Samy UXD Notes !

یه چیزی که همیشه در ارتباط و همکاری با طراح‌های مختلف به‌وضوح دیدم، یه معضل مشترکه که کمتر کسی متوجه اون هست. دو تا مهارت نرم که نبودشون میتونه کل مسیر حرفه‌ای و آینده شغلی یه طراح رو تحت‌ الشعاع قرار بده! بذارید با اسم علمی این دو تا مشکل شروع کنم تا بدونیم دقیقاً با چی طرفیم : ❌ مشکل اول : شنیدن سطحی یا Pseudo-listening این همون حالتیه که ظاهراً داری گوش میدی، سرت تکون می‌خوره، حتی «آره، درسته» هم میگی، اما ذهنت جای دیگه‌ هست. داری توی سرت جواب بعدی رو آماده می‌کنی یا به ورودی جلسه بعدی فکر می‌کنی. نتیجه؟ کارفرما یا همکارت حس می‌کنه تو اتاقی، اما غایبی. اینجاست که اعتماد به‌مرور از بین میره و حرفت توی جلسات بی‌وزن میشه. ❌ مشکل دوم : خطای تأیید خودی یا Confirmatory Listening این یکی خطرناک‌تره. اینجا تو فقط چیزایی رو می‌شنوی که باورهای قبلی خودت رو تأیید می‌کنه. مثلاً کارفرما ده دقیقه دربارهٔ یه مشکل حرف می‌زنه، اما تو فقط همون یه جمله‌ای رو می‌شنوی که به‌ برای راه‌حل از پیش‌آمادهٔ ذهن خودت هست. باقی حرفاش رو فیلتر می‌کنی. اینجوری نه‌تنها مسئلهٔ واقعی رو حل نمیکنی، بلکه آدم‌ها حس می‌کنن تو فقط خودتو می‌بینی و نه نیاز واقعی اون‌ها رو. این یعنی فاجعه برای یه طراح محصول! این دو تا مشکل دست‌ به دست هم میدن و یه طراح رو از یه شریک استراتژیک به یه مجری ساده تبدیل می‌کنن. آدمی که فقط پیکسل جابه‌جا می‌کنه، نه کسی که مسئله حل می‌کنه. و بدتر از اون، ارتباطات ضعیف می‌سازه و شخصیتی غیرحرفه‌ای از خودش ارائه میده، چون آدم‌ها تشنهٔ درک شدن هستن و وقتی درک نشن، تو رو از دایرهٔ اعتمادشون خارج می‌کنن. 💎حالا چاره چیه؟ 👈 1- تمرین «گوش دادن برای فهمیدن» نه «گوش دادن برای جواب دادن» دفعهٔ بعد توی جلسه، به‌ جای این که ذهنت دنبال یه پاسخ عالی بگرده، فقط و فقط سعی کن بفهمی طرف مقابل چه دردی داره. بعد از تموم شدن حرفش، قبل از هر چیز بگو: «اگه درست فهمیده باشم، منظورتون اینه که...» این یه جمله معجزه می‌کنه. هم به طرف مقابل نشون میدی که حضور کامل داشتی، هم به خودت فرصت میدی که مطمئن بشی درست فهمیدی. این تکنیک تو روانشناسی بهش میگن «گوش دادن فعال» یا Active Listening. 👈 2- پذیرش ناآگاهی و به تعلیق درآوردن قضاوت قبل از هر ارتباط با جلسه، به خودت یادآوری کن: «من اینجا نیستم که ثابت کنم