کنکاشی در روش

💞 فوتبال، بردگی مدرن در انبوه خلق ✍ ابوذر قاسمی نژاد مراد اصلی متن فوتبال نیست، فوتبال استعاره و مثالی است برای عینی سازی. در مثل هم مناقشه نیست. اصل کلام در قسمت دوم و سوم متن است. فوتبال دارای دو حیث است که جذابیت ان را در برابر سایر ورزش ها بالا برده است: سرمایه و انبوه خلق. سرمایه زمانی به هر بخشی وارد شود به راحتی ماهیت آن را تغییر داده و آن را به صنعت تبدیل می سازد تا مازادبرگشتی ناشی از سرمایه گذاری دائما بازتولید شود. این سرمایه است که با تبدیل فوتبال آن را برجسته ساخته است. سرمایه داری با صنعت سازی پایه های تاریخی و هویتی را متزلزل و با تجمیع افراد از ملیت ها و قومیت های مختلف آنها را در یک بازار مکاره کنار هم قرار می دهد. در تجمع جوان گزین فوتبال، کسی که دارای توانایی های جسمی و ذهنی قدرتمندتری است، خوب می دود، خوب تکل می رود، خوب ادای تعلق به تیمش را در می آورد، خوب دستورات را اجرا می کند و غیره، با پول های کلان به خدمت گرفته می شود؛ همچون برده های رومی باید با توانایی های خود بتواند آن مازادبازگشتی را بیشتر و بهتر بازتولید کند. بردگانی که در یک بافت کاملا استاندارد حتی ناخن آنها آزمایش شده تا به خدمت گرفته شوند و در بازار جایی پیدا کنند. فاصله بین النصر تا الوصل، الوکره تا الوحده، اینترمیامی تا اینترمیلان، استقلال تا پرسپولیس؛ فقط خداوندگی دلار است. بقیه موارد مهم نیست، مهم بازتولید سرمایه است. بردگانی که با چند حرکت به سرعت در بازار سرمایه ارزش آنها بالا می رود، باید قدر این موهبت را بدانند؛ البته، در طول سال خارج از چارچوب های اربابان خود می توانند به سواحل و تفرجگاهها سفر کنند و سلفی بگیرند، البته باید مواظب باشند که مصدوم یا محروم نشوند و یا غذاهای که آنها توصیه کرده بخورند، چون در یک آن  ارزش آنها پایین می اید و به فروش نمی روند؛ به همین راحتی! پرده دوم در اینجاست که بردگان در لوای سرمایه اربابان خود، باید با حداکثر توان جمعیت انوه خلق را به وجد بیارند. در یک ساعت و روز خاص در یک ورزشگاه فوق مدرن تو به نمایش در آیی! انبوه خلق ایستاده برای تو دست می زند و منتظر است تا تاریکترین مسائل او را حل کند، زیرا رستگاری او رستگار خود اوست. در یک آن من - تو می شود، من-من. در این لحظه جدایی بی معناست و با درخواست پیراهن عرق در عرق تو، بالندگی غیرقابل توصیفی ب