Replymessage unavailable
به نظرم اول از همه باید بدونه که این حجم از خستگی و ناامیدی بعد از چند سال فشار قابل درکه، ولی الان مهمترین چیز اینه که با فکر خودکشی تنها نمونه و حتماً این افکار رو خیلی جدی به روانپزشکش بگه. از نگاه دینی هم هر سختیای نشانه رها شدن انسان از طرف خدا نیست؛ خیلی وقتها امتحان، رشد، یا نتیجه شرایط جسمی و روانی و عوامل مختلف زندگیه. درمان، دارو و کمک تخصصی هم منافاتی با توکل نداره و خودش میتونه وسیله لطف خدا باشه. فعلاً به جای اینکه دنبال علتهای سنگین مثل طلسم و... بگرده، بهتره قدمبهقدم روی درمان، حمایت خانواده و کنترل این موجهای ناامیدی تمرکز کنه. خداوند شرایط و رنجی که آدم کشیده رو میبینه و با عدالت حساب میکنه.