سیب سرخ حوا 🍎 Eva's Red Apple

آینده رو افراد می سازن خب. خودش که ساخته نمیشه خود به خود. اینکه چه افرادی اونجا بر سر کار باشن با چه تفکر و عقیده و دیدگاهی خیلی مهمه

درود. البته باید درمورد انقلاب نرم به شما یک توضیح بدم. این نظریات شما ارتباط به ابهام درباره‌ی مفهوم انقلاب نرم دارد (کمی صبر کنید تازه بیدار شدم).

الان نیم قرنه این افراد با این گرایشات بودن، که به چوخ رفتیم «به قول یارو گفتنی... » چوخ یه کلمهٔ ترکی هست اینجا به معنی «جوونیمون عمرمون حروم شد هست... »

نگرانی شما درست است. انقلاب نرم یک انقلاب بدون خون و خونریزی است که درون سیستم اتفاق می‌افتد. یعنی شما درون سیستم به طور تدریجی تغییرات بسیاری رخ خواهد داد (ممکن است پنج‌سال طول بکشد). در آن حالت که بیشتر حمله نشود و به توافق رسند، آن قشری که خواستار توافق هستند، بر سر کار خواهند آمد نه آن آخوند‌ها و مداح‌هایی که داد جنگ سر می‌دهند (یعنی قشر روشنفکر درون ج.ا سکان هدایت کشور را به دست می‌گیرد). فکر نکنید که در درون ج‌.ا روشنفکر وجود ندارد (شما مصاحبه‌های آقای محمود سریع‌القلم و روحانی را ببینید (این‌ها به نظر در صورت انقلاب نرم بهترین سکان‌داران خواهند بود (البته روحانی حتیٰ در زمان ع.خ هم به عین مخالفت‌های خودش را به سیستم اداره‌ی کشور داشت که من ویدئو‌اش را الآن در دسترس ندارم (مصاحبه‌ی آقای محمود سریع‌القلم را حتماً ببینید)))). چرا می‌خواهند که تغییر کنند؟ ساده است. وقتی رهبران اعلای کشور از بین می‌روند بازمانده‌ها برای به قدرت رسیدند تلاش خواهند کرد. از دو راه قدرت به دست خواهد آمد، یکی سرکوب شدید و یکی جلب اعتماد مردم (حجاب اجباری که دیگر عملاً هیچ مشروعیتی ندارد. پس از کمی درست شدن اقتصاد هم همه‌چیز تمام می‌شود (به تدریج این اتفاق خواهد افتاد. مردم قبول نمی‌کنند؟ بگذار تا اقتصاد فقط کمی درست شود، مردم خوب هم قبول خواهند کرد)).

درود واقعا عذرخواهی از اینکه دیر جواب دادم 🙏 نه عزیز من روحانی خودش قانون حجاب اجباری رو تصویب و همگانی ش کرد. کدوم مخالفت؟ ((آخوند خوب آخوند مرده ست!)) حالا سریع القلم انسان با تجربه و قابل اعتمادیه ولی اگه منظور شما اینه که تئوکراسی جاشو به تکنوکراسی میده؛ ما ۹۹ و ۹ درصد از متخصصان و تکنوکرات ها مون در خارج از ایران هستن‌. داخل هم داریم اما موضوع مهم اینه که شما پروپاگاندا رو باور می کنی سریع

╔ 𝚿 ══ ◐ مشکل این نیست که درد را رها نمی‌کنی… مشکل این است که اگر رهایش کنی، چیزی که با آن از دست داده‌ای هم می‌رود! گاهی زندگی شبیه یک حلقه می‌شود. آدم‌ها عوض می‌شوند… اما احساس‌ها آشناست. رابطه‌ها تمام می‌شوند… اما پایان‌ها شبیه هم‌اند. ⁉️ و یک سؤال آرام شکل می‌گیرد: ♻️ چرا دوباره؟ ما معمولاً فکر می‌کنیم: • «این بار فرق دارد» • «این آدم مثل قبلی نیست» • «این داستان دیگر تکرار نمی‌شود» اما خیلی وقت‌ها، ⟤ فقط صحنه عوض شده، داستان همان است. #روانکاوی یک ایده‌ی ناراحت‌کننده مطرح می‌کند: 〖 انسان فقط درد را تجربه نمی‌کند… گاهی آن را تکرار می‌کند.〗 #فروید این پدیده را توصیف کرد: (تکرارِ ناهشیار) ✍ یعنی کششی درونی،که ما را به سمت موقعیت‌هایی می‌برد که شبیه گذشته‌اند. ✘ نه چون آگاهانه انتخابشان می‌کنیم… ✔️ بلکه چون آن‌ها را می‌شناسیم. چون ذهن ما، حتی وقتی آسیب دیده، باز هم به سمت «آشنا» می‌رود. حتی اگر آن آشنا، با درد گره خورده باشد. برای همین است که: ◐ بعضی‌ها دوباره نادیده گرفته می‌شوند ◐ بعضی‌ها دوباره رها می‌شوند ◐ بعضی‌ها دوباره در همان الگوهای قدیمی گرفتار می‌شوند نه چون این را می‌خواهند… بلکه چون این را می‌شناسند اما تکرار فقط از آشنا بودن نمی‌آید… گاهی چیزی عمیق‌تر در کار است: گاهی ما درد را نگه می‌داریم. نه چون نمی‌توانیم رهایش کنیم ┈┅┅━⬩━┅┅┈ 🔑 «بلکه چون آن درد، آخرین حلقه‌ی اتصال ما به چیزی است که از دست داده‌ایم.» ┈┅┅━⬩━┅┅┈ اگر آن درد برود، ممکن است احساس کنیم آنچه از دست داده‌ایم، برای همیشه ناپدید شده. و #ناخودآگاه، مقاومت کرده و این را نمی‌پذیرد! پس تکرار فقط یک اشتباه نیست… گاهی یک تلاش ناهشیار است، برای نگه داشتن چیزی که دیگر وجود ندارد. 🪞شاید سؤال واقعی این نباشد که: «چرا این اتفاق دوباره افتاد؟» بلکه این باشد: «من هنوز دارم چه چیزی را درون خودم زنده نگه می‌دارم؟» ──━━⊱•𝚿•⊰━━── “We don’t just repeat pain because it’s familiar… sometimes we repeat it because it’s the last connection to what we’ve lost.” 📚 Reference Freud, S. (1914). Remembering, Repeating and Working-Through Freud, S. (1917). Mourning and Melancholia Freud, S. (1920). Beyond the Pleasure Principle ◐ روانکاوی؛ سفری برای شناخت آن بخش از خود که هنوز شناخته نشده

این چیست؟