Learning Neuroscience/Apprendre les Neurosciences

🧠 دعوت به همکاری آموزشی ✨برای توسعه مجموعه دوره‌های تخصصی در حوزه علوم اعصاب، علوم شناختی و روان‌شناسی، از متخصصان، پژوهشگران و افراد مستعد و علاقه‌مند به آموزش دعوت به همکاری می‌کنیم. 💫اگر در حوزه‌ای دانش و تجربه دارید، لازم نیست از قبل مدرس حرفه‌ای باشید. توانایی یادگیری، تسلط علمی، قدرت انتقال مفاهیم و یک ایده آموزشی خوب، می‌تواند نقطه شروع یک همکاری ارزشمند باشد. 🎁ما تلاش می‌کنیم در کنار مدرس، از مرحله توسعه ایده و طراحی دوره تا ارائه حرفه‌ای و دسترسی به مخاطب تخصصی همراه باشیم. اگر همیشه به تدریس فکر کرده‌اید اما هنوز فرصت شروعش را پیدا نکرده‌اید، شاید این فرصت مناسبی برای شروع باشد. 📌 فرم درخواست همکاری: https://survey.porsline.ir/s/7M7HSdID

🔎 شناسایی شبکهٔ زبان در مغز بدون تکلیف زبانی یکی از چالش‌های دیرینه علوم اعصاب این است که آیا می‌توان شبکه مرتبط با زبان در مغز انسان را بدون نیاز به انجام یک تکلیف زبانی مشخص کرد؟ روش‌های سنتی معمولاً از افراد می‌خواهند تکالیف زبانی انجام دهند تا نواحی فعال مغز مشخص شود، اما این روش‌ها چند مشکل دارند: تعریف «زبان» و فرایندهای آن در پژوهش‌ها یکسان نیست، محل دقیق نواحی زبانی در مغز افراد تفاوت‌هایی دارد و طراحی تکالیف زبانی همیشه عملی یا ممکن نیست؛ مثلاً در بیماران مبتلا به سکته و زبان‌پریشی.  در یک تحقیق جدید، پژوهشگران به جای استفاده از محرک‌های زبانی، الگوی اتصال‌پذیری کارکردی مغز را بررسی کردند؛ یعنی اینکه کدام نواحی مغز در طول زمان با یکدیگر تغییر می‌کنند. این روش Individualized Functional Connectomics (iFC) نام دارد. برای آزمایش این روش، داده‌های بیش از ۱۱۰۰ فرد و حدود ۱۹۵۷ جلسهٔ fMRI بررسی شد که در شرایط مختلف، از استراحت گرفته تا انجام تکالیف غیرزبانی، جمع‌آوری شده بودند. نتایج نشان داد که iFC می‌تواند یک شبکهٔ پیشانی–گیجگاهی در نیمکرهٔ چپ را شناسایی کند که پژوهشگران آن را LangFC نامیدند. این یافته نشان می‌دهد که شبکهٔ زبانی در مغز انسان یک ساختار کارکردی نسبتاً پایدار دارد و می‌توان آن را حتی بدون انجام تکالیف زبانی شناسایی کرد. این روش می‌تواند پیامدهای بالینی مهمی داشته باشد؛ زیرا پزشکان می‌توانند در بیمارانی که دچار آسیب مغزی یا سکته شده‌اند، بقایای شبکهٔ زبانی را شناسایی کنند و پیش از جراحی، نقشهٔ دقیق‌تری از نواحی حساس زبانی داشته باشند. این کار می‌تواند خطر آسیب به توانایی‌های زبانی را کاهش دهد و تصمیم‌گیری بالینی را دقیق‌تر کند. https://www.nature.com/articles/s41467-026-75745-8 📧 تدوین و تلخیص | یاسمن عزیزی

