Learn Cast chat

جنس پراکسیولوژی هم مثل همین عبارت ریاضیه

نه رد نمیشه،واسه همینه که قبولش داریم دیگه

اگه با ازمون تجربی رد میشد که نمیشد بهش اعتقاد داشت که

جالب شد

یکیش میشه قانون همکاری ریکاردو

مبتنی بر همین ما بدون رجوع به تجربه و آزمون خطا صرفا با همین استنتاجات میگیم بازار نیازمند دولت نیست حالا دولت هرچقدر حداقلی باشه.

پس میشه جامعه ای ساخت که درونش هیچ ساختار انحصار خشونت وجود نداشته باشه

چی شده؟ 👀

درباره خود مجوزدهی چه می‌دانید؟ [متن با استفاده از هوش مصنوعی نوشته شده] تصور کنیم گروهی هویت اصلی‌اش را بر پایه «مبارزه با فاشیسم» بنا کرده است. این هویت فقط یک موضع سیاسی نیست؛ تبدیل به یک تعریف عمیق از «خوب بودن» می‌شود. اعضا خود را نه صرفاً مخالف یک ایدئولوژی، بلکه نیروهای جبهه خیر در برابر شر مطلق می‌بینند. همین تعریف مطلق، نقطه‌ی شروع اثر خودمجوزدهی است. وقتی گروهی هویت اخلاقی بسیار قوی و برجسته‌ای برای خود می‌سازد، ذهن به‌طور ناخودآگاه یک «گواهی اخلاقی» صادر می‌کند. پژوهش‌های کلاسیک Monin و Miller و بعداً Merritt و Effron نشان داده‌اند که داشتن این گواهی، بازدارندگی درونی را کاهش می‌دهد. فرد یا گروه دیگر نیاز ندارد هر رفتارش را جداگانه از نظر اخلاقی ارزیابی کند، چون پیشاپیش «ثابت کرده» که در جبهه درست ایستاده است. در نتیجه، رفتارهایی که در شرایط عادی ممکن بود احساس گناه یا تضاد ایجاد کنند، حالا به‌عنوان اقدامات ضروری، دفاعی یا حتی اخلاقی بازتفسیر می‌شوند. این فرآیند معمولاً این‌گونه پیش می‌رود: ابتدا هویت اخلاقی تقویت می‌شود. شعارها، تظاهرات، مخالفت علنی با نمادها و افراد برچسب‌خورده به‌عنوان فاشیست، همگی مثل سپرده‌گذاری در حساب اخلاقی عمل می‌کنند و حس «ما ذاتاً خوبیم» را قوی‌تر می‌سازند. سپس، وقتی موقعیتی پیش می‌آید که نیاز به اقدام تندتر احساس می‌شود—مانند جلوگیری از سخنرانی، ارعاب مخالفان یا حتی خشونت فیزیکی—ذهن به‌جای اینکه بپرسد «آیا این رفتار خودش فاشیستی نیست؟»، می‌گوید: «چون ما ضدفاشیستیم، این کار نمی‌تواند فاشیستی باشد. این دفاع ضروری از دموکراسی است.» در اینجا مدل غالب معمولاً «گواهی اخلاقی» است، نه صرفاً «اعتبار اخلاقی». گروه فکر نمی‌کند «ما قبلاً کار خوب کرده‌ایم، حالا می‌توانیم کمی بد باشیم»؛ بلکه باور دارد «ما ذاتاً خوبیم، پس این رفتار خاص ما نمی‌تواند بد باشد.» همین مکانیزم به گروه اجازه می‌دهد قدم‌به‌قدم از ابزارهایی استفاده کند که ویژگی‌های کلاسیک فاشیسم را دارند: مشروعیت‌بخشی به خشونت سیاسی، سرکوب آزادی بیان مخالفان، ایجاد فضای ارعاب، برچسب‌زنی گسترده دشمن و تمایل به حذف کثرت‌گرایی به نام حفظ ارزش‌ها. چون هویت اخلاقی گروه بسیار محکم است، این رفتارها در نظر اعضا نه تنها غیراخلاقی به نظر نمی‌رسند، بلکه کاملاً اخلاقی و حتی واجب تلقی می‌شوند.

الان نظر شخصیت اینکه ما فرقه هستیم؟

اقای پارسا خان بیا پی وی صحبت کنیم کارت دارم

من گفتم فرقه اید؟

این جماعت یعنی چی؟ یعنی همون فرقه

به برکت گندم هزار تا علف هرز اب میخوره. بنده خدا یه نظریه داد از امریکا تا درقوز اباد بجای نقد دارن تخریب میکنن جنت خواه واسه کسی پرونده سازی نکرد اما خیلیا حرف بقیه رو بدون دونستن اینکه چه تبعاتی ممکنه داشته باشه تکرار میکنن انشالله خودش میاد بیرون به این دوستان منتقد جواب میده