🌟
من ژولیت هستم
بیست و سه ساله
یک بار طعم عشق را چشیده ام
مزه تلخ قهوه سیاه می داد
تپش قلبم را تند کرد
بدن زنده ام را دیوانه
حواسم را به هم ریخت
و رفت
من ژولیت هستم
ایستاده در مهتابی
با حسی از تعلیق
ضجه می زنم که بازگرد
ندا در می دهم که بازگرد
لب هایم را می گزم
خونشان را در می آورم
و او بازنگشته است
من ژولیت هستم
هزار ساله
و هنوز زنده ام …
#هالینا_پوشویاتوسکا
@FEshragh
هی دلبستگی، دلبستگی به زندگانی! زندگانی چه بود؟ ای داد آدمیزاد آدمیزاد شیر خام خورده! کاش خود می‌دانست که چیست، که کیست. من که ندانستم، ندانستم. فقط این را دانستم و می‌دانم که آدمیزاد فقط با آب و نان و هوا نیست که زنده است؛ این را دانستم و می‌دانم که آدم به آدم است که زنده است آدم به عشق آدم زنده است.
#محمود_دولت_آبادی
#کلیدر
@FEshragh
درون قلبم هیچ گونه انرژی برای تنفر از کسی ندارم، و قلبم جایی برای چنین آلودگی هایی ندارد.
من یا دوستت خواهم داشت یا برایت آرزو میکنم بهبود پیدا کنی.
#وقتی_نیچه_گریست
#اروین_یالوم
@FEshragh
🌟
آدمی سه حالت دارد. اولش آن است که گرد خدا نگردد و همه را عبادت و خدمت کند _از زن و مرد و از مال و کودک و حجر و خاک_ و خدا را عبادت نکند. باز چون او را معرفتی و اطلاعی حاصل شود غیرخدا را خدمت نکند. باز چون در این حالت پیشتر رود خاموش شود. نه گوید خدمت خدا نمی‌کنم و نه گوید خدمت خدا میکنم. بیرون ازین هر دو مرتبت رفته باشد، از این قوم در عالم، آوازه‌ای بیرون نیامد.
#فیه_ما_فیه
#مولانا
@FEshragh
🌟
هر چیزی فقط می تواند دارای یک وجود لحظه ای باشد زیرا به محض اینکه به حوزه وجود آورده شود، ماهیت آن به طور مقاومت ناپذیری آن را به سوی حوزه عدم به عقب می کشد ماهیت ذاتی آن موجود یعنی گرایش آن به امحاء خود ، همان است که معمولا از اصطلاح " ناپایداری" در نظر دارند. از این رو همه چیز گذرا است. لاهیجی می گوید همه چیز با سرعتی سرسام آور به سوی دره عدم می شتابد و حتی لحظه ای هم توقف نمی کند. ولی از سوی دیگر یک فعالیت خلاقه مداوم هم از سوی حق وجود دارد- فعالیت خلاقه ای که ابن عربی آن را نفس رحمانی می نامد- که به چیزهایی که به امحاء خویش مشغول اند وجود جدیدی می بخشد. در محل تلاقی این دو عامل یعنی امکان ذاتی چیزها و فیضان مداوم نفس رحمانی از منبع متافیزیکی مطلق، خلق جدید فعلیت می پذیرد
#توشیهیکو_ایزوتسو
@FEshragh
🌟
دوش که غم پرده ما می‌درید
خار غم اندر دل ما می‌خلید
در بَرِ استاد خرد پیشه‌ام
طرح نمودم غم و اندیشه‌ام
گفت که «در زندگی آزاد باش!
هان! گذران است جهان شاد باش!
رو به خودت نسبت هستی مده!
دل به چنین مستی و پستی مده!
زانچه نداری ز چه افسرده‌ای
وز غم و اندوه دل آزرده‌ای؟!
گر ببرد ور بدهد دست دوست
ور بِبَرد ور بنهد مُلک اوست
ور بِکِشی یا بکُشی دیو غم
کج نشود دست قضا را قلم
آنچه خدا خواست همان می‌شود
وانچه دلت خواست نه آن می‌شود
#سید_محمد_حسین_طباطبایی
@FEshragh
🌟
صوفی گفت از کدورت دنیا پاک گشت و به صفو ذکر مولی آراسته گشت.
درویش گفت از جهان غرور فقیر گشت و به جهان سرور توانگر گشت.
موحد گفت از شرکت آزاد گشت و فرد و تنها گشت.
مقرب گفت از دست مرگ جَست و به حیات ابد پیوست.
رونده گفت از منزل خراب برخاست و به منزل آبادان نشست.