کانال جابجایی و انتقالی بهداشت و درمان 👇🏻✨ @jabejaibehdasht 🔗

کانال جابجایی و انتقالی بهداشت و درمان 👇🏻✨ @jabejaibehdasht 🔗

طرح بی طراح [قسمت دوم] بجز بررسی کردن منشأ های احتمالی برای توضیح بیگ بنگ، معمولا سوالات دیگری هم از دلایل وجود داشتن دنیا و وقوع بیگ بنگ به این شکل مطرح میشود که مواردی از جمله فاین تیونینگ و تنظیم شدگی متعدد مورد پرسش قرار میگیرد. البته در قسمت پیشین هم مدل هایی برای توضیح این مورد و آنتروپی بسیار پایین در زمان نزدیک به صفر، توضیح داده شد اما اینبار عمیق تر مورد بررسی قرار می‌گیرد. مقصود از پرداختن به این سلسله مطالب این است که بدانید تقریبا برای همه سوالات بی پاسخ بشر هم حداقل مدل های علمی ارائه شده که ارزش پرداختن دارند و همواره در ساینس جایگاه بالاتری تا فرض طراح هوشمند خواهند داشت چون در مختصات ریاضیاتی قابل توضیح هستند و شرایط ابطال آنها و شرایط تایید آنها هم کاملا تعریف شده است، مدل های علمی همواره قبل از ارائه به شکل تئوری های محکم مطرح شدند. بجز نتیجه گیری های منطقی و فلسفی برآمده از این مقاله، با برخی موضوعات بسیار جالب که احتمالا تا به امروز با آن برخورد نداشته اید آشنا خواهید شد، مانند مدلی که استدلال می‌کند بیگ بنگ ها هم مانند موجودات زنده در سیاه چاله ها تکامل یافته اند!! در قسمت دوم سعی میکنم هم در تکمیل مدل ها قسمت قبل و هم در جهت گسترش وسعت دید مخاطبین مقاله برای تشریح اندازه عملکرد مدل های علمی فیزیک برای توضیح چگونگی کارکرد دنیا مطالب جمع آوری شده را دسته بندی کنم. در قسمت دوم عمیق ترین سلسله سوالات و مدل های که به جوابشان پرداختند را بررسی می‌کنیم پاسخ سوالات عمیق تر وجود داشتن جهان ما چیست و چگونه میتوانیم با آن به جواب چرایی وجود داشتن قوانین حاکم بر همه چیز نزدیک شویم؟ «Channel of Science is for all»

کانال جابجایی و انتقالی بهداشت و درمان 👇🏻✨ @enteghali_karkonan 🔗

💉- امروز واکسن سرطان مدرنا و مرک وارد یک نقطه عطف تاریخی شد. مدرنا و مرک اعلام کردند مطالعه بزرگ مرحله سوم درمان intismeran autogene در بیماران مبتلا به ملانوم پرخطر، هر دو هدف اصلی خود را با موفقیت پشت سر گذاشته است. این درمان در کنار داروی کیترودا، نسبت به کیترودا به‌تنهایی توانست بازگشت سرطان و انتشار آن به نقاط دیگر بدن را به‌طور معناداری کاهش دهد. این واکسن برای هر بیمار به‌صورت اختصاصی طراحی می‌شود؛ ابتدا جهش‌های موجود در تومور بیمار شناسایی شده و سپس واکسن بر اساس همان ویژگی‌های ژنتیکی ساخته می‌شود تا سیستم ایمنی سلول‌های سرطانی باقی‌مانده را هدف قرار دهد. اهمیت خبر اینجاست که این، نخستین موفقیت مثبت یک واکسن شخصی‌سازی‌شده مبتنی بر فناوری mRNA در یک آزمایش مرحله سوم سرطان محسوب می‌شود. با این حال، هنوز نباید گفت «سرطان درمان شده است». جزئیات کامل نتایج مرحله سوم هنوز منتشر نشده و این درمان در حال حاضر تأیید نهایی برای استفاده عمومی ندارد. همچنین مشخص شدن اثر آن بر طول عمر کلی بیماران به داده‌های بیشتری نیاز دارد. داده‌های پنج‌ساله قبلی نیز امیدوارکننده بودند: در مطالعه مرحله دوم، ترکیب این واکسن با کیترودا خطر بازگشت یا مرگ را ۴۹٪ و خطر انتشار دوردست یا مرگ را ۵۹٪ کاهش داده بود. این هنوز «واکسن عمومی سرطان» نیست اما امروز یکی از جدی‌ترین شواهد بالینی را داریم که نشان می‌دهد می‌توان سرطان را بر اساس جهش‌های اختصاصی هر بیمار هدف گرفت. اگر نتایج کامل مرحله سوم این موفقیت را تأیید کنند، می‌تواند نقطه عطف بزرگی در درمان شخصی‌سازی‌شده سرطان باشد. Source: 1 - 2 - 3 «Channel of Science is for all»

