سیب سرخ حوا 🍎 Eva's Red Apple

دیدید بعضی وقتا دارید به عکس یکی همینجوری نگاه می کنید بعد یه حس بدی بهتون دست میده؟ حالا نه بیچاره حرفی زده‌..؛ نه اصلا کاری کرده.. ولی به راستی چرا؟؟ و از اون موقع هنوز خیره به عکسِ اون بنده خدا برای کشف ظرفیت ها...! حالا چی.. تازه نه این بیچاره رو دیدیم؛ نه اصلا می شناسیمش! باور کن روحِ بدبختشم اصلا خبر نداره دارید به عکسش نگاه می کنید. پس این همه گارد واسه چیه؟؟ چه هیزمِ ت....! در زبان تخصصیِ روانشناسی بصورت شماتیک یک سوال همیشه وجود داشته که به خوبی تونسته این پارادوکس همیشگی رو حل کنه که: «مگه خدایی نکرده پدر کشتگی داریم با هم؟!» اصطلاحا‌‌‌... اما در کمال تعجب می بینیم اون پارادوکس همیشگی مونده و حل نشده و بازم اون حسِ بد و به یارو.. داریم هنوز! و خیلی ناخوداگاه و بسیار هم غیر ارادی گارد می گیریم..! ولی به راستی چ....! بعدشم آخرش به طریق وحی یا یه چیزی شبیه به همین مسائل (خودشم یه دَفِه ای!) یادت میاد که مشکل از زاویهٔ عکسشه بدبخت!! در واقع اگر توجه کنید، تمام عکس هایی که از هیتلر بجای مونده، از زاویه پایین «برای بزرگ نمایی» از «لو انگل» Low Angle Shot یا همون «نمایِ از پایین» گرفته شده و این زاویه مفهوم یا پیامی از گرندیوسی «خودبزرگ بینی» داره و یا اساسا بازتابِ انگاره ای از خودشیفتگی اون فرد بصورت رفلکتیو و سوبجکتیو هست. حالا برعکس این هم صادقه که برای کوچک نمایی استفاده میشه: «های انگل» High Angle Shot یا همون «نمای از بالا» که جایگاه فرد رو وارونه و سخیفانه نشون میده خدا شاهده. نمای از روبرو هم «آی‌لِوِل» Eye-Level Shot یا «نمایِ هم‌ سطحِ چشم» ِ که معرف حضورتون هست. هیچی دیگه؛ خلاصه نگم براتون... ۱۵/۴/۲۵۸۵ #مسعود