုယ့်တူ ပေါ်တာနောက်ပါလို့ အားကိုရှာပြီး အဲ့ဒီ လူလိုက်ထုတ်ပေးသည် ဆိုတဲ့ ဗိုလ်ကြီးဆိုသူကို ဆက်သွယ်ပြီး ထုတ်ခိုင်း။ ဟိုက သိန်းဘယ်နှစ်ဆယ်၊ဘယ်နှစ်ရာ ကုန်မှရမယ်ပြော။ အဲ့မှာ ရှိတာပေါင်နှံရောင်းချပြီး ပေး။ အဲ့မှာတင် လိမ်ပြေးရော။ ပြီးပြီ။ ကိစ္စပြတ်ပဲ။ မိအေးနှစ်ခါနာယုံမကဘူး၊သုံးခါလောက်နာတယ်။ ဘာလို့ဆို ကိုယ့်သား၊တူ ပေါ်တာဆွဲခံရတာက တစ်ခါ နာ၊ လူလိမ်ခံရတာက တစ်ခါနာ၊ ပိုက်ဆံရှာတာက ကိုယ့်ပိုက်ဆံဆိုထားတော့၊ သူများဆီက အကြွေးနဲ့ ငွေတိုးပေးချေးထားရတာဆို တစ်ခါနာ စုစုပေါင်းသုံးခါနာ ဖြစ်သွားရော။ ဒါကြောင့် လိုင်းပေါ်ကလူတွေကို သိပ်မယုံပါနဲ့။ ဒါဆို အဲ့လိုပေါ်တာဆွဲခံရရင် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆို အကောင်းဆုံး အကြံဉာဏ်တစ်ခုပေးမယ်။ နေရာဒေသအလိုက်တော့ အနည်းငယ် ကွာခြားနိုင်တာပေါ့လေ။ အရင်ဆုံး မိမိတူ၊သား ပေါ်တာဆွဲခံလိုက်ရတယ်ဆိုပါဆို့။ အဲ့လိုသိတာနဲ့ မိမိတို့မြို့ရဲ့ နီးစပ်ရာ ရဲစခန်းတွေကိုသွားကြည့်ပါ။

ခြောက်ချက် နမူနာ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံး၊လေးရက်လောက်က စာရေးသူရဲ့ နှစ်အိမ်ကျော်ဖြစ်တဲ့ ဘကြီးအောင်စံရဲ့အိမ်မှာ စကားဝိုင်း စည်ကားနေပါတယ်။ စာရေးသူအပါအဝင် ဘကြီးအောင်စံရယ် သူ့တူ ငပေါ်ရယ်အပြင် တခြား နှစ်ယောက်ပါပါသေးတယ်။ စကားဝိုင်းက အစကတော့ ဟုတ်တုတ်တုတ်ဗျာ။ ရာသီဥတုအကြောင်း၊ သာကြောင်းမာကြောင်း၊ ဆန်စျေးစပါးစျေး စတဲ့ ထွေရာလေးပါးတွေ ပြောနေတုန်းက တက်ညီလက်ညီ အတိုင်ဖောက်ညီညီပဲဗျို့။ ဘယ်လိုကနေ ဘယ်လိုစမှန်းမသိ စခဲ့တဲ့ နိုင်ငံရေးဘက်လည်းရောက်ရော စကားဝိုင်းက ဘုကလန့်တွေ ဖြစ်လာပါရောလား။ ဒီလူငါးယောက်ထဲမှာ ငပေါ်တစ်ယောက်တည်း အနီကြောင်ဗျ။ ထုံးစံအတိုင်း တပ်မတော်မုန်းတီးရေးဝါဒ စွဲကိုင်ထားသူ။ စစ်တပ်ကျေးဇူး မူးလို့ရှူစရာမရှိဘူးတို့ ၊နိုင်ငံမှာ စစ်တပ်မရှိလည်းဘာမှမဖြစ်ဘူးတို့ လို အတွေးအခေါ်တွေ ရိုက်သွင်းထားသူ။ သူက စစ်တပ်လုံးဝမကောင်းကြောင်းတွေပဲပြောပြီး တခြားသူတွေကိုလည်း အကန်တွေပဲ ပြောနေခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမှာတင် သူ့ဘကြီးဖြစ်တဲ့ ဘကြီးအောင်စံက မနေနိုင်တော့လို့ ဒေါကြီးမောကြီး ထပြောပါရော။ "ဟေ့ကောင် ငပေါ်ရ၊ စစ်တပ်ကောင်းလား မကောင်းလား မင်းလူပျိုပေါက်အရွယ်က ရွာဘုရားပွဲမှာ ရန်ဖြစ်တာမှတ်မိလား။ အဲ့တုန်းက မင်းတို့အဖွဲ့နဲ့ တခြားရွာကအဖွဲ့တွေ ရန်ဖြစ်ပြီး မင်းခေါင်းရိုက်ခွဲခံခဲ့ရလို့ သတိလစ်နေချိန် ပွဲခင်းလုံခြုံရေးယူပေးနေတဲ့ စစ်သားတွေ အချိန်မီရောက်လာခဲ့လို့ လူစုကွဲပြီး မင်းကို ဆေးခန်း အမြန် ပို့ပေးနိုင်ခဲ့တာကွ။ အဲ့စစ်သားတွေသာ အချိန်မီရောက်မလာခဲ့ရင် မင်းခေါင်းသွေးထွက်လွန်ပြီး သေတာကြာပြီကွ။ မင်းအဖေတွေကောင်းလို့ မင်းမသေခဲ့တာကွ။မင်းခေါင်းက ခြောက်ချက်ချုပ်ထားရတဲ့ ဒဏ်ရာကို ပြန်စမ်းကြည့်စမ်း ခုထိ ဒဏ်ရာအကွဲကြောင်းကြီး ရှိနေတုန်းကွ။'' ဘကြီးအောင်စံရဲ့ အပြောကို ငပေါ်ခမျာ ဘာမှပြန်မပြောနိူင်ပေ။ သူ့ကြည့်တော့ ခေါင်းလေး တစမ်းစမ်းနဲ့။ ဒီမှာတင် စကားဝိုင်းလည်း သိမ်းသွားကြပြီး အသီးသီး ပြန်ကြပါတော့တယ်။ ဟုတ်လည်းဟုတ်တာပဲ။ မြန်မာနိုင်ငံတစ်ခုလုံးမှာ စစ်တပ်မလိုဘူး မပြောနဲ့၊ တောရွာလေးမှာ ဘုရားပွဲတွေလုပ်ရင်တောင် စစ်တပ် လိုတယ်။ ရဲ၊ မီးသတ် လော​က်နဲ့ပင်မရ။ စစ်သားမှ ကြောက်ကြတယ်။ ဒါတောင် တချို့အရပ်တွေဆို စစ်သားထက် ဘုန်းကြီးကို ပိုကြောက်ကြတယ်။ ပွဲလုံခြုံရေးကို ဘုန်းကြီးတွေက ကြိမ်လုံးတွေကိုင်ပြီး စောင့်ကြရတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ မြန်မာပြည်မှာ ဘုန်းကြီးနဲ့ စစ်သားက မရှိမဖြစ် အလိုအပ်ဆုံးပါပဲ။ ရွှေဟင်္သါ

ဂျော့ရှုဝါဗန် ဂျော့ရှုဝါဗန်တဲ့။ ချင်းလေး ပေါ့။ ဒီကနေ့ စာရေးသူတို့ရပ်ကွက်ထဲတင်မက မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံး တစ်ခဏသာ ငြိမ်းချမ်းရေးရသွားသည်ဟု ဆိုရလေမလား။ တစ်နိုင်ငံလုံး၊တစ်ပြည်လုံး ဂျော့ရှုဝါဗန်မှ ဂျော့ရှုဝါဗန် ။ စာရေးသူတို့ ရပ်ကွက်ထဲမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။ ဂျော့ရှုဝါဗန်ရဲ့ပွဲကို ကလေးရော ဘုန်းကြီးပါမကျန် နည်းမျိုးစုံနဲ့ စောင့်ကြည့်ကြသည်။ တချို့က စလောင်းရှိတဲ့အိမ်မှာ စုကြည့်ကြသလို တချို့ကလည်း ဖုန်းနဲ့ပင် ဆော့ဝဲဒေါင်းပြီး ကြည့်ကြတယ်။ တစ်ခုထူးခြားတာက ရပ်ကွက်ထဲက အိမ်တစ်အိမ်မှာတော့ လူအပြည့်ပါပဲ။ အားလုံးက ဂျော့ရှုဝါဗန် ထိုးနေရင် ညာသံပေးလိုက်၊ ခံရနေရင် ငြိမ်နေလိုက်နဲ့ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ အားပေးနေကြတယ်။ အလုပ်ရှိတဲ့သူတွေတောင် ခဏရပ်ပြီး အားပေးကြတယ်။ တချို့ ခြေလျှင်မလာနိုင်တဲ့ အဘိုးကြီးတွေကိုဆို ဆိုင်ကယ်နဲ့ပင် သွားကြိုကြတာရှိတယ်။ အားလုံးက စည်းစည်းလုံးလုံးပါပဲ။ ဒီအချိန်မှာ အနီမရှိဘူး၊ အစိမ်းမရှိဘူး။ စစ်တပ်မရှိဘူး၊ pdfမရှိဘူး။ Nldမရှိဘူး၊Usdpမရှိဘူး။ နိုင်ငံရေးမရှိဘူး၊လူမျိုးရေးမရှိဘူး။ ဘာမုန်းတီးရေးမှမရှိဘူး။ အားလုံးဟာ တို့မြန်မာနိူင်ရမယ်စိတ်ပဲရှိတယ်။ အားလုံးဟာ ဂျော့ရှုဝါဗန် နိုင်ရမယ်ပဲ။ ချင်းဖြစ်နေလို့ အားမပေးဘူးဆိုတာမရှိဘူး။ ဗမာမဟုတ်လို့ အားမပေးဘူးဆိုတာမရှိဘူး။ ဗုဒ္ဓဘာသာမဟုတ်လို့ အားမပေးဘူးဆိုတာမရှိဘူး။ဝါစိမ်းနီမြန်မာအလံခြုံထားတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံသား၊ မြန်မာတိုင်းရင်းသားတစ်ယောက်ဘက်ကနေပဲ အားပေးကြတယ်။ ဒီကြည့်နေတဲ့လူတွေထဲမှာလည်း အနီရောအစိမ်းတွေရော အကုန်ရောနေတာပါပဲ။ ဂျော့ရှုဝါဗန်ကြောင့် အကုန်စည်းလုံးသွားကြတယ်။ ဂျော့ရှုဝါဗန်ကြောင့် တစ်ခဏတာ ငြိမ်းချမ်းရေး ရသွားတယ်ဆိုရင်လည်း မမှားပါဘူး။ ဒါမျိုး အမြဲတမ်းဆိုရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်လေမလဲ။ ဒီလိုစည်းစည်းလုံးလုံးနဲ့ဆို ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်လေမလဲ။ တွေးရင်းတောင် မျက်ရည်ဝဲမိပါတယ်။ မြန်မာတစ်နိုင်ငံလုံး၊ မြန်မာ ပြည်သူပြည်သားတွေအကုန်လုံး ငြိမ်းချမ်းရေးအမြန်ရပြီး စည်းစည်းလုံးလုံးနဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်းနေထိုင်ကြရပါစေလို့ ရင်ထဲကပင် ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးလိုက်ရပါတယ်ဗျာ။ ရွှေဟင်္သါ