- برداشت هایی فلسفی از تنهایی یا چندجهانی هر نظریه‌ای درباره‌ی جهان به دوراهی می‌رسد، جهان ما تنها نمونه‌ی واقعیت است یا یکی از بی‌شمار جهان‌های ممکن؟ این پرسش از ریاضیات، کیهان‌شناسی و مکانیک کوانتومی برخاسته. با معیارهای علمی و احتمالاتی، چندجهانی محتمل‌تر از جهان تنهاست. کسی که آن را رد می‌کند باید توضیح دهد چرا طبیعت در هر نقطه‌ی گسترش طبیعی، ناگهان متوقف می‌شود. ثابت‌های بنیادین در بازه‌های بسیار دقیقی اند که اتم پایدار، ستاره، شیمی و حیات را ممکن می‌کنند. تغییر اندک در هر یک جهان را نابود یا بدون کوچکترین انسجام می‌کرد. برای این مورد علمی سه توضیح فلسفی را میتوان آورد الف) تصادف محض: از نظر آماری گزینه ای ضعیف و در علم خیلی پذیرفته نیست البته نمی‌توان آنرا کنار گذاشت. ب) طراحی هدفمند: توان پیش‌بینی ندارد، مسئله را عقب می‌برد و سازوکار قابل‌آزمون ندارد. ج) گزینش پسانگر در جمعیت جهان‌ها (اصل آنتروپیک): ابزار آماری استاندارد است. گزینه‌ی سوم منسجم و مبتنی بر سازوکار مختصات ریاضیاتی و فیزیکی است. طرفداران جهان تنها به تصادف یا طراحی غیرقابل‌آزمون پناه می‌برند. تورم برای حل مسائل تخت‌بودگی، افق و تک‌قطبی‌ها آمد و با داده‌های CMB تأیید شد. در مدل‌های واقع‌بینانه میدان تورمی یکنواخت پایان نمی‌یابد. نوسانات کوانتومی برخی نواحی را زودتر خارج می‌کنند و پاکت یونیورس می‌سازند، در حالی که نواحی دیگر همچنان تورم می‌کنند. حجم نواحی تورمی غالب می‌ماند و در نتیجه تورم ابدی خواهیم داشت. هر ناحیه‌ی خارج‌شده (همین پاکت یونیورس ها) حباب مستقلی است که هرگز به دیگران نمی‌رسد. چندجهانی تورمی پیامد ریاضی معادلات تأییدشده است، نه فرض اضافه. رد آن مستلزم رد تورم یا فرض توقف هم‌زمان بی‌دلیل است. نظریه‌ی ریسمان ابعاد اضافی فشرده‌شده‌ای پیش‌بینی می‌کند که ثابت‌های چهاربعدی را تعیین می‌کنند. تعداد راه‌ها حدود 10⁵⁰⁰ که حتی در بعضی معادلات 10²⁶²⁰⁰⁰ راه را نتیجه میدهد. این چشم‌انداز با تورم ابدی ترکیب می‌شود و هر حباب می‌تواند ثابت‌های متفاوتی داشته باشد. ترکیب دو خط مستقل استدلال، سازوکار مورد نیاز تنظیم ظریف را فراهم می‌کند. تاریخ فیزیک بدون استثنا نشان می‌دهد هر بار که جایگاه ما «ویژه» تصور شد، کشف بعدی آن را رد کرد (زمین، خورشید، کهکشان، جهان قابل‌مشاهده

❓تاریخ انقضای یک دارو بیانگر چیست؟ ⬅️تاریخ انقضای یک دارو در واقع بیانگر آخرین تاریخی است که شرکت دارویی تولید کننده دارو, نهایت potency و قدرت اثر آن را تضمین می کند. به طوری که انتظار می رود پس از گذشت این تاریخ, قدرت اثر دارو کم کم رو به کاهش بگذارد. انجمن پزشکی امریکا (AMA) در این راستا پژوهشی را انجام داد که طی آن به بررسی اثربخشی داروهای مختلف پس از گذشت تاریخ انقضای آنها پرداخت. طی این پژوهش مشخص شد که 88 درصد داروها به طور متوسط تا 66 هفته پس از گذشت تاریخ انقضا همچنان از نهایت اثربخشی برخوردار بودند. چرا که شرکت های دارویی معمولا تاریخ انقضای دارو را بر اساس پیش فرض نگهداری دارو در شرایط نامناسب تعیین می کنند تا در صورت نگهداری در شرایط نامطلوب, همچنان تاریخ انقضای دارو قابل استناد باشد. و اما در کنار تاریخ انقضای دارو, تاریخ دیگری نیز تحت عنوان Beyond use date درج می گردد. چرا که پس از باز کردن محفظه ی محافظ دارو دیگر تاریخ انقضا قابل استناد نبوده و این تاریخ دوم -که همواره پیش از تاریخ انقضاست- فاصله زمانی معینی را جهت استفاده از دارو تعیین می کند. ❓اما آیا استفاده از دارو پس از تاریخ انقضا خطر مسمومیت دارویی به دنبال دارد؟ به جز در مورد یکی از فرمولاسیون های قدیمی تتراسایکلین که پس از گذشت تاریخ انقضا موجب نوعی آسیب توبولار (سندرم فانکونی) برگشت پذیر می شود, خیر. حقیقت آن است که به جز این یک مورد هیچ گونه گزارشی مبنی بر ایجاد مسمومیت دارویی به علت گذشتن تاریخ انقضای دارو وجود ندارد و گذشتن تاریخ انقضا به خطرات مصرف یک دارو چیزی نمی افزاید بلکه تنها از قدرت اثر آن می کاهد. و به همین علت است که مصرف دارو پس از گذشت تاریخ انقضا توصیه نمی شود. 💊 @Pharmacy_med