عارف گفت از آشیان شیطان و وکر دیوان نجات یافت و به روضه رضوان آرام یافت
مکاشف گفت از حبس نفس به تخت دل رسید
و این کلمات راست است و حق است.
هرگاه که آسایش این جهان به آسایشگاه آن جهان بدل کند این همه صفات حمیده کسوت اوست. هم درویش است و هم صوفی، هم موحد است، هم مکاشف، هم عارف است، هم رونده، هم صاحب منزلت است، هم محقق راه.
خواجه یوسف همدانی
@FEshragh
🌟
در گفت‌وگوی شمن با شاگرد،
رنگی از رمز و نور می‌نشیند.
شاگرد پرسید: سم چیست؟
استاد تبسمی کرد و گفت: هر آنچه از اندازه‌ی نیاز ما فراتر رود، زهر جان است، قدرتی که بی‌مهر شود، لقمه‌ای که بی‌هوشیاری بلعیده شود، ایگویی که قد می‌کشد، جاه‌طلبی، غرور، ترس و هر چیزی که دل را از تعادل بیندازد.
شاگرد گفت: ترس چیست؟
استاد پاسخ داد: چشم نداشتنِ دیدنِ ناپایداری جهان. اگر دل بپذیرد که هر چیز در گذر است، آنچه ترس می‌خوانیم، به نامِ ماجراجویی و حرکت جلوه خواهد کرد.
شاگرد پرسید: حسادت چیست؟
استاد گفت: نه‌پذیرفتنِ نور و نعمت جاری در زندگی دیگران. اگر خوبی‌هایشان را به رسمیت بشناسیم، آن نه حسادت که الهام می‌شود، جرقه‌ای برای بیداری و تلاش.
شاگرد گفت: پس خشم چیست؟
استاد جواب داد: نپذیرفتن اموری که بیرون از توان و فرمان ماست. هرگاه این ناپذیرفتن را رها کنیم، آتش خشم خاموش می‌شود و خاکسترش تبدیل به صبر و وقار می‌گردد.
شاگرد آهسته پرسید: و نفرت؟
استاد با نگاهی آرام گفت: نفرت، ناتوانی دل در پذیرفتن انسان است همان‌گونه که هست. هرگاه بی‌قید و شرط بپذیریم، نفرت در آغوشِ عشق فرومی‌ریزد و دل دوباره سبک می‌شود.
@FEshragh
🌟
كعبهْ دل:
بدان كه خداي تعالي در ظاهر ،كعبه اي بنا كرده كه او از سنگ و گل است و در باطن كعبه اي ساخته كه از جان و دل است، آن كعبه ساخته ابراهيم خليل است و اين كعبه بنا كرده رب جليل است . آن كعبه منظور نظر مومنان است و اين كعبه نظر گاه خداوند رحمان است .آن كعبه حجاز است و اين كعبه راز است . آن كعبه انصاف خلايق است و اين كعبه عطاي حضرت خالق است . آنجا چاه زمزم است اينجا آه دمادم .انجا مروه و عرفات است و اينجا محل نور نور ذات . حضرت محمد مصطفي آن كعبه رااز بتان بنا كرد و تو اين كعبه را از اصنام هوا و هوس پاك گردان .
درراه خدا دو كعبه آمد حاصل
يك كعبه صورتست و يك كعبه دل
تا بتواني زيارت دلها كن
كافزون ز هزار كعبه باشد يك دل
#اوحدالدین_کرمانی
اي عزيز : دنيا نه جاي اسايش است بلكه محل ازمايش است يكي را همت بهشت و يكي رادولت دوست . اي من فداي ان كه همتش همه اوست طالب دنيا رنجور است و طالب عقبا مزدور است و طالب مولا مسرور
#خواجه_عبدالله_انصاری
@FEshragh
🌟
بشر بن منصور، يك روز نماز مى گزارد .
كسى كنار او نشسته بود و نماز وى را مى نگريست .
پيش خود، بشر را تحسين مى كرد و حسرت مى خورد .
از درازى سجده ها و حالت او در نماز تعجب مى كرد و در دل، به او آفرين مى گفت.
بشر نماز خود را پايان داد و همان دم، رو به مردى كه در گوشه نشسته بود و او را مى نگريست، كرد و گفت:
اى جوانمرد!تعجب مكن .
كسى را مى شناسم كه چون به نماز مى ايستاد، فرشتگان صف در صف مى ايستادند و به او اقتدا مى كردند.
اكنون در چنان حالى است كه دوزخيان نيز از او ننگ دارند.
مرد گفت: او كيست؟
گفت: ابليس .
@FEshragh
Audio Mohsen Namjoo Booda 128 .mp3 · 5.2 MB · click to show
آنی بود ، در ها وا شده بود .
برگی نه ، شاخی نه
، باغ فنا پیدا شده بود.
مرغان مکان خاموش
، این خاموش ، آن خاموش .
خاموشی گویا شده بود.
آن پهنه چه بود :
با میشی ، گرگی همپا شده بود.
نقش صدا کم رنگ ،
نقش ندا کم رنگ .
پرده مگر تا شده بود؟
من رفته ، ما بی ما شده بود.
زیبایی تنهاشده بود.
هر رودی ، دریا،
هر بودی، بودا شده بود
#سهراب_سپهری
#محسن_نامجو
موسیقی فاصله بینهایت
بین دو روح را پر می کند. ....
#رابیندرانات_تاگور
@FEshragh
زییایی دنیا را نجات خواهد داد .
#داستایفسکی
پرنده نمی‌اندیشد که زیباست
نمی‌اندیشد که در این رقص، یگانه‌ست
زیبایی نیازی به نقشه ندارد
شکوه از دل سادگی، خودجوش میشکفد.
@FEshragh
🌟
سخاوت چهار چیز است:
یکی مال، و یکی تن، و یکی جان، و یکی دل.
سخاوت مال، زاهدان راست
و سخاوت تن، مجتهدان راست
و سخاوت جان، غازیان راست
و سخاوت دل ، عارفان راست.
زاهدان مال بدهند معرفت بستانند؛ چنانکه قران گفت:«تلک دار الآخره» ،
و مجتهدان تن بدهند و هدایت بستانند؛ چنانکه قرآن گفت:«والذین جاهدوا فینا لنهدینهم»،
و غازیان جان بدهند و حیات باقی بستانند؛ چنانکه قرآن گفت:« بل احیاء عند ربهم یرزقون »،
و عارفان دل بدهند و محبت بستانند؛ چنانکه قران گفت:« یحبهم و یحبونه»
#مقالات_شمس_تبریزی
@FEshragh
دیدار اوشو و کریشنامورتی
بـراي یافتن حقیقت قضیه، باید از همه تبلیغات آزاد بود، معناي این سخن ان اسـت کـه درآنصـورت،میتوان به مشکل بدون وابستگی به عقیده نگاه کرد. نقش کلی تعلیم و تربیت، بیدارسـازي فـرد
است. براي دیدن حقیقت این مطلب، شخص باید کاملاً روشـن باشـد ومعنـایش آن اسـت کـه ...
نمیتوان به یک مرشد وابسته بود. هنگامی الگویی را برمیگزینید، این کـاررا در عـین آشـفتگی انجام میدهید، بنابراین الگوها نیز آشفته اند و این چیزي است که در دنیا درحال رخدادن اسـت،
ازاینرو شما نمیتوانید از الگوي خود امید هدایت و کمک داشته باشید.
#کریشنامورتی
@FEshragh
🌟
براى مردمی كه به تو اعتراض دارند، زمانى معین كن كه در آن فارغ از هر كارى به آنان پردازى ... در برابرشان فروتنى نمایى و بفرماى تا سپاهیان و یاران و نگهبانان و پاسپانان به یك سو شوند، تا سخنگویشان بى هراس و بى لكنت زبان سخن خویش بگوید. كه من از رسول الله (صلى الله علیه و آله ) بارها شنیدم كه مى گفت پاك و آراسته نیست امتى كه در آن امت ، زیردست نتواند بدون لكنت زبان حق خود را از قوى دست بستاند. پس تحمل نماى ، درشتگویى یا عجز آنها را در سخن گفتن . و تنگ حوصلگى و خودپسندى را از خود دور ساز تا خداوند درهاى رحمتش را به روى تو بگشاید ...
#نهج_البلاغه
نامه 53 به مالک اشتر نخعی
@FEshragh
🌟
دريغا آنچه به صفات بشريت تعلّق دارد، چون اكل و شرب و جماع و نوم است. طايفه خواص اين صفات را به کلّ از خود نفی كنند. آنها به خودشان نگويند: خورديم و خفتيم، بلكه گويند: بخورد و بخفت و گرسنه است و تشنه است. ارباب بصيرت را اين احوال به طريق مشاهدات معلوم شده است و بدانستند كه جان راكب است و قالب مركوب، چون كسی اسب را علف دهد و او خورد، هرگز نسبت خوردن اسب با خود نكند. اين قوم روا ندارند انتساب خوردن و خفتن با خود كردن، بدان كه حقيقت ذات انسان چيزی ديگر باشد و آنچه خورد و خسبد چيزی دیگر.
#عین‌القضات_همدانی
@FEshragh