SUT Books

ـــ زیبا، چشم تو شاعر است...(: بعضی آدم‌ها را نمی‌شود فقط دوست داشت؛ باید با آن‌ها دوباره متولد شد. «چشم تو شعر چشم تو شاعر است...» شاید عاشق شدن همین باشد؛ اینکه یک نفر وارد زندگی‌ات شود و ناگهان جهان، شکل دیگری پیدا کند. باران دیگر فقط باران نباشد، بهار فقط یک فصل نباشد، و چشم‌های یک نفر، تمام منظره‌ای شوند که دلت می‌خواهد در آن زندگی کنی. تو را دوست داشتن، برای من شبیه خواندنِ شعری‌ست که هیچ‌وقت تمام نمی‌شود؛ هر بار که به چشم‌هایت نگاه می‌کنم، انگار سطر تازه‌ای از عشق نوشته می‌شود. «بنشین مرا به منظره‌ی عشق، بنشین مرا به منظره‌ی باران، بنشین مرا به منظره‌ی رویش... من سبز می‌شوم.» چه زیباست که گاهی حضورِ یک نفر، نه فقط قلبت را، بلکه تمامِ جهانِ درونت را سبز می‌کند. و شاید عاشقانه‌ترین اعترافِ شعر همین باشد: «من عشق را به نام تو آغاز کرده‌ام...» انگار پیش از تو، عشق فقط یک واژه بود؛ و از لحظه‌ای که تو آمدی، معنای خودش را پیدا کرد.