گروه جابجایی و انتقالی بهداشت و درمان 👇🏻 @parastaranjabejai 🔗

🧠 -چرا بعضی‌ها هیچ‌وقت مقصر نیستند؟! حتماً کسی را می‌شناسید که تقریباً در تمام رابطه‌های تمام‌شده، شکست‌های کاری یا اختلافات خانوادگی‌اش یک روایت مشترک دارند: «او سمی بود»، «مدیرم از اول با من مشکل داشت»، «خانواده‌ام هیچ‌وقت من را درک نکردند». ممکن است بخشی از این حرف‌ها کاملاً درست باشد؛ مسئله اینجاست که در روایت بعضی افراد، سهمِ تقصیرِ خودشان تقریباً هیچ‌وقت دیده نمی‌شود. - مهم است بین قربانی بودن و قربانی‌محوری تفاوت بگذاریم. انسان‌ها واقعاً قربانی خیانت، خشونت، تبعیض و طرد می‌شوند. سؤال این نیست که «آیا هرکس خودش را قربانی می‌داند دروغ می‌گوید؟» سؤال این است که چرا ذهن انسان، بعد از شکست و طرد، گاهی به سمت روایتی می‌رود که مسئولیت شخصی را کم‌رنگ و نقش دیگران را پررنگ می‌کند. 1- سوگیری خودخدمت‌گر در روان‌شناسی اجتماعی پدیده‌ای به نام Self-Serving Bias وجود دارد: انسان‌ها تمایل دارند موفقیت‌هایشان را بیشتر به عوامل درونی و شکست‌هایشان را بیشتر به عوامل بیرونی نسبت دهند. متاآنالیز Campbell و Sedikides (1999) نشان داد که وقتی تصویر فرد از خودش تهدید می‌شود، این سوگیری می‌تواند شدیدتر شود. یعنی شکست فقط یک اتفاق بیرونی نیست؛ گاهی به تهدیدی برای تصویری تبدیل می‌شود که از خودمان داریم. گفتنِ «من هم اشتباه کردم» ممکن است از گفتنِ «او مشکل داشت» برای ذهن هزینه روانی بیشتری داشته باشد. 2- وقتی اشتباه کردن، هویت ما را تهدید می‌کند! طبق نظریه Self-Affirmation، انسان‌ها تلاش می‌کنند احساس ارزشمندی و یکپارچگی خودشان را حفظ کنند. پژوهش‌های Sherman و Cohen نشان داده‌اند وقتی ارزشمندی فرد از حوزه‌های دیگری تأیید شود، پذیرش اطلاعات ناخوشایند درباره خودش آسان‌تر می‌شود. به زبان ساده، اگر برای اینکه خودمان را «آدم خوبی» بدانیم مجبور نباشیم همیشه «بی‌تقصیر» باشیم، اعتراف به اشتباه راحت‌تر می‌شود. 3- مغز همیشه گذشته را بدون تغییر روایت نمی‌کند. Cognitive Dissonance یا ناسازگاری شناختی هم در اینجا اهمیت دارد. آزمایش معروف Festinger و Carlsmith (1959) نشان داد وقتی رفتار ما با تصویر ذهنی‌مان از خودمان ناسازگار می‌شود، ذهن می‌تواند برای کاهش این تناقض، تفسیر ما از اتفاق را تغییر دهد. این آزمایش مستقیماً درباره قربانی‌نمایی نبود، اما یک اصل مهم را نشان می‌دهد: انسان همیشه گذش

کانال جابجایی و انتقالی بهداشت و درمان 👇🏻✨ @jobb_transfer 🔗